Εάν ο Ολυμπιακός του 2011 ήταν ίδιος με τον Ολυμπιακό του 2008 ή του 2009, θα χρησιμοποιούσε το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη για να ανιχνεύσει το τοπίο εν όψει φάιναλ-φορ. Θα έκλεινε δωμάτια για την ομάδα και το κοινό της, θα έβρισκε χώρο για να στήσει το απαραίτητο κέντρο διερχομένων, θα έβρισκε και κανένα ελληνικό στέκι για τυχόν επινίκιο γλέντι.

Αλλά ο Ολυμπιακός του 2011 δεν είναι ο Ολυμπιακός του 2009. Τότε, ήταν μία ομάδα πανευρωπαϊκού βεληνεκούς, αυτοκαταστροφική όμως, βασανισμένη από βεντετισμούς και γκρίνια. Τότε, οι παίκτες του δεν έβαζαν γλώσσα μέσα τους. Οι "ερυθρόλευκοι" του σήμερα στόμα έχουν και μιλιά δεν έχουν. Ουδείς θα τους κατηγορήσει ποτέ για βεντετισμό, αλλά και ουδείς θα τους μπερδέψει με ομάδα πανευρωπαϊκού βεληνεκούς.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο gazzetta.gr