Και ξαφνικά, μαύρισαν όλα. Ο Ολυμπιακός έσβησε. Εξαφανίστηκε. Μιλάμε για την απόλυτη καθίζηση. Για μια ομάδα κυριολεκτικά στα… χαμένα, χωρίς όρεξη, χωρίς ενέργεια, χωρίς πλάνο, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς πείσμα, χωρίς τσαγανό. Μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος. Λες και της έχουν κάνει μάγια.

Δύο αγώνες τώρα πονέσανε τα μάτια μας. Από κει που τα τρίβαμε (με Μπάρτσα και Λαμποράλ), φτάσαμε να θέλουμε να τα… βγάλουμε. Λέγαμε και πριν αρχίσει το ΤΟΡ 16 ότι είναι αδύνατον για μια ομάδα να το «πάει» σερί στην ίδια αγωνιστική κατάσταση. Τονίζαμε μάλιστα, ότι περισσότερη σημασία έχει το καλό φίνις κι ότι παραδοσιακά οι Πειραιώτες ανεβάζουν στροφές στον δεύτερο γύρο.

Ὀλα αυτά θεμιτά. Και η κρίση που είπε αντρίκια ο Τόμιτς και τα άσχημα φεγγάρια και όλα. Αλλά εδώ δεν πρόκειται για ένα απλό ντεφορμάρισμα. Εδώ, από την μια στιγμή στην άλλη, βλέπουμε έναν Ολυμπιακό-φάντασμα να τρώει 20άρες από κάτι ομάδες που κανονικά δεν έπρεπε να… τις βλέπει. Έναν υπνοβάτη που περιπλανιέται σαν την άδικη κατάρα πάνω στο παρκέ και κουτουλάει δεξιά κι αριστερά. Κι αν την περασμένη εβδομάδα στο ΣΕΦ έβγαλε τουλάχιστον τον εγωισμό του, χθες τον ξέχασε κι αυτόν.

Τι να πρωτοσχολιάσεις, πού να πρωτοσταθείς, τι να πιάσεις και τι να αφήσεις… Τον βασανισμό που υπέστησαν τα στεφάνια, με τους Πειραιώτες να «παραφράζουν» τον… Νότη και να τραγουδούν «καλάθι, τι δύσκολο πράγμα»; Την παντελή έλλειψη φαντασίας, με την μπάλα να μένει για ώρα στα ίδια χέρια και τους υπόλοιπους να κοιτάνε; Τα επίπεδα ενέργειας που είχαν πέσει κάτω από το μηδέν; Βαριά πόδια, αργή σκέψη, ακόμη πιο αργή εκτέλεση στην επίθεση, χαμένες μάχες, χαμένοι παίκτες και σχεδόν πάντα ένα βήμα πίσω στην άμυνα.

Τον Ολυμπιακό τον καταλαβαίνεις κυρίως από τους Έλληνες. Έτσι έχει δομηθεί κι αυτό δεν αλλάζει. Οι Έλληνες παρασύρουν τους ξένους, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Οταν εκείνοι είναι καλά (ή έστω η πλειοψηφία), τότε οι ερυθρόλευκοι συνήθως «πετάνε». Ὀταν, όμως, παρουσιάζουν την χθεσινή θλιβερή εικόνα, τότε κανείς ξένος δεν μπορεί να σώσει την κατάσταση.

Θεσμικά και μόνο να το δεις, ο Σφαιρόπουλος, έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για την εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του. Από κει και πέρα είναι αστείο -ειδικά στο χθεσινό παιχνίδι- να μιλάμε για ρόλους, επιλογές παικτών, ποιος έπαιξε και ποιος δεν έπαιξε. Πολύ απλά διότι ΟΛΟΙ ήταν σε άλλον πλανήτη. Η ουσία είναι ότι ο τεχνικός βρίσκεται για δεύτερη φορά σε δύσκολη θέση, αλλά για πρώτη σε πραγματική πίεση. Διότι μπορεί τον Οκτώβρη -μετά τα δύο χαμένα ντέρμπι- να ακουγόταν και πάλι μπόλικη μουρμούρα για τις επιλογές του, αλλά τότε τα χρονικά περιθώρια ώστε να δέσει η ομάδα και να βρει τον δρόμο της, ήταν άφθονα. Πλέον, χρόνος δεν υπάρχει κι αν οι πρωταθλητές δεν σηκώσουν άμεσα τις ασφάλειες, κινδυνεύουν να τους «φάει» το σκοτάδι.

Θα το κάνουν; Θα καταφέρουν να και πάλι να αναγεννηθούν από τις στάχτες τους και να βγουν από μια τέτοια κρίση; Θα ξανακάνουν τον Ολυμπιακό, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ; Τους φτάνει το οξυγόνο για να επιστρέψουν από τόσο βάθος; Αντέχει η πλάτη τους κι αυτό το φορτίο;

Μόνο οι ίδιοι μπορούν να δώσουν την απάντηση, αλλά επειδή έχουν αποδείξει πολλάκις ότι ξέρουν να δίνουν πολύ πειστικές απαντήσεις ας περιμένουμε την …δευτερολογία τους. Ας πούμε ότι θέλουμε, αλλά ας τους αφήσουμε μια κουβέντα για το τέλος. Αν μη τι άλλο έχουν κερδίσει αυτό το δικαίωμα.

Τώρα αρχίζει η εποχή της μοναξιάς. Η εποχή που αυτή η παρέα ξεμένει από χαμόγελα και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη. Που αυτοτιμωρείται, που υπομένει λόγια βαριά και απαξίωση χωρίς να βγάζει άχνα. Η εποχή που αποκόβεται από τον υπόλοιπο κόσμο και στέκει αντιμέτωπη με τους «δαίμονές» της. Η εποχή που δεν θα μάθουμε ποτέ τι έγινε. Η εποχή που το σκοτάδι είναι βαθύ. Το πιο βαθύ…

ΥΓ. Το ντέρμπι έρχεται σε μια περίοδο που οι «αιώνιοι» προέρχονται από τέσσερις συνεχόμενες ήττες στην Ευρώπη. Κάποιον θα τραβήξει στην επιφάνεια και κάποιον θα στείλει πιο χαμηλά. Κι επειδή μιλάμε για… Ελλάδα, η Τρίτη θα είναι πιο σημαντική από την Δευτέρα. Ο Ολυμπιακός έχει και το μεγαλύτερο «πρέπει» και τον τίτλο του φαβορί. Ο κανονικός Ολυμπιακός, όμως.

ΥΓ 2. Το λάθος στο «4» έγινε και πλέον δεν αλλάζει. Ο Παπαπέτρου πρέπει να μονιμοποιηθεί εκεί, ίσως να δοκιμαστεί και ο «Παπ» . Ετσι κι αλλιώς αν μια ομάδα μπορεί να υποστηρίξει χαμηλά σχήματα είναι ο Ολυμπιακός. Ο κανονικός Ολυμπιακός, όμως.

YΓ 3. Η κατάσταση στον όμιλο είναι ορθάνοιχτη. Ο Ολυμπιακός μπορεί να πάρει ακόμη και το πλεονέκτημα. Ο κανονικός Ολυμπιακός, όμως.

Πηγή: sportit.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός