Την ανάγκη να περάσει η διεθνής κοινότητα από τις καταδικαστικές ανακοινώσεις σε συγκεκριμένες πολιτικές προστασίας των χριστιανικών πληθυσμών της Μέσης Ανατολής αναδεικνύει ο δημοσιογράφος και διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr, Χρήστος Κωνσταντινίδης, σε άρθρο του στο αμερικανικό think tank Middle East Forum. Με αφορμή την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση εναντίον ελληνορθόδοξου ναού στο Καράκ της Ιορδανίας, ασκεί κριτική στην περιορισμένη ελληνική αντίδραση, εξετάζει τη στρατιωτική απάντηση του Αμμάν και προτείνει την αξιοποίηση της ευρωπαϊκής οικονομικής και διπλωματικής ισχύος για την προστασία των θρησκευτικών κοινοτήτων που βρίσκονται υπό απειλή.

Το άρθρο, με τίτλο «The Massacre of Greek Orthodox in Karak, Jordan, Demands More Than Condolences», δημοσιεύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2026 στο Middle East Forum Observer. Κεντρική θέση του αποτελεί ότι η προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε εκφράσεις συμπαράστασης μετά από κάθε επίθεση, αλλά χρειάζεται να συνδεθεί με συγκεκριμένες υποχρεώσεις των κυβερνήσεων και συνέπειες όταν αυτές παραβιάζονται.

Από το αιματοκύλισμα στο Καράκ στα ιορδανικά πλήγματα στη Συρία

Αφετηρία της παρέμβασης αποτελεί η επίθεση της 23ης Οκτωβρίου 2026, κατά την οποία εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε ελληνορθόδοξο ναό στο Καράκ. Στις κηδείες των θυμάτων, δύο ημέρες αργότερα, παρέστησαν χιλιάδες πολίτες, ενώ η βασιλική οικογένεια της Ιορδανίας εκπροσωπήθηκε από τον διάδοχο Χουσεΐν και τον πρωθυπουργό Τζαφάρ Χασάν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο αρθρογράφος, οι ιορδανικές Αρχές προχώρησαν στη σύλληψη δύο αδελφών και του γαμπρού τους, ενώ κατονόμασαν το Ισλαμικό Κράτος ως υπεύθυνο για την επίθεση.

Η αντίδραση του Αμμάν δεν περιορίστηκε στις συλλήψεις. Στις 26 Οκτωβρίου η ιορδανική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε πλήγματα στη νότια Συρία, στο πλαίσιο επιχείρησης που παρουσιάστηκε ως προληπτική αντιμετώπιση τρομοκρατικών απειλών.

Ο Κωνσταντινίδης συνδέει τα γεγονότα με προηγούμενες επιθέσεις εναντίον χριστιανικών ναών στη Συρία, υπενθυμίζοντας την επίθεση στην Αγία Σοφία της Σουκαϊλαμπίγια το 2022, τη βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στον ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό τον Ιούνιο του 2025 και τις καταγγελίες του Πατριαρχείου Αντιοχείας για επιθέσεις σε χριστιανικές περιουσίες τον Μάρτιο του 2026.

Επικαλείται επίσης τις επισημάνσεις των ερευνητών Μουράντ Μπατάλ αλ-Σισάνι και Άμερ Σαμπάιλεχ για τις επιπτώσεις της τρομοκρατίας στη δημόσια ασφάλεια και τον κίνδυνο βαθύτερης ριζοσπαστικοποίησης.

Κριτική στην Αθήνα – Η παρέμβαση Σάββα Καλεντερίδη

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη στάση της Ελλάδας απέναντι στην τραγωδία.

Παρά την καταδίκη της επίθεσης από την Αθήνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, την Κύπρο και άλλους διεθνείς παράγοντες, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε προσδώσει μεγαλύτερο πολιτικό και συμβολικό βάρος στην παρουσία της κατά τις εκδηλώσεις πένθους.

Στο πλαίσιο αυτό παραθέτει την τοποθέτηση του στρατηγικού αναλυτή και πρώην στελέχους της ΕΥΠ, Σάββα Καλεντερίδη, ο οποίος διερωτάται:

«Δεν θα έπρεπε να είχε παραστεί στην κηδεία ένας Έλληνας υπουργός;»

Ο Καλεντερίδης επισημαίνει ακόμη ότι οι διπλωματικές αντιπροσωπείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ αναφέρθηκαν ρητά στη σφαγή Ελληνορθοδόξων Χριστιανών, ενώ επικρίνει την περιορισμένη προβολή του γεγονότος από τα ελληνικά τηλεοπτικά μέσα.

Το άρθρο υπογραμμίζει ότι οι ιστορικές, εκκλησιαστικές και διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με τις ορθόδοξες κοινότητες της Μέσης Ανατολής δημιουργούν πρόσθετες δυνατότητες παρέμβασης.

Προτείνεται η διατήρηση μόνιμων διαύλων επικοινωνίας με τις κοινότητες αυτές, η συστηματική καταγραφή των απειλών και η ανάληψη διπλωματικών πρωτοβουλιών πριν οι διωγμοί οδηγήσουν σε νέους εκτοπισμούς.

Η γεωπολιτική διάσταση των ιορδανικών βομβαρδισμών

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση για το μήνυμα που ενδέχεται να εκπέμπει η στρατιωτική επιχείρηση της Ιορδανίας στο συριακό έδαφος.

Ο Σάββας Καλεντερίδης εκτιμά ότι στοιχεία από τηλεφωνικές επικοινωνίες υποδεικνύουν καθοδήγηση των δραστών από τη Συρία, ενώ αποδίδει στα ιορδανικά πλήγματα ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.

«Η Ιορδανία δεν έπληξε απλώς τον πρόεδρο της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σάρα, αλλά τον σύμμαχο της Τουρκίας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στην προσέγγισή του, η συγκεκριμένη ενέργεια μπορεί να ερμηνευθεί και ως προειδοποίηση προς την Άγκυρα, αλλά και προς την αμερικανική πολιτική στην περιοχή, με αναφορές στον Ντόναλντ Τραμπ και τον απεσταλμένο του, Τομ Μπάρακ.

Πρόκειται για γεωπολιτική εκτίμηση του αναλυτή και όχι για επισήμως διακηρυγμένο στόχο της ιορδανικής επιχείρησης.

Ο Κωνσταντινίδης συνδέει το ζήτημα με το τζιχαντιστικό παρελθόν του Άχμεντ αλ-Σάρα και τις σχέσεις της συριακής ηγεσίας με την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η διεθνής νομιμοποίηση της Δαμασκού πρέπει να συνοδεύεται από απαιτήσεις για πολιτικό πλουραλισμό, ελεύθερες εκλογές και αποτελεσματική προστασία των μειονοτήτων.

Φαραντούρης: Κυρώσεις και αναστολή βοήθειας σε χώρες που δεν προστατεύουν τους Χριστιανούς

Σημαντικό μέρος του άρθρου αφιερώνεται στις δυνατότητες παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης, μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, παρουσιάζεται ως ένας από τους πολιτικούς που έχουν ζητήσει επανειλημμένα από την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ, Κάγια Κάλας, να αναλάβει πρωτοβουλίες για την προστασία των διωκόμενων χριστιανικών κοινοτήτων.

Ο Φαραντούρης περιγράφει τις διώξεις και τις απειλές που, όπως αναφέρει, έχει διαπιστώσει κατά τις επισκέψεις του σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Προτείνει οικονομικές κυρώσεις, περιορισμούς στην προμήθεια οπλικών συστημάτων και αναστολή αναπτυξιακής βοήθειας προς κράτη που δεν λαμβάνουν επαρκή μέτρα προστασίας.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση συνδέεται στο άρθρο με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση της Συρίας.

Τα 620 εκατομμύρια ευρώ της ΕΕ και η πρόταση για πολιτική αιρεσιμότητα

Σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία που παραθέτει ο Κωνσταντινίδης, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προβλέψει χρηματοδότηση ύψους 620 εκατομμυρίων ευρώ για τη Συρία την περίοδο 2026–2027.

