Πάρα πολλοί άνθρωποι ( και επειδή αγαπάτε τη δημοσιότητα, σας πληροφορώ ότι είναι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες) διαβάζουν αυτό το site, επειδή αγαπούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τον αθλητισμό. Και ως γνωστόν ο αθλητισμός προϋποθέτει υγεία.Ο λαός μας λέει: «Την υγειά σου να’χεις!»

Συγχωρέστε μου τα παραπάνω κλισέ –δεν τα συνηθίζω- αλλά εδώ που φτάσαμε δεν γίνεται διαφορετικά.

Δεν αγαπώ την πολιτική, αλλά νομίζω ότι είναι ώρα να κάνουμε πραγματική πολιτική. Και για να κάνουμε κάτι τέτοιο, βασικά πρέπει να έχουμε την υγεία μας. Θα μπορούσαμε –μιας και υπήρξατε δάσκαλος- να κουβεντιάσουμε και περί Παιδείας, αλλά αυτό μπορεί να περιμένει (για λίγο).

Πάμε λοιπόν στην ανθυγιενή μας πραγματικότητα με 2 δικά μου περιστατικά. Δυο περιστατικά εντελώς ανώδυνα. Τα διάλεξα επίτηδες ανώδυνα…μικρά… καθώς είμαι της γνωμης ότι τα μικρά προβλήματα το ένα δίπλα στο άλλο, κάνουν το πρόβλημα γίγαντα. Αφήνω λοιπόν τα σοβαρά προβλήματα να σας τα περιγράψουν οι αναγνώστες.

Στην πατρίδα της γυναίκας μου, Πολύγυρο Χαλκιδικής, όπου παραθερίζουμε οικογενειακώς κάθε καλοκαίρι, υπάρχει ένα υπέροχο (κτιριακά) Νοσοκομείο. Το Γενικό Νοσοκομείο Πολυγύρου. Μακάρι όλες οι πόλεις στην Ελλάδα να είχαν παρόμοιο.

Πρίν από κανέναν μήνα λοιπόν ζήτησα να κλείσω ένα ραντεβού με τον δερματολόγο, επειδή έβγαλα ένα μικρό έγκζεμα στον αστράγαλο μου. Η απάντηση ήταν:

-Α, δεν έχουμε δερματολόγο! Απεβίωσε!

Θέλετε αλήθεια να το σχολιάσω;

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο gazzetta.gr