Σσσσσσ, έφυγε ο Αγγελόπουλος

Γράφει ο Παναγιώτης Περπερίδης.

Με την αναγγελία του (άδικου και ξαφνικού) θανάτου του μεγάλου Έλληνα τα ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο κατακλύστηκαν από αναφορές, σχόλια και αφιερώματα. Μια βόλτα στον κυβερνοχώρο είναι αρκετή για να αποδείξει του λόγου το αληθές.

Για να αναλύσεις τον Αγγελόπουλο έχεις υποχρέωση να έχεις «διαβάσει» στο σύνολο του έργου του την παραμικρή λεπτομέρεια, να τον έχεις γνωρίσει, να έχεις τη δυνατότητα να εξηγήσεις την κινηματογραφική ποίησή του.

Πέραν του θαυμασμού ενός απλού θεατή που γέμισε την ψυχή και τα μάτια του με το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, δεν δικαιούμαι να πάω παρακάτω. Αρκούμαι στο ελάχιστο χρέος της αποκλειστικής αναφοράς στο σημερινό σημείωμα και αυθαιρετώ εις διπλούν:

1) Δανείζομαι και προσαρμόζω στον σημερινό αποχαρειτισμό τον κορυφαίο τίτλο στην ιστορία του ελληνικού αθλητικού τύπου: ''Σσσσσσ, έφυγε ο Ελύτης'' ήταν ο τίτλος της Sportime την επομένη του θανάτου του μεγάλου μας ποιητή. Aυθαιρετώ με την σκέψη ότι ο Αγγελόπουλος ήταν (και θα παραμείνει εις τους αιώνες των αιώνων) ο ποιητής του κινηματογράφου κι έχω ήσυχη τη συνείδησή μου.

2) Δανείζομαι και αντιγράφω τον αποχαιρετισμό της δημοσιογράφου του πολιτισμού, της δασκάλας μου Δήμητρας Γκουντούνα σε έναν (λίγο ως πολύ) δικό της άνθρωπο. Σύντομος, λιτός, απόλυτα περιεκτικός:

«Θα τον θυμάμαι πάντα με σεβασμό. Σ΄ εκείνη την πρώτη χειραψία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης .Θα τον θυμάμαι στην ακτή των Καννών και στον συγχρονισμό της αγωνίας μας για το μεγάλο βραβείο. Θα τον θυμάμαι στα μεγάλα χτυπήματα κάτω από τη μέση όταν προσπαθούσε να βγάλει την Ελλάδα στις μεγάλες αίθουσες της Οικουμένης.

Θα τον θυμάμαι όταν ακούω τη λέξη σελιλόιντ. Θα τον θυμάμαι όταν θα διαβάζω ποίηση και όταν θα περνώ την είσοδο ενός κινηματογράφου. Θα τον θυμάμαι κάθε φορά που θα πρέπει να λέω όχι.Θα τον θυμάμαι όταν συναντάω κάποια πανέμορφη γυναίκα αφοσιωμένη στον άνδρα της και στην τέχνη του όπως είναι η σύντροφός του η Φοίβη. Δυστυχώς θα τον θυμάμαι ,αλλά δεν θα τον ξανασυναντήσω παρά μόνο στις ταινίες του.

Δεν θα μιλήσω για την τεράστια αυτή παρακαταθήκη που άφησε. Θα τον αποχαιρετήσω και θα τον ευχαριστήσω γιατί μέσα από την Τέχνη του μου έμαθε να σέβομαι τον κινηματογράφο και όχι μόνο να τον παρακολουθώ από μεράκι. Και το κυριότερο να σέβομαι την ιστορία τούτης της χώρας. Καλή μας αντάμωση Θόδωρε Αγγελόπουλε και δώσε εκείνα τα φιλιά που έμειναν στη μέση σ΄ εκείνο τον κοινό μας αγαπημένο φίλο…..»

Δήμητρα Γκουντούνα (στο avecnews.gr)

Πηγή: pamesports.gr