Και όταν βλέπεις χαλαρός και χωρίς πίεση, το μυαλό μπορεί να κάνει παράξενα ταξίδια.

Η ρεαλιστική προσέγγιση ήταν ότι ο Αρης έπαιζε για τη δεύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση, με μια ταπεινή λιθουανική ομάδα και με στόχο απλά την πρόκριση στη δεύτερη φάση. Η πληροφόρηση έλεγε επίσης ότι ο κόσμος του Αρη πέρα από το να ενισχύσει την ομάδα, είχε στόχους με τα συνθήματα και την εν γένει παρουσία του να στείλει μηνύματα στις σοβαρές εσωτερικές διαμάχες που αφορούν τα διοικητικά της ΚΑΕ.

Εστω κι έτσι όμως, η εικόνα του πολύ κόσμου στις εξέδρες του Αλεξάνδρειου, του 40λεπτου παλμού που βοήθησε ουσιαστικά την ομάδα και του «πάρτι» που στήθηκε στο φινάλε για να πανηγυρίσουν την πρόκριση, έφερε στο νου εικόνες του (πολύ) μακρινού παρελθόντος.

Το… σοκ στο μάτι μάλλον προήλθε επειδή έχουμε συνηθίσει το Αλεξάνδρειο να φιλοξενεί συγγενείς και φίλους που στηρίζουν την αγωνιστική προσπάθεια μιας ομάδας με μύρια διοικητικά προβλήματα, χρέη, κατασχέσεις και άλλα πολλά. Και ακριβώς επειδή αυτή η εικόνα έχει παγιωθεί, ήταν ευχάριστο σοκ το 45λεπτο και τα επινίκια.

Εφεραν θύμηση εποχών που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, για τον Αρη, το μπάσκετ στην Ελλάδα και τις αξέχαστες Πέμπτες βράδυ που «νέκρωναν» τα πάντα για τα ματς που περίμενε όλος ο κόσμος.

Πηγή: Εξέδρα

Άρης Μπάσκετ SPORTS