Το πρώτο «Τρίποντο» του Φίλιππου Συρίγου που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού μπάσκετ

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Στις 8 Νοεμβρίου 1988 κυκλοφόρησε μια ξεχωριστή έκδοση στην ιστορία του ελληνικού αθλητικού Τύπου. Εκείνη την Τρίτη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα περίπτερα το «Τρίποντο», ένα εβδομαδιαίο περιοδικό αφιερωμένο στο μπάσκετ, το οποίο έμελλε να συνδεθεί με μία από τις σημαντικότερες περιόδους του αθλήματος στη χώρα μας.

Εμπνευστής και πρώτος διευθυντής του ήταν ο Φίλιππος Συρίγος, ένας δημοσιογράφος που είχε ήδη ταυτίσει τη φωνή του με τις μεγάλες στιγμές της Εθνικής Ελλάδας και ιδιαίτερα με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987.

Το χρονικό σημείο δεν ήταν τυχαίο. Η Ελλάδα είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης έναν χρόνο νωρίτερα, ο Νίκος Γκάλης και ο Παναγιώτης Γιαννάκης βρίσκονταν στο απόγειο της αγωνιστικής τους παρουσίας, ενώ ο Άρης είχε μετατρέψει τους ευρωπαϊκούς αγώνες της Πέμπτης σε εβδομαδιαίο τηλεοπτικό γεγονός.

Το μπάσκετ είχε αποκτήσει ένα πρωτόγνωρο κοινό, που δεν αρκούνταν πλέον στην τηλεοπτική μετάδοση ενός αγώνα ή στις λίγες σελίδες των αθλητικών εφημερίδων. Ήθελε περισσότερη ενημέρωση, παρασκήνιο, συνεντεύξεις, στατιστικά και ανάλυση. Το κενό αυτό επιχείρησε να καλύψει το «Τρίποντο».

Από την ιδέα του Συρίγου στο πρώτο τεύχος

Η δημιουργία του περιοδικού στηρίχθηκε στη συνεργασία του Φίλιππου Συρίγου με τους εκδότες Βασίλη Νασίκα και Μανώλη Φλουράκη. Πρότυπο αποτέλεσε, μεταξύ άλλων, το ιταλικό μπασκετικό περιοδικό «Super Basket», σε μια εποχή κατά την οποία τα εξειδικευμένα αθλητικά έντυπα είχαν σημαντική θέση στην ευρωπαϊκή δημοσιογραφία.

Ο Συρίγος συγκέντρωσε γύρω του δημοσιογράφους που γνώριζαν το άθλημα και μπορούσαν να υπηρετήσουν ένα έντυπο με αποκλειστικό αντικείμενο την καλαθοσφαίριση. Ανάμεσά τους βρίσκονταν ο Βασίλης Σκουντής, ο Δημήτρης Καρύδας, ο Νίκος Παπαδογιάννης και ο Ηλίας Δρυμώνας. Πρώτος αρχισυντάκτης ανέλαβε ο Σκουντής, τον οποίο διαδέχθηκε ο Δρυμώνας.

Η συντακτική ομάδα εγκαταστάθηκε στα γραφεία της οδού Κωνσταντινουπόλεως στην Αθήνα. Εκεί πραγματοποιούνταν οι συσκέψεις και οργανωνόταν η ύλη της εβδομαδιαίας έκδοσης, σε συνθήκες αρκετά διαφορετικές από εκείνες της σημερινής ψηφιακής δημοσιογραφίας.

Το περιοδικό δεν περιοριζόταν στην καταγραφή των αποτελεσμάτων. Επένδυσε στα δημοσιογραφικά θέματα, στην προσωπική άποψη, στην αναζήτηση πληροφοριών και στην παρουσίαση της διεθνούς μπασκετικής πραγματικότητας. Αυτή η προσέγγιση αποτέλεσε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ταυτότητάς του.

Η πρώτη έκδοση και το τέλος ιστορικού σερί

Η κυκλοφορία του πρώτου τεύχους συνέπεσε με μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που είχαν σημειωθεί μέχρι τότε στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Στις 5 Νοεμβρίου 1988, τρεις ημέρες πριν από την εμφάνιση του περιοδικού στα περίπτερα, ο ΠΑΟΚ είχε νικήσει τον Άρη με 81-78 στο Αλεξάνδρειο, βάζοντας τέλος σε ένα εντυπωσιακό σερί 80 συνεχόμενων νικών των «κιτρινόμαυρων».

Η αναμέτρηση περιλήφθηκε στις εσωτερικές σελίδες του πρώτου τεύχους, όχι όμως ως κεντρικό θέμα του εξωφύλλου, καθώς οι τεχνικές απαιτήσεις της έκδοσης δεν επέτρεπαν αλλαγές της τελευταίας στιγμής.

Το παρθενικό «Τρίποντο» περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, συνέντευξη του Κώστα Πολίτη στον Βασίλη Σκουντή, στην οποία ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής μιλούσε για τις επιλογές του στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1988 και την παρουσία του Νίκου Γκάλη στην Εθνική ομάδα.

