Η είδηση του θανάτου του Αϊντάν Ερόλ, σε ηλικία 86 ετών, έφερε ξανά στην επιφάνεια μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές των ελληνοτουρκικών σχέσεων: την κρίση των Ιμίων το 1996.

Ο τότε Τούρκος διοικητής, που ηγήθηκε της επιχείρησης αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, κηδεύτηκε χωρίς στρατιωτικές τιμές. Και αυτό, παρά τα 44 χρόνια υπηρεσίας του στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Γιατί δεν του απέδωσαν τιμές;

Η απάντηση βρίσκεται στο εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας. Ο Ερόλ είχε καταδικαστεί στο πλαίσιο της υπόθεσης της 28ης Φεβρουαρίου 1997 – της υπόθεσης που αφορούσε την πίεση του στρατού προς την κυβέρνηση του Νετσμετίν Ερμπακάν.

Με δικαστική απόφαση του αφαιρέθηκε ο βαθμός του αντιναυάρχου. Έτσι, θεσμικά, θεωρούνταν απλός πολίτης. Αυτό σήμαινε:

  • κανένα στρατιωτικό άγημα

  • καμία επίσημη τιμή

  • καμία αναγνώριση από το κράτος

Στην κηδεία του στο τζαμί Σελιμιγιέ, η εικόνα δεν θύμιζε «ήρωα» του τουρκικού στρατού, αλλά απλό ιδιώτη.

Πολιτικό μήνυμα από την κηδεία

Η απουσία τιμών προκάλεσε αντιδράσεις στους κεμαλικούς κύκλους. Παρόντες εθνικιστές και πρώην στρατιωτικοί φώναζαν το σύνθημα «Είμαστε οι στρατιώτες του Κεμάλ», στέλνοντας μήνυμα κατά της κυβέρνησης Ερντογάν.

Η υπόθεση δείχνει κάτι ξεκάθαρο:
Η Τουρκία εξακολουθεί να είναι βαθιά διχασμένη μεταξύ κεμαλικού στρατιωτικού κατεστημένου και ισλαμιστικής πολιτικής ηγεσίας.

Για την Ελλάδα, ο Ερόλ παραμένει το πρόσωπο που συνέδεσε το όνομά του με την πρόκληση στο Αιγαίο και με μία κρίση που έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα σύγκρουσης.

Τριάντα χρόνια μετά, το Αιγαίο παραμένει ευαίσθητη γεωπολιτική σκακιέρα. Και οι εσωτερικές ρωγμές στην Τουρκία συχνά επηρεάζουν και την εξωτερική της πολιτική.