Αθλητικό Σαν Σήμερα: Στις 5 Ιουλίου 1992, ο Νίκος Γκάλης τέθηκε ουσιαστικά εκτός Άρη, σε μια από τις πιο βαριές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ο άνθρωπος που άλλαξε για πάντα το άθλημα στην Ελλάδα, ο παίκτης που έκανε το Αλεξάνδρειο να μοιάζει με ναό και τον Άρη φόβητρο στην Ευρώπη, άκουσε από τον τότε πρόεδρο της ομάδας, Θεόφιλο Μητρούδη, ότι δεν βρισκόταν πλέον στα αγωνιστικά πλάνα.

Η συνάντηση των δύο ανδρών έμεινε στην ιστορία. Ο Μητρούδης δεν του κατέθεσε πρόταση ανανέωσης ως παίκτη, αλλά του πρότεινε να σταματήσει το μπάσκετ και να αναλάβει τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, με πενταετές συμβόλαιο. Ο Γκάλης βγήκε από το γραφείο εμφανώς φορτισμένος, με δάκρυα στα μάτια. Δεν χρειάζονταν πολλές κουβέντες. Όλοι είχαν καταλάβει ότι μια ολόκληρη εποχή τελείωνε.

Ο τότε πρόεδρος του Άρη υποστήριξε ότι έκανε την πρόταση από σεβασμό στον Γκάλη, λέγοντας πως «τα ψηλά δέντρα πρέπει να μένουν όρθια και όχι να φθείρονται». Όμως ο Νικ δεν δεχόταν να του αποφασίσει άλλος το τέλος. Λίγες ημέρες αργότερα απάντησε καθαρά: «Ο πρόεδρος σε καμία περίπτωση δεν είναι αρμόδιος να αποφασίσει για τη δική μου καριέρα».

Ο Γκάλης πίστευε ότι μπορούσε να παίξει ακόμη δύο με τρία χρόνια. Δεν ήθελε να φύγει από τον Άρη, αλλά ξεκαθάρισε πως αν ο σύλλογος δεν τον ήθελε ως παίκτη, θα αναζητούσε άλλη ομάδα. Και θα έφευγε, όπως είπε, «με το κεφάλι ψηλά».

Έτσι γράφτηκε ο επίλογος μιας σχέσης που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ο Άρης του Γκάλη δεν ήταν απλώς μια ομάδα. Ήταν φαινόμενο. Γέμιζε γήπεδα, καθήλωνε την Ελλάδα στις τηλεοράσεις κάθε Πέμπτη και έκανε το μπάσκετ εθνική υπόθεση. Μαζί με τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τους υπόλοιπους μεγάλους εκείνης της εποχής, ο Γκάλης έβαλε τον Άρη και την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό χάρτη.

Μετά το διαζύγιο, ο Άρης άλλαξε σελίδα. Κράτησε τον Γιαννάκη, έφερε τον Ρόι Τάρπλεϊ και έδωσε τα κλειδιά στον Στιβ Γιατζόγλου. Ο Γκάλης, από την πλευρά του, μετακόμισε στην Αθήνα και στις 14 Ιουλίου 1992 υπέγραψε στον Παναθηναϊκό.

Χρόνια αργότερα, ο Θεόφιλος Μητρούδης θα υποστήριζε ότι ο Γκάλης δεν μπορούσε να μείνει με τον ρόλο που ήθελε και ότι η νέα ομάδα απαιτούσε διαφορετική χημεία. Παραδέχθηκε, όμως, και το οικονομικό βάρος της υπόθεσης, καθώς ο Άρης δεν άντεχε τα ποσά που απαιτούνταν για την παραμονή του.

Η πρώτη δημόσια κοινή εμφάνιση Γκάλη και Μητρούδη έγινε 24 χρόνια μετά, το 2016, σε εκδήλωση του Μουσείου Μπάσκετ της ΧΑΝΘ. Ο χρόνος είχε περάσει, οι πληγές είχαν μαλακώσει, αλλά εκείνη η μέρα του 1992 έμεινε χαραγμένη στη μνήμη των φίλων του Άρη και του ελληνικού μπάσκετ.

Η αποχώρηση του Νίκου Γκάλη από τον Άρη δεν ήταν μια απλή μεταγραφή. Ήταν το τέλος μιας εποχής. Το κλείσιμο του πιο λαμπρού κεφαλαίου στην ιστορία του συλλόγου και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση ότι ακόμη και οι μεγαλύτεροι μύθοι κάποτε αντιμετωπίζονται ψυχρά από τη λογική των διοικήσεων.

Ο Γκάλης, όμως, δεν έπαψε ποτέ να είναι Γκάλης. Έφυγε από τον Άρη, αλλά δεν έφυγε ποτέ από την ιστορία του.

Αθλητικό Σαν Σήμερα Νίκος Γκάλης