Είναι έτοιμη η κοινωνία στην Ελλάδα για κρίση με Τουρκία;

Η Τουρκία δεν παρακολουθεί μόνο τις αγορές των Rafale, των φρεγατών και των νέων οπλικών συστημάτων της Ελλάδας. Διαβάζει τις ελληνικές στρατιωτικές αναλύσεις, καταγράφει τις παρεμβάσεις αξιωματικών και εξετάζει με προσοχή τον τρόπο με τον οποίο η Αθήνα προετοιμάζεται για μία πιθανή σύγκρουση.

Με απλά λόγια, η Άγκυρα δεν μετρά μόνο τα όπλα μας. Μετρά τις αντοχές μας και περιμένει το λάθος.

Στο νέο podcast του Geopolitico.gr, ο διευθυντής σύνταξης Χρήστος Κωνσταντινίδης αναλύει γιατί μία ελληνοτουρκική αναμέτρηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο λίγων ωρών. Από τη στιγμή που θα πέσει η πρώτη βολή και θα υπάρξουν απώλειες, κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η σύγκρουση θα παραμείνει περιορισμένη.

Ένας πόλεμος στο Αιγαίο μπορεί να αρχίσει με αεροναυτικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης και να εξελιχθεί σε αναμέτρηση φθοράς εβδομάδων ή ακόμη και μηνών. Τότε δεν θα μετρήσει μόνο ποιος διαθέτει τα καλύτερα μαχητικά και τις ισχυρότερες φρεγάτες. Θα κριθούν τα αποθέματα πυρομαχικών, η δυνατότητα επισκευής των ζημιών, η λειτουργία των λιμανιών και των αεροδρομίων, η ενεργειακή ασφάλεια, οι τηλεπικοινωνίες, η εφεδρεία και η συνοχή της κοινωνίας.

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στα τουρκικά πολεμικά σενάρια για τα 12 ναυτικά μίλια, στην προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανίσει την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ως «αιτία πολέμου», αλλά και στις απαγορεύσεις πτήσεων drones σε Κάσο, Κάρπαθο, Σαρία και Αρμαθιά.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία έχει δημιουργήσει μία δεξαμενή περισσότερων από 1,8 εκατομμύρια αδειοδοτημένων χειριστών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Δεν κατασκευάζει μόνο drones. Εκπαιδεύει ανθρώπους, αναπτύσσει τεχνογνωσία και δημιουργεί μία ολόκληρη πολεμική και βιομηχανική κουλτούρα γύρω από τα μη επανδρωμένα συστήματα.

Και η Ελλάδα; Έχει κάνει ορισμένα σημαντικά βήματα, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται ένα πραγματικό εθνικό πρόγραμμα που θα συνδέει τις Ένοπλες Δυνάμεις, την εφεδρεία, τα πανεπιστήμια, τις ελληνικές εταιρείες και τους πιστοποιημένους χειριστές.

Στην ανάλυση εξετάζονται ακόμη η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, ο οικονομικός διάδρομος IMEC, η προσέγγιση με την Ινδία και οι εξελίξεις σε Πακιστάν, Συρία και Ιράκ. Στο κάδρο βρίσκεται και ο Τομ Μπάρακ, ο οποίος, παρά τα σενάρια απομάκρυνσής του, εξακολουθεί να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στους κρίσιμους φακέλους της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή.

Το podcast φωτίζει, παράλληλα, το εσωτερικό μέτωπο: τις σοβαρές καταγγελίες για πιέσεις σε μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες στη Θράκη, τη δράση των κυκλωμάτων διακίνησης στον Έβρο, την προστασία των κρίσιμων υποδομών και την ανάγκη προετοιμασίας ολόκληρης της κοινωνίας για μία μεγάλη εθνική κρίση.

Γιατί η αποτροπή δεν οικοδομείται μόνο με εξοπλιστικά συμβόλαια και πανάκριβους πυραύλους. Χρειάζεται κράτος που λειτουργεί, κοινωνία που αντέχει, εφεδρεία που εκπαιδεύεται και πολιτική ηγεσία αποφασισμένη να μην επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει τετελεσμένο.

Η Τουρκία μάς μελετά.

Εμείς είμαστε έτοιμοι να κοιτάξουμε κατάματα τις δικές μας αδυναμίες;

Ιδού η Ρόδος. Ιδού και το πήδημα.