Γράφει ο Άρης Μπάρκας.

Την ίδια εποχή, όμως, το Καραϊσκάκη μόνο άδειο δεν ήταν, όπως είναι τώρα το ΣΕΦ επί μονίμου βάσεως. Αλλες εποχές, θα πει κανείς, και αυτό έχει μεγάλη δόση αλήθειας, όπως και το γεγονός ότι οι διαδοχικές αποτυχίες της ομάδας μπάσκετ τα τελευταία χρόνια δεν την κάνουν ελκυστική σε όσους αγαπούν πρώτα από όλα τη νίκη.

Το παράδοξο της υπόθεσης, λοιπόν, δεν είναι ο κόσμος που λάμπει διά της απουσίας του, αλλά το γεγονός ότι οι Ερυθρόλευκοι μετρούν στο «σπίτι» τους μόνο νίκες στην Α1 και στην –πολύ πιο ζόρικη– Ευρωλίγκα. Παρά τις δεδομένες αγωνιστικές της αδυναμίες, η ομάδα του Ιβκοβιτς βρίσκει τον τρόπο στο Φάληρο να παίρνει το αποτέλεσμα, έχοντας συνηθίσει να παίζει μεταξύ συγγενών και φίλων.

Είναι δεδομένο ότι όλοι θα ήθελαν να μην υπάρχει μια τέτοια εικόνα στην εξέδρα και δεν αποκλείεται μια νεανική ομάδα να απέδιδε καλύτερα αν ένιωθε ακόμη μεγαλύτερη στήριξη από τον κόσμο της. Οι παίκτες του Ντούντα, όμως, αντέχουν και μόνοι τους και, παρότι θα ήθελαν να μη δίνουν παραστάσεις σε άδειο θέατρο, αποδεδειγμένα πλέον μπορούν να ζήσουν και έτσι.

Πηγή: Εξέδρα

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός