Γράφει η Σία Κοσιώνη...

Ας θυμηθούμε λίγο τα γεγονότα. Τον όρο «εργασιακή εφεδρεία» τον ακούσαμε για πρώτη φορά από το Στέφανο Μάνο. Σύντομα θα πέρναγε σε γαλάζια χείλη. Αν θυμάμαι καλά, ο πρόεδρος της ΝΔ είχε διατυπώσει τη σχετική πρόταση μετά από ένα τετ α τετ με το Γιώργο Παπανδρέου στη διάρκεια μίας ακόμη αποτυχημένης απόπειρας εξεύρεσης συναίνεσης.

Λίγο καιρό αργότερα και υπό την ασφυκτική πίεση της τρόικας που ζητούσε επιτακτικά μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να υιοθετήσει το μέτρο, χωρίς ωστόσο ποτέ, κατά την ταπεινή μου εκτίμηση, να πιστέψει ότι θα πρέπει και να το υλοποιήσει. Δεν εξηγείται αλλιώς το γιατί φτάσαμε ως τον Οκτώβρη, με το μαχαίρι στην κυριολεξία στο λαιμό, με την 6η δόση στον αέρα και με την Ευρώπη να απειλεί με έξοδο από την ευρωζώνη, προκειμένου η κυβέρνηση Παπανδρέου να αποφασίσει το ποιοι θα ενταχθούν στο επαχθές μέτρο.

Διότι, αν το είχαν πιστέψει, σίγουρα το μέτρο δε θα επιβάλλονταν οριζόντια, με ηλικιακά κριτήρια, αλλά με ποιοτικά. Θα είχε προχωρήσει σε μία έστω μίνιμουμ αξιολόγηση του εργατικού δυναμικού στο δημόσιο, θα είχε μελετήσει τις ανάγκες των δημόσιων οργανισμών, έχοντας προηγουμένως καταλήξει και ποιοι από αυτούς δεν είχαν πια λόγο ύπαρξης. Ποιοι είναι οι φραπεδάκηδες; Ποιοι είναι οι αόρατοι; Ποιοι είναι αναποτελεσματικοί; Ποιοι είναι, από την άλλη, οι άξιοι και οι χρήσιμοι; Τίποτα από όλα αυτά ωστόσο δεν έγινε. Και, ως συνήθως, όταν το πράγμα έφτασε στο μη περαιτέρω, βγήκε το μαχαίρι και όποιον πάρει ο χάρος.

Στο άκουσμα της επιβολής του νέου μέτρου, η Νέα Δημοκρατία αντέδρασε αμήχανα. Ναι, ήταν δική της πρόταση η εργασιακή εφεδρεία, αλλά όχι με τον τρόπο που πήγαινε να την επιβάλλει η κυβέρνηση, κρίνοντας από τα πρώτα σενάρια που άρχισαν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Θυμάμαι μάλιστα την ανησυχία γαλάζιων στελεχών μην τυχόν ο Γιώργος Παπανδρέου προχωρήσει σε απομακρύνσεις δημοσίων υπαλλήλων με βάση κομματικά κριτήρια. Λες και αυτό ήταν το σημαντικό. Οι δικοί μας και οι δικοί σας.

Λίγο αργότερα θα παρουσίαζε τη δική της πρόταση για το μέτρο, που, όπως έλεγε το ρεπορτάζ της εποχής, δε θα γινόταν αποδεκτό από την τρόικα.

Όταν δε ανακοινώθηκαν τα κριτήρια ένταξης στην εφεδρεία η Συγγρού άφηνε αρχικά να εννοηθεί ότι τα θύματα του βάρβαρου μέτρου θα αποκατασταθούν όταν η ΝΔ θα έρθει στην εξουσία, για να φέρει το πράγμα στα ίσα του στη συνέχεια, υποστηρίζοντας ότι όσοι φύγουν με την εφεδρεία, με τη ΝΔ στην εξουσία θα κριθούν με τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ.

Την εβδομάδα που μας πέρασε ο εφιάλτης χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων έγινε πραγματικότητα. Περίπου είκοσι χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τα πόστα τους με κριτήριο τους Μάηδες που κουβαλάνε στην πλάτη τους.

Η πρώτη φάση της διαδικασίας ξεκίνησε μέσα σε κλίμα σύγχυσης, αντιδράσεων, γραφειοκρατικών προβλημάτων, αλλά και εν μέσω νέων συζητήσεων για πιθανή εξαίρεση κάποιων κλάδων από το μέτρο. Πολλοί οργανισμοί, όπως αναμενόταν, παρουσίασαν προβλήματα λειτουργίας, τα οποία τώρα τρέχουν να λύσουν με μετακινήσεις προσωπικού. Ήταν η κατάλληλη εποχή να ξεδιπλωθεί η νέα πολιτική κόντρα.

Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση Παπανδρέου για χιλιάδες παράνομες προσλήψεις το 2010 και το 2011, που συνέβαλαν στον εκτροχιασμό του Προϋπολογισμού, και που προκειμένου να τις καλύψει, αναγκάστηκε να μεθοδεύσει σχέδιο μαζικών απολύσεων, με το μανδύα της δήθεν εργασιακής εφεδρείας.

Στη συνέχεια ήρθαν να προστεθούν καταγγελίες για βόλεμα «ημετέρων», για ευνοϊκές μετατάξεις και ευνοϊκές εξαιρέσεις πράσινων παιδιών. Ο Δημήτρης Ρέππας εξεγείρεται, μιλά για ψηφοθηρία, γαλάζιες φαντασιώσεις, διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι η εφαρμογή του νόμου είναι «απρόσωπη και αμερόληπτη» και κατηγορεί τη ΝΔ για άγνοια νόμων, λογικές ακροβασίες και χονδροειδή ψέματα, για να εισπράξει ακόμη μία σκληρή απάντηση από το Γιάννη Μιχελάκη και … κύριος οίδε πότε θα τελειώσει ο αυτός χαρτοπόλεμος.

Μέσα σε αυτή τη γαλαζόπράσινη οχλοβοή, όμως, αναρωτιέμαι: Τι νόημα έχει να κλαίει κανείς πάνω από το χυμένο γάλα; ΠΑΣΟΚ και ΝΔ απέτυχαν να συνεννοηθούν σε ένα μέτρο για το οποίο συμφωνούσαν, για τους δικούς τους προφανώς λόγους. Η πίεση των δανειστών για απομάκρυνση δημοσίων υπαλλήλων ήταν δεδομένη.

Όπως δεδομένη ήταν και παραμένει η διάθεση των δύο μεγάλων κομμάτων να αποφύγουν με κάθε τρόπο τους λεκέδες ενός τέτοιου εγκλήματος. Και καλά. Η ΝΔ άφησε την κυβέρνηση να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Η κυβέρνηση που τόσο καιρό έκανε πως δεν έβλεπε την τρύπα;

Πηγή: skai.gr

Πολιτική LIFE