Βασικά το άρθρο που γράφω σήμερα ήθελα να το γράψω 2-3 μήνες πριν, αλλά ομολογώ ότι δίσταζα. Αναησυχούσα ότι μπορεί και να το πάρετε στραβά. Μπορεί και τώρα να το πάρετε στραβά, αλλά τώρα τα’ αποφάσισα.
Εκλεισα τον υπολογιστή, έκλεισα τα φώτα και πήγα να κοιμηθώ. Πριν όμως τραβήξω το πάπλωμα πάνω μου… οπότε δεν θα’χα καμμιά ελπίδα… ξανασηκώθηκα… έβαλα την φόρμα μου… τα μοκασίνια μου, που τα΄’χω πάνω από 15 χρόνια… και είναι ένα πια με τις πατούσες μου (μέσα στο σπίτι)…μην μου πείτε ότι και σεις δεν έχετε αγαπημένα πατούμενα… άρα ξέρετε τι λέω… ξαναάναψα τα φώτα, τον υπολογιστή και ΝΑ’ΜΑΙ.
Θα μας βγεί σε καλό όλο αυτό το οικονομικό-χάλι που τραβάμε.
Το επαναλαμβάνω και να το κρατήσετε:
Θα μας βγει σε καλό.
Δεν τα χρειαζόμασταν όλα αυτά τα «πλούτη» που ξαφνικά μας ήρθαν τα τελευταία 10 χρόνια… Μας χάλασαν ως άνθρώπους. Ψίτ! Βάζω και τον εαυτό μου μέσα…Παράδειγμα: Δεν τα χρειαζόμασταν 2 αυτοκίνητα 3 άνθρωποι. Πάλι για τον εαυτό μου θα μιλήσω μπας και θίξω κανένα, πράγμα που δεν είναι στις προθέσεις μου.

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο gazzetta.gr

Κοινωνία LIFE