Με παρρησία στάθηκε μπροστά στο αόρατο κοινό και δήλωσε χωρίς φόβο και πάθος αυτά που τον εκφράζουν, αυτά που σκέφτεται, αυτά που νιώθει.

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης στην εκπομπή «Αυτοψία» του Αντώνη Σρόιτερ δήλωσε για πολλούς τα αυτονόητα. Μόνο που στην Ελλάδα τα αυτονόητα είναι σαν τα παπούτσια. Ο καθένας έχει ένα ζευγάρι δικό του.

Είναι τόσα πολλά λοιπόν τα αυτονόητα που έχουμε εφεύρει, που μοιραία η έννοιά τους έχει χαθεί στη...μετάφραση!

Και θα πρέπει να μπούμε στην επώδυνη για πολλούς διαδικασία να επαναπροσδιορίσουμε την ερμηνεία της λέξης «αυτονόητο», αν θέλουμε τουλάχιστον να είμαστε ειλικρινείς και συνεπείς με τον εαυτό μας. Γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα!

Αυτονόητο: αυτό που εννοείται εύκολα! Συνώνυμο: προφανές. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας.

Συνεπώς, αυτονόητο και προφανές ότι ένας αθλητής οφείλει να σέβεται τον εαυτό του και το άθλημα που εκπροσωπεί. Πάνω σ' αυτή τη θεμελιώδη αρχή χτίζει τον χαρακτήρα του. Ως εκ τούτου αδιανόητο να μη σέβεται τους συμπαίκτες του, τους αντιπάλους, τον κόσμο! Αδιανόητο να τρέφει τους συμπλεγματικούς, τους μισαλλόδοξους, τους μουλάδες του οπαδισμού.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για να προκόψει ένα άθλημα, για να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης όχι συγκυριακά, αλλά με συστηματικό τρόπο, για να παράγει αθλητές παγκόσμιου βεληνεκούς, σημαίνει ότι σ' αυτό συμμετέχουν προσωπικότητες υψηλού επιπέδου.

Γεγονός που στο μπάσκετ ο κόσμος αντιλαμβάνεται και βιώνει, με αποτέλεσμα να ακολουθεί τον δρόμο που χαράζουν τα πρότυπά του. Ετσι το σπορ καταφέρνει να διακρίνεται διαχρονικά ξεχωρίζοντας από τη γενικότερη μιζέρια και κακομοιριά που οι περισσότεροι δυστυχώς έχουμε αρχίσει να συνηθίζουμε.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Ας σταματήσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε. Ο Διαμαντίδης είχε όλη την άνεση να μην μπει καν στον κόπο να τοποθετηθεί. Το κύρος του, του επέτρεπε να θέσει εκ των προτέρων περιορισμούς στις ερωτήσεις. Αλλά δεν το έπραξε! Οι ποδοσφαιριστές το πράττουν στις συνεντεύξεις τους, κατά κόρον. «Μη με ρωτήσεις το τάδε», «μη με ρωτήσεις για τον δείνα», «καλύτερα να μη μιλήσω για το άλλο». Συζήτηση... να γίνεται!

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ναι, μπορούμε να μιλάμε για το αυτονόητο και όπως το εξέφραζε ο Διαμαντίδης, αλλά επιτρέψτε μου να πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι το ίδιο θα συνέβαινε και με τα υπόλοιπα παιδιά του αθλήματος.

Ο Δημήτρης, μπροστάρης, όπως συνηθίζει άλλωστε, απλά χαρτογράφησε το φωτεινό, το διαφορετικό το άλλο επίπεδο στον αθλητισμό μας, εκπροσωπώντας όλους αυτούς που το στηρίζουν με νύχια και με δόντια.

Παραδέχθηκε με απλότητα και αμεσότητα ότι υποστήριξε τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ και ξεκαθάρισε ότι για τον ίδιο μόνο ο Σπανούλης θα μπορούσε να σταθεί στον «μαγικό κόσμο» του ΝΒΑ!

Κι επειδή η αυτογνωσία είναι ένα από τα σημαντικότερα προτερήματα για έναν αθλητή κλάσης, με απόλυτη ειλικρίνεια αποκάλυψε ότι δεν πέρασε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού γιατί ποτέ δεν έφτασε πρόταση για τον ίδιο και δεύτερον γνωρίζοντας τον εαυτό του καλύτερα από τον οιονδήποτε, κατέληξε ότι τα προσόντα του δεν ταιριάζουν με τη φιλοσοφία του αμερικανικού παιχνιδιού.

Το αυτονόητο του Δημήτρη όμως έστειλε και ένα άλλο μήνυμα ηχηρό, ηχηρότατο, άλλο αν μερικοί προτιμούν να τον στριμώξουν στη γωνία, εν όψει της τελικής φάσης του πρωταθλήματος.

Και το μήνυμα λέει ότι «εμείς οι αθλητές αντιμετωπίζουμε το σπορ διαφορετικά, με αγάπη και σεβασμό, γι' αυτό όσοι σκοπεύετε να έρθετε στα παιχνίδια των πλέι οφ καλοδεχούμενοι, αλλά με τους δικούς μας όρους. Αν είναι για καφρίλες και γραφικότητες να φύγετε, να πάτε αλλού. Εδώ υπάρχει ένα επίπεδο που το χτίσαμε με κόπο! Αν σας αρέσει...».     

Πηγή: SportDay