Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο Αρμίν Κολάκοβιτς στην ιστοσελίδα της Telegraph, τις διεξόδους που έψαχναν τα πιτσιρίκια κατά τη διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία – και συγκεκριμένα στο Σαράγιεβο – για να νιώσουν κάτι που οι περισσότεροι από μας το είχαμε δεδομένο. Το τι σημαίνει να είσαι παιδί.

Αυτές οι εικόνες όπως φαίνεται είχαν μείνει βαθιά χαραγμένες όχι μόνο στο δικό του το μυαλό αλλά και σε αυτό του κολλητού, του Έντιν.

Ο Έντιν Τζέκο έγινε «μεγάλος και τρανός», έφυγε από την Βοσνία για άλλες πολιτείες αλλά ποτέ δεν έριξε μαύρη πέτρα πίσω του. Το αντίθετο. Πάντα έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του – και όχι μόνο – με ποικίλους τρόπους.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί αυτό του μικρού Άνερ Ζέλιτς. Ο 16χρονος Άνερ υπέφερε από μια σπάνια ασθένεια στο έντερο και χρειάστηκε επειγόντως χειρουργείο. Έτσι, μεταφέρθηκε σε κλινική στο Μάντσεστερ, την πιο φημισμένη σε όλο τον κόσμο για τέτοιου είδους επεμβάσεις.

Ο Τζέκο ενημερώθηκε για το πρόβλημα του συμπατριώτη του και δεν έμεινε με τα χέρια σταυρωμένα. Επισκέφτηκε τον μικρό Άνερ προσφέροντας του διαφόρων ειδών δώρα. Από κονσόλα για ηλεκτρονικά παιχνίδια, εισιτήρια για παιχνίδια της Σίτι, αναμνηστικά με την υπογραφή του, μέχρι και κινητό τηλέφωνο για να μπορεί αυτός και η μητέρα του να επικοινωνούν σε συχνή βάση με τους συγγενείς τους στην Βοσνία.

«Όταν ήρθε εδώ ο Άνερ ήταν τρομοκρατημένος. Δεν μπορούσε να πει λέξη στα αγγλικά και έπρεπε να του εξηγήσουμε ότι υπήρχαν μόνο 50% πιθανότητες για να πετύχει η επέμβαση» δήλωσε ο χειρούργος Ντέιβιντ Βαν Ντέλλεν στην Daily Mail και πρόσθεσε: «Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να καλέσω κάποιον από την Βοσνία να τον επισκεφτεί. Είδα ότι ο Έντιν Τζέκο ήταν από εκεί και προσπάθησα να κανονίσω να έρθει, μέχρι να πληροφορηθώ ότι ερχόταν ήδη να τον δει από μονός του.»

Η έκπληξη του Βαν Ντέλλεν ήταν φανερή, αλλά το περιστατικό αυτό δεν θα του φαινόταν και τόσο παράλογο αν ήξερε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ο άσσος της Σίτι έκανε μια παρόμοια κίνηση.

Μερικούς μήνες νωρίτερα ο Τζέκο θα προσέφερε το ποσό των 20.000 λιρών (περίπου 24.000 ευρώ) σε έναν ακόμη συμπατριώτη του, τον 17χρονο Άλεν Μάσλο, ο οποίος έπασχε από μια επίσης σπάνια πάθηση του μυελού των οστών.

Μια βδομάδα πριν έβαλε στο eBay δύο υπογεγραμμένες φανέλες του, από τα ματς με την Στόουκ και την Άρσεναλ, με το τυπωμένο το μήνυμα «Καλή χρονιά» στη γλώσσα του, με σκοπό τα χρήματα που θα μαζευτούν να δοθούν σε ορφανοτροφείο που βρίσκεται στην γενέτειρα του, το Σαράγιεβο.

Τον Μάρτιο του 2011 ο Τζέκο, μαζί με τον συμπαίχτη του στην Σίτi Αλεξάντερ Κολαρόφ, επισκέφτηκαν εκ μέρους της ομάδας μια μονάδα εκπαίδευσης σκύλων-οδηγών για ανθρώπους με πρόβλημα όρασης στην οποία οι πολίτες δώρισαν 25.000 λίρες (περίπου 30.000 ευρώ).

Η φανερή κοινωνική δράση του 26χρονου επιθετικού ξεκίνησε τον Νοέμβρη του 2009 όταν και έγινε ο πρώτος Βόσνιος πρεσβευτής της UNICEF.

Και λέμε, φανερή επειδή όπως τονίζει και ο εκπρόσωπος του προγράμματος, Φλόρενς Μπάουερ, «Δεν το κάνει για την προβολή. Το κάνει επειδή το πιστεύει», φέρνοντας σαν παράδειγμα έναν αστικό μύθο που θέλει τον Τζέκο να έχει αγοράσει σε έναν άγνωστο καινούργιο τάξι για να τον ανταμείψει, επειδή τον είχε πάει στην προπόνηση με κακοποιημένο αυτοκίνητο.

«Θα ήθελα να πω σε εκείνους που με γνωρίζουν σαν αθλητή και ποδοσφαιριστή, ότι πολλοί σημαντικοί αγώνες είναι ακόμα μπροστά μας και μπορούμε να τους νικήσουμε μόνο αν παίζουμε μαζί.» δήλωσε ο Τζέκο κατά την παρουσίαση του ως πρεσβευτή της UNICEF και κράτησε την υπόσχεσή του.

Από στράικερ και φορ περιοχής μετατράπηκε σε δεκάρι και πλέον προσφέρει απλόχερα ασίστ. Τελικές πάσες που θα μπορούσε κάποιος να αποκαλέσει και «ασίστ ζωής».

Πηγή: οthersidefootball.com

SPORTS