Δεν ξέρω για το πόσο σουξέ έχει ακόμη η κανονική ταινία, αλλά τουλάχιστον στο Καράκας η μπασκετική εκδοχή της έκοψε μονέδα και περί τούτου δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε ούτε τους Δομινικανούς ούτε τους Λιθουανούς αλλά μπορούμε απλώς να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και θα έχουμε την απόδειξη!

Πλάκα πλάκα μέσα σε τέσσερις μέρες η Νιγηρία έγινε το talk of the town του παγκόσμιου μπάσκετ, καθότι νίκησε τη Λιθουανία, ξεπάστρεψε την Ελλάδα, στρίμωξε στα σχοινιά τη Ρωσία, προχθές «καθάρισε» τη Δομινικανή Δημοκρατία και μπήκε για πρώτη φορά στον ολυμπιακό χάρτη!

Με γεια τους με χαρά τους, διότι μπορεί το μπάσκετ που παίζουν να φαίνεται ολίγον τι πρωτόγονο, αλλά απέβη εξόχως αποτελεσματικό, χώρια που οι αντίπαλοι της Νιγηρίας θα το θυμούνται για καιρό

Το εννοώ αυτό διότι πέραν της έκπληξης την οποία προξένησαν στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα, είναι και οι μώλωπες που άφησαν στους αντιπάλους τους, υπό την έννοια ότι το παιχνίδι τους δεν είναι και πολύ εκλεπτυσμένο!

Εκλεπτυσμένο ή μπρουτάλ αυτό το πρωτόγονο παιχνίδι των Νιγηριανών έβαλε κάτω όλα τα μοντέρνα μπασκετικά οικοσυστήματα: την Ευρωλίγκα, το ΝΒΑ, το κολεγιακό μπάσκετ, ακόμη και το NBDL, όπου συνεχίζει να κοουτσάρει ο 75χρονος Ντελ Χάρις, ο οποίος βρισκόταν στον πάγκο των Δομινικανών ως συνεργάτης του (πρωταθλητή του NCAA με το Κεντάκι) Τζον Καλιπάρι

Παρεμπιπτόντως προχθές το βράδυ υπέκυψα στον πειρασμό και ρώτησα τον Καλιπάρι εάν οι παίκτες της χώρας της Καραϊβικής μπόρεσαν να μάθουν καλά και να εφαρμόσουν την περιβόητη «Memphis attack», η οποία στηρίζεται στην πατέντα του «dribble drive motion»: σε αυτό το σύστημα ο σέντερ πηγαίνει στη θέση του μέσα στη ρακέτα, ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις παίκτες ακροβολίζονται στην περίμετρο και περιμένουν τον πόιντ γκαρντ να αρχίσει να ντριμπλάρει για να τον ακολουθήσουν και να γίνει η δουλειά..

Ο Καλιπάρι εξεπλάγη από την ερώτηση, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια: το four-out offense που λένε και στο χωριό του δεν έπιασε και όπως θα έλεγε και ο Ιβκοβιτς, «την πάθαμε σαν τους χωριάτες»!

Την ίδια στιγμή οι Νιγηριανοί είχαν στήσει χορό στο κέντρο του γηπέδου και απολάμβαναν τη στιγμή, την οποία οι ίδιοι χρωστούσαν στην πατρίδα τους: την παρθενική πρόκριση τους σε ολυμπιακό τουρνουά και μάλιστα στο Λονδίνο θα είναι οι μόνοι εκπρόσωποι της μεγαλύτερης χώρας της Αφρικής σε ομαδικό σπορ

Γελώ τώρα που το γράφω, αλλά η Νιγηρία είναι συνυφασμένη με μια από τις καλύτερες ατάκες του Μαυρομάτη: στις 3 Αυγούστου του 1996 στην Ατλάντα ο Μανώλης μετέδιδε στιγμιότυπα ενός αγώνα πυγμαχίας και ξαφνικά, πάνω που έλεγε «δεξί κροσέ, αριστερό ντιρέκτ», φώναξε «γκολ»!

Είχε δίκιο διότι σιγά που θα άφηνε τον γάμο (του τελικού του ολυμπιακού τουρνουά του ποδοσφαίρου) να πάει για πουρνάρια: σε τελική ανάλυση στη δημοσιογραφία προέχει η είδηση και αυτήν τη θεμελιώδη αρχή υποστήριξε τότε ο Μαυρομάτης

καθότι τη στιγμή που δυο πυγμάχοι αντάλλασσαν μπουνιές στον αέρα, ο Αμουνίκε έβαζε γκολ στην εκπνοή και η Νιγηρία νικούσε την Αργεντινή με 3-2 και κατακτούσε το χρυσό μετάλλιο!

Ούτως ειπείν, ν' αγιάσει το στόμα του Μανώλη!

Εκτός από το στόμα του Μανώλη, στο Καράκας άγιασε και το χέρι του Ικε Ντιόγκου, ο οποίος στο κρισιμότερο σημείο του αγώνα κι ενώ οι Δομινικανοί είχαν ισοφαρίσει σε 64-64 έβαλε δυο τρίποντα στη σειρά και καθάρισε την μπουγάδα!

Ο Ντιόγκου ήταν ο τελευταίος ήρωας της Νιγηρίας σε αυτό το προολυμπιακό τουρνουά: προηγήθηκαν ο Αλ Φαρούκ Αμίνου κόντρα στη Λιθουανία και ο Αντε Ντακοντούρο που πήρε το σκαλπ της ελληνικής ομάδας και απ' ό,τι φαίνεται του φτιάξαμε την ψυχολογία διότι παρά λίγο να νικήσει μονάχος του κοτζάμ Ρωσία!

Μετά την (πρωταθλήτρια Αφρικής) Τυνησία, η «μαύρη ήπειρος» στέλνει και δεύτερη ομάδα στο Λονδίνο: μια ομάδα που πήρε το ολυμπιακό εισιτήριο τρέχοντας από το κάγκελο, όπως λένε και στον ιππόδρομο!

Αυτό στα νιγηριανά, που βεβαίως είναι αγγλικά και μάλιστα γνήσια αμερικάνικα (άλλωστε σχεδόν όλοι οι παίκτες έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στις ΗΠΑ), το λένε «from grass to grace»: τη συγκεκριμένη έκφραση χρησιμοποίησε και μάλιστα τρεις φορές ο Ντιόγκου για να περιγράψει την απροσδόκητη πορεία της Νιγηρίας από την μπασκετική εσχατιά στο ολυμπιακό επίκεντρο!

Για τη Νιγηρία αυτή είναι όντως μια μνημειώδης επιτυχία, όπως ακριβώς τη χαρακτήρισε ο Ντιόγκου, θεωρώντας ως καθοριστικό παράγοντά της «όχι το πόσο καλοί παίκτες είμαστε όσο το πόσο πολύ θέλαμε αυτή την πρόκριση».

Aυτός είναι ο ορισμός του desire, που έλεγε και ο Γιάννης Ιωαννίδης

Ο «ξανθός» μας έπρηξε με αυτήν την κουβέντα το 2000, όταν γύρισε από το εκπαιδευτικό ταξίδι του στην Αμερική, αλλά η επιθυμία των Νιγηριανών εκτείνεται σε τρεις ηπείρους: πήγε πέρα από την Αφρική, πέρασε από την Αμερική, κατευθύνεται στην Ευρώπη και βεβαίως σαρώνει τα μπασκετικά Οσκαρ!

Πηγή: Goal

Μπάσκετ SPORTS