Από το ποσό αυτό, 280 εκατομμύρια ευρώ αφορούν τη σταθεροποίηση, τη θεσμική ανασυγκρότηση και την ανάκαμψη, ενώ 210 εκατομμύρια ευρώ προορίζονται για ανθρωπιστική βοήθεια εντός του 2026.

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση παρέχει στις Βρυξέλλες δυνατότητα άσκησης πίεσης προς τις συριακές Αρχές, εφόσον συνδεθεί με μετρήσιμες δεσμεύσεις για την ασφάλεια των θρησκευτικών κοινοτήτων.

Προτείνει συγκεκριμένες προθεσμίες για τη διερεύνηση επιθέσεων, την άσκηση ποινικών διώξεων και την προστασία εκκλησιών και θρησκευτικών εγκαταστάσεων.

Παράλληλα, εισηγείται στοχευμένες κυρώσεις σε αξιωματούχους που παραλείπουν να προστατεύσουν τους πληθυσμούς που απειλούνται, καθώς και ενδεχόμενη αναστολή προγραμμάτων αναπτυξιακής και θεσμικής βοήθειας.

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να συνεχιστεί ανεξάρτητα, ώστε οι συνέπειες της πολιτικής πίεσης να μην επιβαρύνουν τους αμάχους.

Πρόταση για ευρωπαϊκό μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης

Πέρα από τις κυρώσεις, ο Κωνσταντινίδης εισηγείται τη δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης για τις απειλές εναντίον χριστιανικών και άλλων ευάλωτων κοινοτήτων.

Ο μηχανισμός θα μπορούσε να συγκεντρώνει πληροφορίες για επιθέσεις και παραβιάσεις δικαιωμάτων, να υποστηρίζει υποδομές προστασίας και να δημοσιεύει περιοδικές αξιολογήσεις για την ανταπόκριση των τοπικών κυβερνήσεων στις υποχρεώσεις τους.

Παράλληλα, προτείνει οι ευρωπαϊκές διπλωματικές αντιπροσωπείες να πραγματοποιούν επισκέψεις σε ενορίες και περιοχές που αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους, προκειμένου να διαπιστώνουν εάν εφαρμόζονται στην πράξη οι επίσημες δεσμεύσεις.

Στο εγχείρημα αυτό, η Ελλάδα θα μπορούσε, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο, αξιοποιώντας τις επαφές της με τα ιστορικά Πατριαρχεία της Ανατολής και την Ιορδανία.

«Christian Lives Matter» – Η προστασία των κοινοτήτων ως διεθνής υποχρέωση

Το άρθρο ολοκληρώνεται με την πρόταση να αποκτήσει διεθνή απήχηση το σύνθημα «Christian Lives Matter» («Οι ζωές των Χριστιανών έχουν σημασία»).

Ο Κωνσταντινίδης ασκεί κριτική σε αυτό που χαρακτηρίζει επιλεκτική ευαισθησία της διεθνούς κοινότητας, υποστηρίζοντας ότι η προσοχή που συγκεντρώνουν ορισμένες ανθρωπιστικές κρίσεις δεν πρέπει να οδηγεί στην υποβάθμιση άλλων.

Στην ίδια αναφορά περιλαμβάνει, πέρα από τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, τους Κούρδους, τους Δρούζους και τους Αλαουίτες, επισημαίνοντας την ανάγκη ισότιμης προστασίας όλων των κοινοτήτων που αντιμετωπίζουν διώξεις.

Η βασική του πρόταση είναι ότι η Αθήνα και οι Βρυξέλλες οφείλουν να ενσωματώσουν την προστασία των θρησκευτικών και εθνοτικών κοινοτήτων στις προϋποθέσεις των οικονομικών συμφωνιών και των διπλωματικών συνεργασιών τους.

Το ζητούμενο, όπως αναδεικνύεται στο άρθρο, δεν είναι μόνο η καταδίκη της τρομοκρατίας μετά από κάθε αιματηρό περιστατικό, αλλά η δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέπουν στους χριστιανικούς πληθυσμούς να παραμείνουν με ασφάλεια στις ιστορικές πατρίδες τους.

Middle East Forum Ορθοδοξία Ιορδανία Ευρωπαϊκή Ένωση Τρομοκρατία LIFE Ελλάδα