Για ώρες θα μπορούσαμε να γράφουμε το πόσα συνέβησαν στο πρώτο 3ήμερο από την έναρξη των 25ων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, από κοινού στο Μιλάνο και την Κορτίνα, τη «βασίλισσα των Δολομιτών» που είχε φιλοξενήσει τη διοργάνωση και το μακρινό ’56. Αναπόφευκτο ήταν όμως να ξεχωρίσουμε κάποια, είτε σημαντικότερα, είτε τα πλέον τραγελαφικά.

 Η αλήθεια είναι πως δεν βλέπεις κάθε μέρα τον πρόεδρο μίας Δημοκρατίας, εν προκειμένω της ιταλικής, Σέρτζο Ματταρέλλα να κάνει την μεγαλοπρεπή είσοδό του στο στάδιο με… τραμ, το οποίο μάλιστα οδηγούσε ο θρύλος της μοτοσυκλέτας και 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, Βαλεντίνο Ρόσσι.

 Να διαβάζεις τις ανταποκρίσεις της απεσταλμένης, Αλίσια Λιούις όπου περιέγραφε την παρουσία των «bidet» στα μπάνια ως κάτι το εξωγήινο. Κι επειδή κατά βάθος την συνεπήρε και την εξίταρε η ιδέα μίας αποκλειστικότητας θεώρησε σωστό να δείξει στους Αμερικανούς τον… εναλλακτικό τρόπο για να πλένει κανείς, όχι μόνο τα χέρια, αλλά και το πρόσωπό του.

 Όπως δεν είναι συνηθισμένο ν’ ακούσεις, κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης την Μαράια Κάρει να τραγουδάει, δίπλα από τους Αντρέα Μποτσέλλι και Λάουρα Παουζίνι σε άψογα ιταλικά, τέχνασμα το οποίο ύστερα αποκαλύφθηκε πως μπόρεσε να γίνει εφικτό χάρη στη συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης.

 Τις εντυπώσεις της πρεμιέρας κέρδισαν οι Ιταλοί αθλητές, όχι γιατί ήταν στην έδρα τους, αλλά γιατί έκαναν την είσοδό τους ντυμένοι με υψηλής ραπτικής στολές, στα χρώματα της σημαίας τους που ήταν και η τελευταία δημιουργία- κληρονομιά του μεγάλου μόδιστρου Τζόρτζο Αρμάνι.

 Κρίμα που, για το «Σαν Σίρο» θα είναι η τελευταία μεγάλη παράσταση ύστερα από 100 χρόνια ζωής γιατί Μίλαν και Ίντερ αποφάσισαν να το αγοράσουν από κοινού για να το… κατεδαφίσουν και να χτίσουν ένα πλέον σύγχρονο στην ευρύτερη περιοχή. Οι μπουλντόζες, πάντως δεν θα πιάσουν δουλειά πριν το 2030 και ό,τι απομείνει από το παλιό γήπεδο θα μετατραπεί σε Μουσείο και των δύο ιστορικών ομάδων του Μιλάνο.

 Όσον αφορά τα κόστη αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων, τα 6 δις ευρώ θα είναι τα χαμηλότερα που δαπανήθηκαν ποτέ στην Ιστορία μίας διοργάνωσης που κατέρριψε κάθε ρεκόρ το 2014 στη ρώσικη πόλη Σότσι όπου άγγιξε τα 30 δις.

 Εκεί ήταν και η πρώτη φορά που η ολυμπιακή φλόγα «πέταξε» στο διάστημα και έστω κι αν σβηστή, για ευνόητους λόγους ασφαλείας έκανε τη βόλτα της 420χλμ. πάνω από τη γη.

 Κατά καιρούς, στην Ιστορία της η φλόγα είχε ταξιδέψει πάνω σε άλογα (Κάλγκαρι ’88), έλκηθρα με σκυλιά (Αλμπερβίλ ’92) ή σκι (Πιόνγκ Τσανγκ ’18). Πέρασε από το Γκραν Κάνιον (Σολτ Λέικ Σίτι ’02) ή τον περασμένο Δεκέμβριο από τους Καταρράκτες των Μάρμορε, ένα ρωμαϊκό αριστούργημα του 271 π.χ. που με πτώση 165 μέτρων θεωρείται το υψηλότερο, τεχνητό σημείο στον κόσμο.

 Στο καθαρά, αγωνιστικό κομμάτι ξεχώρισαν η πρωτοφανής ατυχία της 41χρονης Αμερικανίδας, θρύλος των σκι, Λίνσντεϊ Βον που μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στην εντατική νοσοκομείου του Τρεβίζο ύστερα από τρομακτική πτώση. Με το μπαστούνι της χτύπησε σ’ ένα σημαιάκι, κι επειδή το γόνατό της, που πριν από 20 ημέρες είχε υποστεί ρήξη χιαστού δεν άντεξε κατέρρευσε παγώνοντας το αίμα όσων την παρακολουθούσαν. Υποβλήθηκε σε διπλή επέμβαση, ξανά χιαστού, αλλά και σε αποκατάσταση του κατάγματος στο ισχίο.

 Για τις Ηνωμένες Πολιτείες η Βον θεωρείτο ένα από τα σίγουρα μετάλλια αν και μετά την ανατολή του άστρου του 21χρονου, Ίλια Μαλίνιν οι Αμερικανοί πανηγύρισαν ένα από τα σημαντικότερα χρυσά μετάλλια στο καλλιτεχνικό πατινάζ. Γεννημένος στην Βιρτζίνια από Ουζμπέκους γονείς, που είναι και οι προπονητές του, ο Μαλίνιν (ήδη παγκόσμιος πρωταθλητής δύο φορές και Ηνωμένων Πολιτειών άλλες 4), άφησε στήλη άλατος όσους είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν το μοναδικό, τετραπλό του «axel», ανάμεσά τους και ο «κανίβαλος της ρακέτας», Νόβακ Τζόκοβιτς.

 Όσον αφορά στη μάχη των μεταλλίων, πιστή στην παράδοση που την θέλει «βασίλισσα» των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων η Νορβηγία ήδη προηγείται με 6, έναντι 4 της Ελβετίας και 2 των Ηνωμένων Πολιτειών. Ενώ στο σύνολο, από το 1924 έως σήμερα οι Νορβηγοί μετρούν 405 μετάλλια, με δεύτερους τους Αμερικανούς (330) και τρίτους τους Γερμανούς (265).