Στις σελίδες του υπήρχε επίσης παρουσίαση των εννέα ξένων καλαθοσφαιριστών που αγωνίζονταν στο ελληνικό πρωτάθλημα, καθώς και αποκλειστική συνέντευξη του Λάρι Μπερντ, την οποία είχε εξασφαλίσει ο Σκουντής στη Μαδρίτη.

Ο ίδιος ο Συρίγος, μέσα από την προσωπική του στήλη «Δίχως μαλλιά στη γλώσσα», ασχολούνταν με τη διαμάχη του Παναγιώτη Γιαννάκη με τον Άρη. Ήταν ένα πρώτο δείγμα της κατεύθυνσης που θα ακολουθούσε το περιοδικό, δηλαδή ότι θα διέθετε ενημέρωση που δεν σταματούσε στο αποτέλεσμα, αλλά αναζητούσε τα πρόσωπα, τις αποφάσεις και τις εξελίξεις πίσω από αυτό.

Η δημοσιογραφική σφραγίδα του Φίλιππου Συρίγου

Η προσωπικότητα του Συρίγου επηρέασε καθοριστικά τη φυσιογνωμία του «Τριπόντου». Η στήλη «Δίχως μαλλιά στη γλώσσα» αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριστικότερα σημεία αναφοράς του, με παρεμβάσεις που συχνά προκαλούσαν αντιδράσεις.

Ο Συρίγος δεν απέφευγε τις συγκρούσεις με παράγοντες, προπονητές και πρόσωπα του ελληνικού μπάσκετ. Παράλληλα, απαιτούσε από τους συνεργάτες του γνώση του αντικειμένου, δημοσιογραφική τεκμηρίωση και πρωτογενές ρεπορτάζ.

Σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας του περιοδικού ήταν η επαφή με το αναγνωστικό κοινό. Κάθε Τρίτη, το «Τρίποντο» αποτελούσε σταθερή επιλογή για τους φίλους του μπάσκετ που ήθελαν να διαβάσουν περισσότερα από όσα μπορούσαν να παρακολουθήσουν στην τηλεόραση ή να πληροφορηθούν από τις καθημερινές εφημερίδες.

Ιδιαίτερη θέση στην ύλη απέκτησε και το NBA, σε μια περίοδο κατά την οποία η πρόσβαση του Έλληνα φιλάθλου στο αμερικανικό πρωτάθλημα ήταν περιορισμένη. Τα αφιερώματα, οι ανταποκρίσεις και οι συνεντεύξεις έφεραν το αμερικανικό μπάσκετ πιο κοντά στο ελληνικό κοινό.

Το «Τρίποντο» εξελίχθηκε έτσι και σε δημοσιογραφικό σχολείο. Οι συντάκτες του απέκτησαν ισχυρή αναγνωρισιμότητα, ενώ αρκετοί συνέχισαν την πορεία τους σε εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση και μεταγενέστερες εκδόσεις.

Η αποχώρηση του Συρίγου και το τέλος της έκδοσης

Ο Φίλιππος Συρίγος παρέμεινε στη διεύθυνση του περιοδικού για έντεκα χρόνια. Η αποχώρησή του  στις 30 Νοεμβρίου 1999, όταν το «Τρίποντο» είχε φτάσει τα 577 τεύχη έκλεισε την πρώτη και μεγαλύτερη περίοδο της προσωπικής του παρουσίας στο περιοδικό, όχι όμως και την ιστορία του ίδιου του εντύπου. Το «Τρίποντο» συνέχισε να κυκλοφορεί για ακόμη τεσσεράμισι χρόνια. Η τελευταία έκδοσή του εμφανίστηκε στα περίπτερα στις 4 Μαΐου 2004, με αριθμό τεύχους 808, ολοκληρώνοντας μια διαδρομή που είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 1988.

Στο μεταξύ, οι συνθήκες στον αθλητικό Τύπο είχαν μεταβληθεί αισθητά. Η ανάπτυξη του διαδικτύου, η αλλαγή στις συνήθειες ενημέρωσης και η διαφορετική εμπορική πραγματικότητα του ελληνικού μπάσκετ περιόρισαν τις δυνατότητες των εξειδικευμένων εβδομαδιαίων εκδόσεων. Το τέλος της κυκλοφορίας του δεν εξαφάνισε, πάντως, την επιρροή του. Για μια γενιά φιλάθλων, το «Τρίποντο» υπήρξε μέρος της καθημερινότητάς της, ενώ για τους ανθρώπους που εργάστηκαν στις σελίδες του αποτέλεσε σημαντικό κεφάλαιο της επαγγελματικής τους διαδρομής.

Τριάντα οκτώ χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου τεύχους, το «Τρίποντο» διατηρεί τη θέση του στην ιστορία του ελληνικού αθλητικού Τύπου. Όχι μόνο επειδή συμπλήρωσε 808 εκδόσεις, αλλά κυρίως επειδή κατάφερε να αποτυπώσει μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού μπάσκετ, με πρωταγωνιστές τους αθλητές, τους προπονητές και τους δημοσιογράφους που την έζησαν.