Πολλοί θεώρησαν -και με βάση βέβαια την εικόνα του δεκαλέπτου αυτού- ότι τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα είχαν τελειώσει για τους πρωταθλητές Ευρώπης. Οι τελευταίοι, όμως, απέδειξαν για μία ακόμη φορά ότι τους αρέσει να ανατρέπουν καταστάσεις. Και έκαναν το ριπίτ με το πλέον πανηγυρικό τρόπο.

Τη μεγάλη αρχή των αντεπιθέσεων την είχαν κάνει στον περσινό τελικό, όταν γύρισαν από το -19 με την ΤΣΣΚΑ κι έγραψαν έπος. Η συνέχεια δόθηκε στο πέμπτο φετινό ματς με την Εφές, εκεί όπου οι Τούρκοι προηγήθηκαν με 15 πόντους. Το Λονδίνο εκείνες τις στιγμές έμοιαζε μακρινή υπόθεση, οι «ερυθρόλευκοι», όμως, είχαν διαφορετική άποψη. Εφεραν τα πάνω κάτω και σφράγισαν τα «εισιτήρια» για την Αγγλία. Στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ, η πλειονότητα τους έδινε χαμένους από χέρι, στο παρκέ όμως ο Μπαρτζώκας, ο Σπανούλης καθώς και οι υπόλοιποι παίκτες μετέτρεψαν το παιχνίδι σε έναν ιστορικό περίπατο. Χθες στον τελικό ο κακομαθημένος Ρούντι Φερνάντεθ και η παρέα του έκαναν πάρτι στο πρώτο δεκάλεπτο. Η διαφορά των 17 πόντων (10-27) είναι χαρακτηριστική. Καθώς φάνηκε, όμως, για μία ακόμη φορά ο Ολυμπιακός παίρνει μπρος όταν χάνει με μεγάλη διαφορά.

Η συνέχεια ήταν βγαλμένη από τα καλύτερα παραμύθια για τους Πειραιώτες και γενικότερα για το ελληνικό μπάσκετ. Η αρχή της αντεπίθεσης έγινε με την άμυνα και με τους Σλούκα, Κατσίβελη να αποδεικνύονται καταλυτικοί σε αυτό το κομμάτι. Και ολοκληρώθηκε με την ικανότητα στην επίθεση, εκεί όπου τον χορό έσυρε ο Βασίλης Σπανούλης. Στο πρώτο ημίχρονο ήταν άφαντος, στην επανάληψη, όμως, πήρε τον Ολυμπιακό από το χεράκι και τον οδήγησε στο παράδεισο μαζί και τα εκατομμύρια οπαδών της ομάδας. Είναι κάτι που άξιζε ο ίδιος, άξιζαν οι συμπαίκτες του, άξιζαν όσοι δούλεψαν για να κατακτηθεί το δεύτερο συνεχόμενο κύπελλο.

Το άξιζαν, όμως, περισσότερο τρεις άνθρωποι. Οι δύο είναι ο Γιώργος και ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, που χωρίς αυτούς ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε καν να περάσει στο Top 16 της διοργάνωσης. Τα χρήματα που δίνουν είναι μυθικά, ο χρόνος τους πολύς, η τεχνογνωσία τους έχει βελτιωθεί πολύ σε σχέση με το ξεκίνημά τους στην ΚΑΕ.

Ο άλλος που το άξιζε πολύ, ίσως περισσότερο από τους Αγγελόπουλους, είναι ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ακουσε πολλά. «Mister Bean» τον ανέβαζαν και τον κατέβαζαν, «να φύγει τώρα», είπαν πολλές φορές οπαδοί του Ολυμπιακού, ο ίδιος, όμως, άντεξε και δικαιώθηκε, έστω και αν έζησε πρώτη φορά τέτοια δύσκολη δοκιμασία. Περίπου τέτοια εποχή πέρυσι έδινε μάχη όντας προπονητής του Πανιωνίου για την τρίτη θέση στα πλέι οφ, πλέον μιλάμε για τον πρώτο Έλληνα προπονητή που κατέκτησε Ευρωλίγκα. Δεν είναι λίγο πράγμα, ε; Και δεν είναι λίγο πράγμα πάνω από όλα για τον Ολυμπιακό, που πήρε την τρίτη του «κούπα» και μοιάζει να μην έχει σταματημό, ζώντας καταπληκτικές καταστάσεις τα τελευταία χρόνια.

Πηγή: SportDay