Τώρα που δεν υπάρχει πλέον δεν έχουν πρόβλημα να τον χειροκροτήσουν και να τον οικειοποιηθούν ακόμα και αυτοί που τον αμφισβητούσαν όσο ήταν εν ζωή.

Αφού λοιπόν όλοι μιλούν για τον… δικό τους Καραμανλή ας γράψουμε κι εμείς κάτι για τον… δικό μας. Δικό μας βέβαια στην ευρύτερη έννοια, την αθλητική.

Χωρίς να είναι φίλαθλος με την τρέχουσα έννοια του όρου, χωρίς να έχει πει τι ομάδα είναι, ο άνθρωπος αυτός προσέφερε στον αθλητισμό πολύ περισσότερα από άλλους δεδηλωμένους φιλάθλους.

Μπορεί ο… Θείος Καραμανλής να έπαιζε μόνο γκολφ, στα νιάτα του να μην έκανε κάποιο αγώνισμα, αλλά στον αθλητισμό έβαλε τις βάσεις της ανάπτυξής του.

Ίσως ακριβώς επειδή δεν ήταν φίλαθλος μπορούσε να δει καθαρά το θέμα από χρηματοοικονομική άποψη. Το 1959 πίεσε να δημιουργηθεί το ΠΡΟ-ΠΟ μέσω του ΟΠΑΠ. Όμως τα πρώτα δελτία από τον Μάρτιο του 1959 και μέχρι το καλοκαίρι δεν είχαν επιτυχία. Δεν υπήρχε πρωτάθλημα με σταθερούς αγώνες και η αναξιοπιστία των τοπικών πρωταθλημάτων είχε φτάσει στο ναδίρ.

Τι πρέπει να γίνει; ρώτησε

Να φτιάξουμε εθνικό πρωτάθλημα, απάντησε ο ΓΓΑ Βήχος.

Τότε φτιάξτε, του απάντησε.

Δεν ήταν εύκολο. Οι τοπικές ενώσεις δεν ήθελαν εθνική πρωτάθλημα με πολλούς αγώνες γιατί αυτός θα ήταν ο… θάνατος των δικών τους πρωταθλημάτων. Η ΕΠΟ πάλι που ελεγχόταν από τους τρεις μεγάλους φοβόταν την οικονομική αποτυχία του πρωταθλήματος. Άσε που έπρεπε να πείσει τις μεγάλες ομάδες ότι θα είναι προς το συμφέρον τους το πρωτάθλημα.

Ουσιαστικά το φθινόπωρο του 1959 όλοι συζητούσαν για ένα πρωτάθλημα το οποίο δεν ήθελαν. Κι ο Καραμανλής που είχε κι άλλα σοβαρότερα πράγματα να κάνει χτύπησε το χέρι στο τραπέζι. ‘Έστειλε τον υφυπουργό Παιδείας που ήραν αρμόδιος για τον αθλητισμό κι έπεισε τις ομάδες με την απειλή της διακοπής της χρηματοδότησης να ξεκινήσουν το πρωτάθλημα!


Αυτά τότε. Την πρώτη περίοδο. Γιατί η δεύτερη ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή. Το Ολυμπιακό Στάδιο χτίστηκε με την επιμονή του Καραμανλή. Πήραμε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1982, αλλά ελάχιστοι πίστευαν ότι μπορεί να τελειώσει το γερμανικής τεχνολογίας Στάδιο στην ώρα του.

Την ίδια εποχή υποστήριξε τη μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Το Μόντρεαλ το 1976 είχε μπει μέσα με τα… μπούνια, στη Μόσχα το 1980 δεν πήγαν οι Δυτικοί και τέσσερα χρόνια αργότερα ανταπέδωσαν το μποϊκοτάζ οι Ανατολικοί που αρνήθηκαν να πάνε στο Λος Αντζελες.

Η μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν μονόδρομος. Πολλοί τον κατηγόρησαν ότι το σχέδιο δεν ήταν ρεαλιστικό, άλλοι, έλεγαν ότι θέλει να καταστρέψει την Ολυμπία και να το κάνει… Ντίσνεϊλαντ.

Το σχέδιο δεν πέτυχε γιατί επενέβη ο Αμερικανικός παράγοντας. Όχι δεν είναι σενάριο συνομωσίας. Πολύ απλά το 1984 στο Λος Αντζελες οι Αμερικανοί κατάφεραν να κερδίσουν χρήματα. Τους ακολούθησαν τέσσερα χρόνια αργότερα οι Κορεάτες στη Σεούλ κι άντε μετά να μιλήσεις για μόνιμη τέλεση των αγώνων στην Ελλάδα.

Ένας άνθρωπος πιο μπροστά από την εποχή του γενικά. Το δείχνουν και οι ομιλίες των σημερινών αρχηγών. Ο Βενιζέλος βρήκε κοινά σημεία με τον Παπανδρέου, ο Τσίπρας υποστήριξε ότι μερικά από τα «θέλω» του κόμματός του ταυτίζονται με αυτά που θα ζητούσε ο Καραμανλής.

Όποιος κι αν ταυτίζεται μαζί του δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς με τη δική του διορατικότητα, αποφασιστικότητα και όραμα. Αν υπήρχε, ποιος ξέρει, πολλά μπορεί να ήταν διαφορετικά σε αυτό τον τόπο.

Πηγή: pamesports.gr

SPORTS