Νέες πληροφορίες από τις ΗΠΑ ανοίγουν βαρύτερη σκιά πάνω από την επιχείρηση σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο και λειτουργούν ως follow up στο ρεπορτάζ του Geopolitico.gr για την ανάπτυξη αμερικανικών «υπερ-στρατιωτών» και τη χρήση του συστήματος EagleEye της Anduril. Το κοινό νήμα πλέον δεν είναι μόνο η τεχνητή νοημοσύνη και η απόλυτη επιτήρηση, αλλά και η υπόνοια χρήσης κατευθυνόμενης ενέργειας – τεχνολογίας που συνδέεται ευθέως με το περιβόητο “Σύνδρομο της Αβάνας” (Havana Syndrome).

Το Σύνδρομο της Αβάνας: Το μυστήριο που δεν λέει να τελειώσει

Τί είναι το Σύνδρομο της Αβάνας; Το 2016, διπλωμάτες και πράκτορες των ΗΠΑ στην Αβάνα άρχισαν να αναφέρουν κάτι περίεργο και ανησυχητικό. Ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, ένιωθαν έντονη πίεση στο κεφάλι, σαν να τους χτυπούσε κάποιο αόρατο κύμα. Ακολουθούσαν δυνατοί πονοκέφαλοι, ζαλάδες, ναυτία, βουητό στα αυτιά και –το πιο ανησυχητικό– προβλήματα στη συγκέντρωση και τη μνήμη που σε αρκετές περιπτώσεις αποδείχθηκαν επίμονα. Γρήγορα το φαινόμενο πήρε το όνομα «Havana Syndrome» και εξαπλώθηκε σαν φήμη.

Παρόμοια περιστατικά εμφανίστηκαν στην Κίνα, τη Ρωσία, την Αυστρία, τη Γερμανία, ακόμα και μέσα στην ίδια την Ουάσινγκτον. Πάνω από χίλια άτομα –κυρίως υπάλληλοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, της CIA και του Πενταγώνου– έχουν αναφέρει συμπτώματα τα τελευταία εννέα χρόνια. Η υπόθεση ξεκίνησε με την υπόθεση μιας ξένης, σκόπιμης επίθεσης. Οι πρώτες θεωρίες μιλούσαν για κατευθυνόμενα μικροκύματα, παλμικά ραδιοκύματα ή κάποιας μορφής ακουστικό όπλο. Η εικόνα ενός «αόρατου όπλου» που μπορεί να χτυπήσει ανθρώπους από απόσταση χωρίς να αφήνει ίχνη τροφοδότησε για χρόνια ειδήσεις, ντοκιμαντέρ και θεωρίες συνωμοσίας.Όμως όσο περνούσαν τα χρόνια, οι επιστημονικές και υπηρεσιακές εκθέσεις άρχισαν να απομακρύνονται από αυτή την ερμηνεία.

Οι μεγαλύτερες μελέτες του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH) και αρκετές ανεξάρτητες νευρολογικές έρευνες δεν εντόπισαν σταθερές, αντικειμενικές βλάβες στον εγκέφαλο που να εξηγούν τα συμπτώματα στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, σε αναφορές του 2023 και του 2025, κατέληξαν ότι είναι «πολύ απίθανο» έως «εξαιρετικά απίθανο» να ευθύνεται ξένος αντίπαλος.  Σήμερα, η επικρατούσα άποψη στους περισσότερους ειδικούς κύκλους είναι πιο γήινη και ταυτόχρονα πιο σύνθετη: συνδυασμός προϋπαρχουσών ιατρικών παθήσεων, έντονου επαγγελματικού στρες, περιβαλλοντικών παραγόντων (π.χ. υπέρυθροι ήχοι από κλιματιστικά ή ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές) και –σε ορισμένες περιπτώσεις– φαινομένων μαζικής ψυχογενούς αντίδρασης.

Οι «ακατανόητες» επιπτώσεις στους φρουρούς Μαδούρο

Η υπόθεση αναζωπυρώθηκε όταν η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Karoline Leavitt αναδημοσίευσε μαρτυρία Βενεζουελάνου φρουρού του Μαδούρο. Σύμφωνα με αυτή, κατά την επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου 2026 οι άνδρες ασφαλείας ακινητοποιήθηκαν από άγνωστη δύναμη, με συμπτώματα όπως έντονη πίεση στο κεφάλι, αιμορραγία από τη μύτη, εμετούς με αίμα, πλήρη απώλεια ελέγχου του σώματος.

Η περιγραφή παρέπεμψε άμεσα σε συμπτώματα Havana Syndrome, γεγονός που προκάλεσε έντονη συζήτηση στους αμερικανικούς κύκλους ασφαλείας για το αν χρησιμοποιήθηκε μη φονικό, κατευθυνόμενης ενέργειας όπλο στην επιχείρηση.

