Η αίσθησή μου (κι απ' ό,τι αντιλαμβάνομαι μέσω του ρεπορτάζ) με οδηγεί στο ότι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα σε ό,τι αφορά την παραμονή του «Ζοτς» στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Είναι λοιπόν πιθανό να πέσουν οι τίτλοι τέλους σε μια σχέση 13 ετών, ιδιαίτερα έντονη ίσως και πρωτοφανή για τα δεδομένα του επαγγελματικού αθλητισμού.

Σε περίπτωση ανατροπής του σκηνικού πιθανότατα να μιλήσουν τα συναισθήματα και όχι οι «αριθμοί». Η διοίκηση είναι σταθερή στα 12 εκατομμύρια για το μπάτζετ της νέας σεζόν και ποντάρει στα εξής: Πρώτον, η κατάσταση στην Ελλάδα δεν ευνοεί αυτή τη στιγμή μεγάλες επενδύσεις ειδικά σ' έναν χώρο όπου τα κέρδη είναι από ελάχιστα έως ανύπαρκτα, άρα ό,τι... βγαίνει από το ταμείο ουσιαστικά αποτελεί «τρέλα» της οικογένειας Γιαννακόπουλου.

Δεύτερον, αναγνωρίζεται ότι ο Ομπράντοβιτς είναι ο κορυφαίος προπονητής και σίγουρα μπορεί να βρει το μπάτζετ που θέλει στην οποιαδήποτε ομάδα, άλλωστε σε καλύτερες εποχές το μπάτζετ του Παναθηναϊκού ήταν πάντα «open». Αρα γνωρίζει ότι σε διαφορετικές καταστάσεις δεν θα είχε... 16, αλλά 56 και 66 εκατομμύρια.

Τρίτον, ο «Ζοτς» θα συνεργαστεί με ανθρώπους που γνωρίζει καλά, που αποτελούν την οικογένειά του και θα έχει στο πλευρό του πλήθος κόσμου που τον έχει αποδεχτεί, αγαπήσει αλλά κι έχει αναγνωρίσει το έργο του, χειροκροτώντας την ομάδα ακόμα και μετά από ήττες.

Απ' εκεί και πέρα, αν ο Ομπράντοβιτς κρίνει ότι δεν «καλύπτεται» από τα 12 εκατομμύρια κι ότι με το συγκεκριμένο μπάτζετ δεν μπορεί να δημιουργήσει ανταγωνιστική ομάδα, δεν μπορεί να του αλλάξει κανείς άποψη. Ούτε να τον κατηγορήσει σε περίπτωση που πει «όχι», αλλά ούτε και να απαξιώσει τη διοίκηση που σε δύσκολες εποχές έκανε το καλύτερο δυνατόν για να ικανοποιήσει τον Σέρβο, που δεν είναι απλώς ένας... σπουδαίος προπονητής, αλλά μέλος της οικογένειας και της ιστορίας του Παναθηναϊκού.

Ο «λαϊκισμός» δεν έχει νόημα σε τόσο λεπτές υποθέσεις, που πρέπει να κυριαρχούν ο ρεαλισμός και η ψυχραιμία.

Πηγή: Goal

Α1 Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS