Οσο άσχημο και να ακούγεται, είναι η πραγματικότητα: θα χορτάσουμε ξύλο. Από το καλό, το μπασκετικό ξύλο. Κάθε δευτερόλεπτο των αναμετρήσεων θα είναι στιγμιότυπο μάχης...

Ο Πανιώνιος δεν είναι ομάδα για να χάνει με τριαντάρες. Φάνηκε ήδη αυτό στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Νέα Σμύρνη για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Πιθανότατα θα φανεί και στο τρίτο ματς της ημιτελικής σειράς. Απλά, δεν μπορεί να αντέξει το λυσσασμένο κυνηγητό των παικτών του Πεδουλάκη για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Για καθίστε, όμως. Μήπως άντεξε το κυνήγι του Ολυμπιακού η ΤΣΣΚΑ και η Ρεάλ Μαδρίτης στο πρόσφατο φάιναλ φορ; Λύγισαν σαν ομάδες της σειράς, σαν κομπάρσοι σε παράσταση ανάλογη με τους ημιτελικούς των πλέι οφ. Πώς να αντέξει, λοιπόν, ο Πανιώνιος το κυνηγητό μιας ομάδας που μοιάζει να παίζει στον ίδιο ρυθμό άμυνα με τον αντίπαλό του στα τελικά της Α1;

Από την τελευταία φορά που Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αναμετρήθηκαν έχει περάσει ένας... αιώνας. Τότε, στον τελικό του Κυπέλλου, ξεπεταγόταν ως αμυντικός εξολοθρευτής ο Ούκιτς. Μάλλον, δίπλα στην καλή αμυντική του προσπάθεια, ο Ρόκο έβαζε και αρκετή φαντασία στην επίθεση. Επαιζε ακόμα ο Καπόνο στους «πράσινους» και ο Μάντζαρης στους «ερυθρόλευκους». Αυτή είναι και η μόνη διαφορά των πρωταθλητών σε σχέση με το σήμερα. Διαφορά μικρότερη απ' όσο θα περίμενε κανείς λόγω του ξεπετάγματος του Κατσίβελη. Κακά τα ψέματα, ο διαφορετικός παράγοντας στη εξίσωση των τελικών είναι ο Παναθηναϊκός. Ο Ολυμπιακός γκαζώνει και φρενάρει ανάλογα με τις ανάγκες του καλενταριού. Πήγε ζωσμένος με εκρηκτικά στο Λονδίνο, πέταξε στο καναβάτσο τους πανάκριβους αντιπάλους του και μετά ξαναχαμήλωσε ρυθμό, ακολουθώντας σταθερά βήματα πορείας προς το ραντεβού με τον Παναθηναϊκό. Είναι, όμως, ίδιος. Με δομημένο από πέρυσι κορμό, με σαφείς ρόλους, με μεγάλα προτερήματα και ελάχιστες -αλλά γνωστές- αδυναμίες.

Ο Παναθηναϊκός των τελικών ακόμα δεν έχει εμφανιστεί. Σίγουρα θα δούμε τον Γκιστ να βγαίνει πάνω σε Σπανούλη ή Λο όπως έκανε και με τον Γιασκεβίτσιους στα ματς με την Μπαρτσελόνα. Σίγουρα θα δούμε τον Κάρι να παίρνει αυξημένο χρόνο συμμετοχής «χτυπώντας» στην αδύναμη πλευρά. Ισως δούμε και τον Γκουίν σε πεντάδες με τον Σοφοκλή, για να μην μπορεί ο αντίπαλος να κλείσει πάνω στον σέντερ του Παναθηναϊκού. Η ομάδα των «πρασίνων», όμως, έχει ακόμα «ίσως». Στην επίθεση... Στην άμυνα τα πράγματα είναι σαφή: κυνήγι, αυταπάρνηση, προσοχή στις περιστροφές, μάχη για κάθε ριμπάουντ. Και ξύλο. Τόσο από τη μία πλευρά όσο και από την άλλη...

Κι επειδή κάποιοι θα «εκμεταλλευτούν» τη φύση των αναμετρήσεων για να το ρίξουν στην κακούργα τη διαιτησία -ήδη γίνεται πολλή κουβέντα- μια συμβουλή: το ξύλο που μπορούν να παίξουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός είναι «κάτσε να το δεις» και όχι αφορμή για κούφιες δικαιολογίες...

Πηγή: SportDay

Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS