Ο Ολυμπιακός επιστρέφει από τη διακοπή και δεν έχει την πολυτέλεια να μπει σταδιακά σε αγωνιστικούς ρυθμούς. Μπροστά του υπάρχει αμέσως Παναθηναϊκός, ακολουθεί Μαρσέιγ στη Γαλλία και στη συνέχεια Παναιτωλικός στο Αγρίνιο. Τρία παιχνίδια διαφορετικής φύσης, αλλά με κοινό παρονομαστή την ένταση, τη διαχείριση και την ανάγκη του Ιμανόλ Αλγουαθίλ να πάρει από το ρόστερ του περισσότερα από έντεκα πρόσωπα.

Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της παρούσας φάσης: ο Ολυμπιακός δεν ψάχνει απλώς την καλύτερη ενδεκάδα. Ψάχνει τον σωστό καταμερισμό δυνάμεων.

Ο Παναγιώτης Ρέτσος είναι από τους παίκτες που έχουν σηκώσει μεγάλο φορτίο από το ξεκίνημα της σεζόν. Με τα συνεχόμενα παιχνίδια του Ολυμπιακού προστέθηκαν και οι απαιτητικές υποχρεώσεις της Εθνικής και το σώμα δεν είναι μηχανή. Σε ένα τέτοιο σημείο της σεζόν, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιος είναι καλύτερος, αλλά ποιος είναι φρέσκος, ποιος αντέχει και ποιος πρέπει να προστατευθεί.

Γι’ αυτό ο Ζινεντίν Σμαΐλοβιτς έρχεται σιγά-σιγά στο προσκήνιο.

Ο Βόσνιος στόπερ περιμένει την ευκαιρία του. Ο Αλγουαθίλ μέχρι τώρα τον κράτησε πίσω, παρότι ο ίδιος έχει ήδη έξι συμμετοχές από την αρχή της σεζόν και πήρε και τα πρώτα του λεπτά με τη Βοσνία. Το γεγονός ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει με άνεση και το αριστερό πόδι δίνει ένα επιπλέον εργαλείο στον προπονητή του Ολυμπιακού, ο οποίος δεν αποκλείεται να τον δει είτε ως λύση αποφόρτισης του Ρέτσου είτε ακόμη και ως παρτενέρ του.

Το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, πάντως, δεν είναι το ιδανικό ματς για πειράματα. Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι ο Σμαΐλοβιτς δύσκολα θα βρεθεί βασικός σε ένα τόσο απαιτητικό παιχνίδι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα μείνει για πολύ ακόμη εκτός κάδρου. Το πρόγραμμα θα τον χρειαστεί.

Το δύσκολο δίλημμα Αλγκουαθίλ στο ντέρμπι - "Πρόβλημα" με Φρόιλερ

Ο Φρόιλερ είναι ο παίκτης που βάζει τάξη

Αν υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής που αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που θέλει ο Αλγουαθίλ από τον Ολυμπιακό του, αυτός είναι ο Ρέμο Φρόιλερ. Δεν είναι ο παίκτης που θα κλέψει πάντα την παράσταση. Είναι όμως ο παίκτης που κάνει την ομάδα να παίζει σωστά.

Ο Ελβετός έχει δώσει στον άξονα αυτό που έλειπε από τον Ολυμπιακό: ηρεμία, σωστές αποστάσεις, καθαρή πρώτη πάσα, αμυντική ισορροπία και πλέον συμμετοχή και στο τελευταίο τρίτο. Οι δύο ασίστ στα δύο τελευταία παιχνίδια, πρώτα στον Γιάρεμτσουκ απέναντι στη Γιαγκελόνια και μετά στον Σάλιακα στη Λιβαδειά, δεν είναι τυχαίες. Δείχνουν ότι ο Φρόιλερ δεν είναι απλώς ο παίκτης που κόβει. Είναι ο παίκτης που διαβάζει.

Το πρόβλημα είναι πως ακριβώς επειδή είναι τόσο σημαντικός, παίζει συνέχεια. Τέσσερα συνεχόμενα 90λεπτα με την Ελβετία, ένα γκολ και διαρκής επιβάρυνση είναι αρκετά για να σημάνει συναγερμός στον Ρέντη. Ο Αλγουαθίλ τον θέλει έτοιμο για το ντέρμπι.

Γιατί χωρίς Φρόιλερ ο Ολυμπιακός μπορεί να παίξει. Με Φρόιλερ όμως ελέγχει καλύτερα το παιχνίδι.

Το δύσκολο δίλημμα Αλγκουαθίλ στο ντέρμπι - "Πρόβλημα" με Φρόιλερ

Ο Ζέλσον είναι η σπίθα που χρειάζεται το ντέρμπι

Μπροστά από τον Ελβετό υπάρχει ένας άλλος παίκτης που δείχνει έτοιμος να γίνει κεντρικό πρόσωπο στο ντέρμπι: ο Ζέλσον Μαρτίνς. Ο Πορτογάλος έχει όλα τα στοιχεία που θέλει ο Αλγουαθίλ από έναν ακραίο σε τέτοιο παιχνίδι. Ταχύτητα, προσωπική ενέργεια, έκρηξη, κίνηση χωρίς την μπάλα και ικανότητα να δημιουργήσει ανισορροπία στην άμυνα.

Το τελευταίο διάστημα ήταν από τους πιο δραστήριους παίκτες του Ολυμπιακού. Με τον ΟΦΗ, στη Λιβαδειά και απέναντι στη Γιαγκελόνια έδειξε ότι μπορεί να γίνει σταθερή πηγή κινδύνου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλγουαθίλ ασχολήθηκε ιδιαίτερα μαζί του στη διακοπή.

