Οι καλοί δεν λείπουν

Αν ο Παναθηναϊκός έχει απόψε μεγάλες ελπίδες να αποκλείσει την Ξάνθη και να συνεχίσει στο Κύπελλο αυτό συμβαίνει, όχι γιατί φέτος η επίθεσή του πετάει φωτιές, αλλά γιατί η άμυνά του έστρωσε πολύ μετά την έλευση του Στάθη Ταυλαρίδη. Ο Ταυλαρίδης είχε κάνει σπουδαίες σεζόν στον ΟΦΗ και στον Ατρόμητο: δεν είναι έκπληξη ότι παίζει καλά στον ΠΑΟ. Εκπληξη είναι ότι ομάδες που έψαχναν για σέντερ μπακ, όπως ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός πέρυσι το καλοκαίρι, δεν του έδωσαν μια ευκαιρία.

Στη γενικότερη ξενομανία, που επικρατεί στην Ελλάδα, ο Ελληνας οπαδός τής οποιασδήποτε ομάδας προτιμά έναν παίκτη από το εξωτερικό, που σπανίως γνωρίζει, από έναν καλό παίκτη που βρίσκεται καιρό στην Ελλάδα και αγωνίζεται σε μία ομάδα μικρότερη. Προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τον οπαδό, οι ελληνικές ομάδες συχνά αποφεύγουν να κάνουν το αυτονόητο δηλαδή να ποντάρουν σε παίκτες που το πρωτάθλημά μας το ξέρουν καλά. Δείτε π.χ. τι γίνεται με τον Μπανανά και τον Γιουσούφ. Ο Ολυμπιακός τους παρακολουθεί και τους δύο, αλλά ειδικά τον Μπανανά δεν τολμά να τον αποκτήσει, αν δεν βρει κι έναν ξένο να φέρει μαζί του. Λες κι ο Μπανανά θα γίνει καλύτερος, αν μαζί του έρθει κι ο Νέτο ή δεν ξέρω ποιος άλλος.

Καλοί
Υπάρχουν καλοί παίκτες στην Ελλάδα για τις μεγάλες ομάδες μας; Φυσικά και υπάρχουν και δεν αναφέρομαι σε αυτούς που έχει ο Αστέρας π.χ. που έχουν αποδείξει και στην Ευρώπη την αξία τους. Ο Παναιτωλικός έχει δύο που ξεχωρίζουν πάρα πολύ. Ο ένας είναι ο αέρινος Νίκο Μαρτίνεθ που έχει ίσως το καλύτερο κοντρόλ, που έχει παίκτης στην Ελλάδα. Παρά το ξύλο που τρώει κάθε Κυριακή, έχει δείξει πόσο σπουδαίος ντριμπλέρ είναι κι αν είχε την προστασία από τους διαιτητές που έχουν συνήθως οι παίκτες των πιο μεγάλων ομάδων θα έβγαζε μάτια. Ο άλλος είναι ο Εντζεγκέλε. Μπήκε στην άμυνα του Παναιτωλικού γιατί τραυματίστηκε ο Μαλεζάς κι έκτοτε δεν ξαναβγήκε, αφού την κάνει πολύ καλύτερη με την παρουσία του. Ξέρει και μπάλα: η ενέργεια που κάνει με την μπάλα στα πόδια, πριν την ισοφάριση του Μπεχαράνο, στο ματς με τον Ατρόμητο είναι καταπληκτική αν συνυπολογίσει κανείς ότι το γήπεδο είναι λίμνη.

Ουσέρο
Πάρα πολύ καλός αμυντικός είναι και ο Εμπόου του Πανθρακικού. Ανίκητος στο ψηλό παιχνίδι, πολύ δυνατός, είναι ένας Σανκαρέ χωρίς να έχει την εκτελεστική δεινότητα του στόπερ του Αστέρα, αλλά και με λιγότερη επιπολαιότητα στο παιχνίδι του. Πολύ καλός παίκτης στον Πανθρακικό είναι και ο Ντιγκινί. Κοψιά και κίνηση σαν του Τζεμπούρ, μικρότερη σίγουρα εκτελεστική δυνατότητα, αλλά πιο καθαρό μυαλό και μεγαλύτερη όρεξη: θα άξιζε μια ευκαιρία σε μεγάλη ομάδα. Θα την πάρει; Δύσκολα. Εδώ δεν έχει βρει ομάδα ο Ουσέρο, που είναι ένας από τους καλύτερους μέσους του πρωταθλήματος και που η απουσία του στον Αστέρα βγάζει μάτια!

