Τώρα, ποια είναι τα «συμφωνηθέντα», καλό θα είναι να περιμένουμε μέχρι την Παρασκευή, να δούμε τις τελικές αποφάσεις και να διαπιστώσουμε εν τέλει, πόσο… εύκολη ή δύσκολη θα είναι η αποχώρηση των «ερυθρόλευκων» από το γήπεδο…

Να πω την αλήθεια, όταν ξεκίνησε η φετινή σεζόν και βλέποντας την οικονομική κατάσταση που επικρατεί, θεωρούσα πως το κλίμα στα ντέρμπι των «αιωνίων» θα είναι πιο ήπιο, όχι βεβαίως επειδή απομακρύνθηκαν οι «κάφροι» των δύο ομάδων, αλλά επειδή ο κόσμος έχει πολύ σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί, από το αν θα… δείρει τον απέναντι ή θα ανοίξει το κεφάλι του Ομπράντοβιτς και του Ιβκοβιτς…

Δεν ξέρω αν θα βγει το δικό μου σενάριο αληθινό ή θα δούμε τα κλασικά με τους φιλοξενούμενους να… φεύγουν με τις πετσέτες στα κεφάλια και τις βόμβες μολότοφ να σκάνε δίπλα στον πάγκο σ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Αυτό που ξέρω είναι ότι οι παράγοντες των δύο ομάδων είναι οι ΜΟΝΟΙ που μπορούν να βάλουν οριστικό τέλος στην αλητεία, να κατεβάσουν οι ίδιοι τους τόνους και επιτέλους να βγάλουν μια άκρη, τηρώντας τους άγραφους κανόνες του περιβόητου fair play που πάνε περίπατο σε κάθε ντέρμπι…

Και τι εννοώ «άγραφους κανόνες;»… Πρώτον, αν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός θέλουν να προστατεύσουν το άθλημα, θα πρέπει να είναι αυτοί πρώτοι που θα αποχωρήσουν από το παρκέ, σε εντός έδρας παιχνίδι, εφόσον πέσει το παραμικρό στο γήπεδο…

Θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός, ο Ομπράντοβιτς και οι παίκτες του θα πρέπει επιτέλους να κάνουν πράξη την προ τριετίας απειλή του «Ζοτς» και να φύγουν κατευθείαν από το παρκέ του ΟΑΚΑ, αν αρχίσουν τα γνωστά καφριλίκια. Την ίδια απαίτηση έχω βεβαίως και από τους ανθρώπους του Ολυμπιακού στο παιχνίδι του β’ γύρου στο ΣΕΦ, με το πρώτο αντικείμενο που θα πέσει στο γήπεδο…

Το «θα φύγουμε, αν δεν…» του κ. Σταυρόπουλου το τιμώ και το δικαιολογώ, με τη διαφορά πως έχω την απαίτηση να το ακούσω πρώτα σε εντός έδρας παιχνίδι της ομάδας του, να πραγματοποιηθεί και μετά – που λέει ο λόγος – να μην κατέβει καν στο εκτός έδρας παιχνίδι του ΟΑΚΑ...

Και μην αρχίσουμε το «δεν το έκαναν αυτοί, γιατί να το κάνουμε εμείς» για τον απλούστατο λόγο πως εκεί πάσχει το πράγμα όλα αυτά τα χρόνια, με τις διοικήσεις να μην εμπιστεύονται η μία την άλλη κι αυτή να είναι μια από τις βασικές αιτίες του κακού.

Δεύτερον, αυτό το παιχνίδι πέφτει πάνω σε μια συγκυρία που θα πρέπει να τη λάβουμε σοβαρά υπόψη μας… Γίνεται την επομένη του σαββατιάτικου ποδοσφαιρικού ντέρμπι, ενός παιχνιδιού που ξυπνάει άσχημες μνήμες, μετά τα περσινά γεγονότα στο «Καραϊσκάκης». Αναμφισβήτητα, μπάσκετ και ποδόσφαιρο είναι διαφορετικά πράγματα, διαφορετικές διοικήσεις και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα «τσουβαλιάζουμε»… Δυστυχώς όμως, καλά το λέμε εμείς, αλλά διαφορετική είναι η αντιμετώπιση και η νοοτροπία του όχλου…

Στον Παναθηναϊκό για παράδειγμα κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα και… προσεύχονται να εξελιχθούν όλα ομαλά στο ποδοσφαιρικό ντέρμπι, να μην υπάρξουν δηλαδή επεισόδια και τυχόν σφαλτσοφυρίγματα, ώστε η αντίδραση του κόσμου στο κυριακάτικο ντέρμπι να είναι σαφώς ηπιότερη. Αστείο, αλλά γεγονός και ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί σε μια χώρα που συνεχίζει να ζει τον παραλογισμό σ’ όλα τα επίπεδα, αθλητικά και μη…

Πηγή: prasinanea.gr