Η παρέμβαση Polymeropoulos και το «σκάνδαλο συγκάλυψης»

Σε αυτό το σημείο έρχεται η εκρηκτική παρέμβαση του Marc Polymeropoulos, πρώην ανώτατου στελέχους της CIA και ενός από τους πλέον γνωστούς πάσχοντες από Havana Syndrome. Ο Polymeropoulos κατηγορούσε ανοιχτά την κυβέρνηση Μπάιντεν για συστηματική συγκάλυψη, δημόσια άρνηση της ύπαρξης του συνδρόμου, ιδιωτική παραδοχή της πραγματικότητας σε κλειστές συσκέψεις και ταυτόχρονη αποζημίωση θυμάτων μέσω του HAVANA Act, κάτι που –όπως τονίζει– αποδεικνύει ότι το φαινόμενο αναγνωριζόταν θεσμικά.

«Μας έλεγαν “σας πιστεύουμε”, αλλά δημόσια μας άφηναν να μας παρουσιάζουν ως ψεύτες», δηλώνει, μιλώντας για μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις αξιοπιστίας της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών.

Το κρίσιμο στοιχείο: οι ΗΠΑ έχουν τέτοιο όπλο

Ακόμη πιο αποκαλυπτικές είναι οι πληροφορίες που έφερε στο φως ο δημοσιογράφος Sasha Ingber. Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές, οι ΗΠΑ διαθέτουν στην κατοχή τους συσκευή συνδεδεμένη με το Havana Syndrome, η οποία προκαλεί εσωτερικές, εξουθενωτικές βλάβες, είναι μη φονική αλλά πλήρως ακινητοποιητική, έχει δοκιμαστεί από το Πεντάγωνο για κατανόηση της λειτουργίας της.

Οι μαρτυρίες διχάζονται ως προς το αν το όπλο κατασχέθηκε σε επιχείρηση ειδικών δυνάμεων ή αγοράστηκε, ωστόσο συγκλίνουν στο ότι βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Διεύθυνσης Πληροφοριών & Ασφάλειας του Υπουργείου Άμυνας. Καμία πηγή δεν επιβεβαιώνει επισήμως ότι χρησιμοποιήθηκε στη Βενεζουέλα, όμως το ερώτημα παραμένει ανοικτό.

Το αρχικό ρεπορτάζ του Geopolitico ανέδειξε ότι στην επιχείρηση κατά Μαδούρο χρησιμοποιήθηκε το EagleEye της Anduril, ένα σύστημα που συνδυάζει αισθητήρες, drones, AI ανάλυση πεδίου μάχης σε πραγματικό χρόνο. Το νέο πλαίσιο δείχνει ότι η επιχείρηση δεν ήταν απλώς σύλληψη, αλλά εργαστήριο σύγχρονου πολέμου: απόλυτη επιτήρηση, αλγοριθμική επιλογή στόχων και –ενδεχομένως– αθόρυβη εξουδετέρωση ανθρώπινου δυναμικού χωρίς πυροβολισμό.

Εσωτερική σύγκρουση στην Ουάσιγκτον

Το θέμα αποκτά και πολιτική διάσταση. Πηγές αναφέρουν ρήγμα στην ηγεσία των αμερικανικών υπηρεσιών. Η Tulsi Gabbard (DNI) φέρεται να πιέζει για δημοσιοποίηση νέας έκθεσης για τα Anomalous Health Incidents. Αντίθετα, κύκλοι της CIA και του Πενταγώνου εμφανίζονται επιφυλακτικοί, φοβούμενοι αποκαλύψεις με τεράστιο θεσμικό κόστος.

Δεν περνά απαρατήρητο ότι η Gabbard δεν είχε ρόλο στον σχεδιασμό της επιχείρησης Μαδούρο, γεγονός που τροφοδοτεί σενάρια εσωτερικής απομόνωσης.

Το ερώτημα που μένει

Χρησιμοποιήθηκε όπλο τύπου Havana Syndrome στη Βενεζουέλα; Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Πεντάγωνο φέρεται να αγόρασε κρυφά και να δοκιμάζει εδώ και μήνες μια συσκευή εκπομπής παλμικών ραδιοκυμάτων, κάτι που δείχνει ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν τέτοιες δυνατότητες, τις μελετούν συστηματικά και επιχειρούν σε πεδία όπου η γραμμή μεταξύ «σύλληψης», «πειράματος» και «αόρατου πολέμου» γίνεται όλο και πιο θολή.

Το Σύνδρομο της Αβάνας παραμένει ένα από τα πιο επίμονα ιατρικά και γεωπολιτικά αινίγματα της εποχής μας. Δεν είναι ούτε ξεκάθαρη ξένη επίθεση, ούτε απλώς «υστερία», ούτε τίποτα ενδιάμεσο που να ικανοποιεί πλήρως όλους. Είναι, μάλλον, ένα παράδειγμα του πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να βρεθεί η αλήθεια όταν η επιστήμη, η ασφάλεια και η ανθρώπινη αντίληψη συγκρούονται στο ίδιο σημείο. Και δείχνει ότι, ακόμα και το 2026, υπάρχουν πράγματα που συνεχίζουν να μας διαφεύγουν. Το αν η επιχείρηση Μαδούρο θα μείνει στην Ιστορία ως υπόδειγμα αμερικανικής ισχύος ή ως προοίμιο ενός νέου, σκοτεινού τύπου πολέμου, μένει ακόμη να φανεί.

ΠΗΓΗ: Geopolitico.gr

Κούβα Βενεζουέλα ΗΠΑ LIFE