Ο «Ζοτς», πάντως, λίγο προτού φύγει για το Βελιγράδι, δεν είχε απολύτως κανένα πρόβλημα να ξετυλίξει το κουβάρι των αισθημάτων του για τον παίκτη του και να μιλήσει όσο πιο ειλικρινά γίνεται για τον άνθρωπο που του έχει κλέψει την καρδιά.

«Αυτό που έχω να πω για τον Διαμαντίδη είναι ότι τον θαυμάζω... Ως χαρακτήρα, για τον τρόπο που σκέφτεται, αλλά και για τη συνέπεια που έχει στον τρόπο ζωής του. Είναι ένας πολύ στιβαρός άνθρωπος και είμαι περήφανος που εργάζομαι τόσο χρόνια μαζί του».

Του ζητήσαμε να ανακαλέσει στη μνήμη του γεγονότα, περιστατικά, καταστάσεις που έζησε με τον Διαμαντίδη όλα αυτά τα χρόνια... Ασφαλώς και το εγχείρημα ήταν δύσκολο, όμως αυτό που του ήρθε στο μυαλό ήταν η ημέρα που τον έχρισε αρχηγό του Παναθηναϊκού, αν και ιεραρχικά προηγούνταν άλλοι...

«Ηταν δική μου επιλογή. Εγώ αποφάσισα να τον χρίσω αρχηγό και νομίζω ότι ήταν λογικό. Από τότε κιόλας είχε κερδίσει το σεβασμό των συμπαικτών του...». Ηταν Οκτώβριος του 2007, σε ένα ματς κόντρα στην Ολίμπια Λιουμπλιάνας, από το οποίο απουσίαζε ο Αλβέρτης... Τότε χρίστηκε ο Διαμαντίδης ως διάδοχός του...

«Φέτος ο Μήτσος πιστεύω ότι ξεπέρασε τον εαυτό του. Αυτό που κατάφερε ήταν απίστευτο. Ακόμα και τις ημέρες των αγώνων, κάθε Σάββατο πήγαινε στο γήπεδο, μαζί με τον γυμναστή Σάββα, και έκανε προπόνηση για να είναι έτοιμος...». Αμέσως του ήρθε το φλας από ένα περιστατικό που συνέβη στο δείπνο, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος...

«Βρεθήκαμε και μιλήσαμε στο τραπέζι. Τον ρώτησα πώς είναι. Και μου απάντησε... ''Κόουτς, καλά είμαι, πονάω λίγο ακόμα, αλλά μετά από 2-3 μέρες θα ξεκινήσω προπόνηση κανονικά''. Μπορείτε να αντιληφθείτε τι είπε; Ηταν χτυπημένος, είχε το διάστρεμμά του, αλλά την ώρα που οι άλλοι σκέφτονταν τις διακοπές, ο Μήτσος, αν και τραυματίας, σκεφτόταν ότι θα αρχίσει προπόνηση όσο πιο γρήγορα γινόταν. Ε, μετά τι να πεις για αυτό το παιδί;».

«Μακάρι να του μοιάσει ο γιος μου»

Εδειξε τη διάθεση να πει και να μάθει όλος ο κόσμος ότι δίπλα στον Διαμαντίδη ακόμα και ο ίδιος μαθαίνει... «Μα ναι... Είναι ηλίθιο να πιστεύουμε ότι τα ξέρουμε όλα. Οτι είμαστε τέλειοι. Είναι πραγματικά εμπειρία ζωής να συνεργάζεσαι με τον Διαμαντίδη και ελπίζω ο γιος μου, που είναι 12 ετών, κάποια στιγμή να του μοιάσει».

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τόνισε ότι όλα αυτά τα χρόνια... «ο Μήτσος κάποια πράγματα τα έχει αλλάξει, κάποια άλλα όχι. Είναι λογικό. Ο χαρακτήρας του, όμως, παραμένει ίδιος. Και μου αρέσει που θέλει να είναι δίκαιος ως άνθρωπος. Στο πρόσωπό του, ειλικρινά, βλέπω τον εαυτό μου. Μου αρέσει να κάνω ακριβώς το ίδιο. Και βέβαια δεν είναι μηχανή, που τη βάζεις μπροστά και τρέχει.

Στο ΣΕΦ, στον τρίτο τελικό, ήταν πραγματικά κακός. Είχε τρελαθεί. Ολες οι αποφάσεις του ήταν λανθασμένες. Βγήκε έξω και τα έβαζε με τον εαυτό του... Εγώ του είπα το αυτονόητο. ''Ηρέμησε. Δεν έγινε τίποτα. Καθάρισε το μυαλό σου. Η ζωή δεν τελειώνει εδώ''. Κι έτσι είναι. Είχε κάθε δικαίωμα να παίξει άσχημα σε ένα παιχνίδι».

«Πέρσι το καλοκαίρι μιλούσα μαζί του κάθε μέρα»

Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς η ομάδα δεν είναι ένας άψυχος οργανισμός τον οποίο ο ίδιος κυριεύει. Είναι ένα σώμα με καρδιά, ρόλους και ιεραρχία. Το ίδιο και ο Διαμαντίδης ή ο εκάστοτε αρχηγός. Η συνεργασία του «Ζοτς» με τον Μήτσο ξεπερνά τα στενά όρια του γηπέδου...

«Ο Διαμαντίδης είναι ειλικρινής και γι' αυτό μου αρέσει. Και συνεπής σε όλα αυτά που αφορούν τον εαυτό του. Οπως ήταν την ημέρα που ήρθε στον Παναθηναϊκό, ακριβώς έτσι είναι και τώρα. Η πρώτη χρονιά ήταν αρκετά δύσκολη για αυτόν, αλλά στη συνέχεια προσαρμόστηκε. Δεν του αρέσει να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Φανταστείτε ότι τα πρώτα χρόνια εγώ τον πίεζα να γίνει πιο επικοινωνιακός, να μιλάει περισσότερο. Στην πορεία προσαρμόστηκε, φέρνοντας όμως την κατάσταση στα δικά του δεδομένα».

Αυτό που είπε στη συνέχεια, όμως, ο «Ζοτς» έχει τεράστια σημασία: «Για οποιαδήποτε απόφαση παίρνω για την ομάδα, συζητώ με τον Μήτσο. Οπως έκανα με τον Αλβέρτη τα προηγούμενα χρόνια. Για κάθε σημαντική απόφαση, μάλιστα, ζητώ τη γνώμη του... Θυμάμαι ότι πέρσι, σε μια χρονιά που ως ομάδα είχαμε ένα εξαιρετικά δύσκολο καλοκαίρι, μιλούσα με τον Μήτσο σχεδόν κάθε μέρα. Τον ενημέρωνα και ζήταγα την άποψή του. Και φυσικά δεν θα σταματήσω να το κάνω».

Πηγή: sentragoal.gr