Ο Βάσκος ξέρει ότι σε ένα ντέρμπι σαν αυτό με τον Παναθηναϊκό πολλές φορές δεν αρκεί να κυκλοφορείς σωστά την μπάλα. Χρειάζεσαι κάποιον που να σπάσει τη γραμμή. Και ο Ζέλσον μπορεί να το κάνει. Η φανέλα βασικού μοιάζει σχεδόν δεδομένη. Το στοίχημα είναι αν θα μπορέσει να μετατρέψει την επιρροή του σε αριθμούς.

Το δύσκολο δίλημμα Αλγκουαθίλ στο ντέρμπι - "Πρόβλημα" με Φρόιλερ

Το δύσκολο δίλημμα στην κορυφή

Εκεί όπου πραγματικά ο Αλγουαθίλ έχει να λύσει γρίφο είναι στην επίθεση. Ο τραυματισμός του Αγιούμπ Ελ Καμπί άφησε κενό που δεν καλύπτεται με έναν μόνο τρόπο.

Ο Μαροκινός παραμένει ξεχωριστή περίπτωση. Μόλις έναν μήνα μετά το χειρουργείο εμφανίστηκε ξανά στο Ρέντη, όρθιος, με μία πατερίτσα, έτοιμος να αρχίσει δουλειά. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει ακόμη για άμεση επιστροφή. Αλλά η παρουσία του και μόνο λειτουργεί ψυχολογικά για όλη την ομάδα.

Ο Ελ Καμπί δεν είναι απλώς ο βασικός φορ. Είναι σημείο αναφοράς. Μέχρι να επιστρέψει, όμως, ο Ολυμπιακός πρέπει να βρει λύσεις.

Ο Αρμάντο Γκονσάλες έχει πάρει τις περισσότερες ευκαιρίες και έχει ανταποκριθεί. Έχει σκοράρει σε Ελλάδα και Ευρώπη και δείχνει ότι μπορεί να δώσει ενέργεια και ένταση στην κορυφή. Ο Ρόμαν Γιάρεμτσουκ από την άλλη διαθέτει ποιότητα και εμπειρία. Το γκολ απέναντι στη Γιαγκελόνια και η εμφάνισή του με την Ουκρανία δείχνουν ότι ανεβάζει ρυθμό.

Υπάρχει όμως και ο Μάριους Μουαντιλμαντζί. Μπορεί να μην έχει ακόμη γράψει πολύ χρόνο συμμετοχής, αλλά η παρουσία του στη φάση του γκολ του Σάλιακα στη Λιβαδειά είπε πολλά. Τράβηξε πάνω του τρεις αμυντικούς και άνοιξε ολόκληρη την πλευρά.

Αυτό δεν φαίνεται πάντα στο φύλλο αγώνα, αλλά είναι καθαρό ποδοσφαιρικό κέρδος. Κάθε ένας από τους τρεις μπορεί να προσφέρει κάτι διαφορετικό.  Και γι’ αυτό η επιλογή του φορ θα δείξει πολλά και για το πώς θέλει να παίξει ο Ολυμπιακός το ντέρμπι.

Το δύσκολο δίλημμα Αλγκουαθίλ στο ντέρμπι - "Πρόβλημα" με Φρόιλερ

Το πραγματικό στοίχημα είναι η διαχείριση

Ο Παναθηναϊκός είναι η αρχή. Αμέσως μετά υπάρχει η Μαρσέιγ και κατόπιν ο Παναιτωλικός. Αυτό σημαίνει ότι ο Αλγουαθίλ δεν μπορεί να σκεφτεί μόνο το επόμενο 90λεπτο.

Πρέπει να σκεφτεί και το μεθεπόμενο. Ο Ρέτσος θέλει ανάσες. Ο Φρόιλερ θέλει προστασία. Ο Ζέλσον πρέπει να διατηρηθεί φρέσκος. Η θέση του φορ αλλάζει ανάλογα με τον αντίπαλο. Και ο Σμαΐλοβιτς περιμένει τη στιγμή του.

Αυτό είναι το πραγματικό βάθος ενός ρόστερ. Όχι να έχεις πολλούς παίκτες. Να έχεις διαφορετικές λύσεις και να ξέρεις πότε να τις χρησιμοποιήσεις.

Το ντέρμπι είναι η πρώτη μεγάλη απάντηση

Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό δεν είναι απλώς ακόμη μία αγωνιστική. Ο Ολυμπιακός θέλει τη νίκη για να μειώσει τη διαφορά, αλλά χρειάζεται και κάτι ακόμη: μία εμφάνιση που να επιβεβαιώσει ότι η ομάδα μπαίνει σε πιο σταθερή αγωνιστική βάση.

Η επιστροφή από τη διακοπή πρέπει να γίνει με ένταση, καθαρό μυαλό και πειθαρχία. Το Καραϊσκάκη θα ζητήσει πίεση, πάθος και ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Ο Αλγουαθίλ από την πλευρά του θα ζητήσει ισορροπία.

Και εκεί θα φανεί αν ο Ολυμπιακός έχει κάνει το επόμενο βήμα. Γιατί πλέον δεν μιλάμε μόνο για το ποιοι θα ξεκινήσουν. Μιλάμε για το πώς θα μοιραστεί σωστά η ενέργεια μιας ομάδας που μπαίνει σε τρεις πολύ διαφορετικές μάχες μέσα σε λίγες ημέρες.

Και σε τέτοιες περιόδους τα πρωταθλήματα και οι ευρωπαϊκές πορείες δεν κρίνονται μόνο από τους καλύτερους. Κρίνονται από το πόσους μπορείς να εμπιστευθείς.