Γούστα
Ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια έχει πάρει πολλούς από το ελληνικό πρωτάθλημα που πιάσανε και πολλούς που δεν πιάσανε: αν αυτοί που αποκτήθηκαν ήταν επιλογές των προπονητών του, μπορεί να είχαν αξιοποιηθεί και καλύτερα, π.χ. ο Ντε Βινσέντι ή ο Πελέ. Πολλές φορές οι αποτυχίες αυτές οφείλονταν στο ότι οι παίκτες ηταν επιλογές τεχνικών διευθυντών με διαφορετικά από τον προπονητή γούστα. Το ίδιο συνέβη και στον ΠΑΟΚ και στον ΠΑΟ, ειδικά παλιότερα.

Δισταγμός
Ενα σοβαρό πρόβλημα είναι ότι η κρίση κατέστρεψε κάποιες ομάδες που είχαν τη δυνατότητα να δημιουργούν ποδοσφαιριστές επιπέδου, γιατί ήταν ομάδες με εξέδρες που είχαν απαιτήσεις. Αναφέρομαι κυρίως στην απουσία του Αρη, του Ηρακλή, της Λάρισας - η ΑΕΚ είναι άλλη ιστορία. Στις ομάδες αυτές μπορούσες να δεις ποδοσφαιριστές που εκτός από ικανότητα είχαν και προσωπικότητα. Από τον Αρη π.χ. ήρθε στον Ολυμπιακό ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, από τον Ηρακλή κάποτε ο Ιεροκλής Στολτίδης που τον ήθελαν όλοι. Αν αυτοί οι παίκτες σήμερα έπαιζαν στην Καλλονή ή στον Πλατανιά, κάποιος δισταγμός θα υπήρχε για την ικανότητά τους να προσαρμοστούν.

Ντουρμάζ σόου
Ο Ντοσεβί και ο Φορτούνης άρεσαν στον Περέιρα στο ματς με τον Φωστήρα και έκτοτε πήραν τις ευκαιρίες τους. Μετά από αυτό οι παίκτες του Ολυμπιακού άρχισαν να παίρνουν τα ματς Κυπέλλου στα σοβαρά: το αποτέλεσμα είναι ότι την πλήρωσε ο Τύρναβος. Στο πρώτο ματς το κοντέρ σταμάτησε στα τρία, στο χθεσινό είχαν μπει τέσσερα στο ημίχρονο χάρη στον Μιλιβόγεβιτς και τον Τζίμι Ντουρμάζ. Ειδικά ο Ντουρμάζ έμοιαζε να παίζει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ σπάζοντας τα κοντέρ με τρία γκολ και τέσσερις ασίστ! Ο Ολυμπιακός συζητεί καιρό τώρα την παραχώρησή του: με την απόδοση που έχει στα τελευταία ματς δείχνει ότι αξίζει να μείνει μέχρι το τέλος της σεζόν - δεν θα είναι ο πρώτος που άργησε να προσαρμοστεί και του οποίου η απόδοση άλλαξε μετά την αλλαγή ενός προπονητή.

Κατά τα άλλα οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν με τον αποκλεισμό του ΠΑΣ από τα Χανιά στα πέναλτι. Ο ΠΑΣ που στο πρώτο ματς είχε δεχτεί γκολ από τα Χανιά στο 90' προηγήθηκε με 1-0 κι αποφάσισε να βγάλει τα μάτια του. Εμεινε με δέκα παίκτες ξαναδέχτηκε γκολ στο τέλος, έχασε στα πέναλτι! Αποκλείστηκε σε μια σεζόν που φαινόταν πως έχει ομάδα να παίξει τελικό.

Αντίθετα τα κατάφερε ο Πανιώνιος που είχε τη δυσκολότερη αποστολή απέναντι στη Βέροια. Το τελικό 1-1 λέει τη μισή αλήθεια: ο Πανιώνιος προκρίθηκε παίζοντας σωστά άμυνα! Ποιος θα το 'λεγε...

Πού πήγαν τα λεφτά;
Διάβασα χθες δεξιά κι αριστερά ότι ο νέος υφυπουργός Αθλητισμού κ. Σταύρος Κοντονής μίλησε κολακευτικά για τον προκάτοχό του κ. Γιάννη Ανδριανό. Ομολογώ ότι μολονότι έψαξα πολύ να δω τι είπε δεν βρήκα τίποτα! Ελπίζω ο Κοντονής να μην έχει πει τίποτα, άλλωστε από καλά λόγια δεν έχει ανάγκη κανένας - πόσω μάλλον ο Ανδριανός, που τέτοια πολλά του γράφανε οι φίλοι του δημοσιογράφοι. Αλλά και να το 'κανε, καλά είναι μετά τα καλά λόγια, να δει αν όντως πήγαν λεφτά της ΓΓΑ στην Αργολίδα και στα Γιάννενα, αντί να πάνε στα ερασιτεχνικά σωματεία της χώρας...