Ολυμπιακός: Στα 24’’ φάνηκε τι έρχεται - Τα λάθη και ο αριθμός... Μεντιλίμπαρ

Νωρίς το απόγευμα της Κυριακής (8/11) υπήρχαν ενδείξεις πως η αγωνιστική μέρα της Super League θα μπορούσε να είναι κατακόκκινη. Λέω νωρίς επειδή στα ματς Παναθηναϊκού (με Ηρακλή) και ΑΕΚ (με Λεβαδειακό) που προηγήθηκαν του Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ πράσινοι και κίτρινοι βρέθηκαν πίσω στο σκορ. 

Τελικά όχι μόνο κέρδισαν εκείνοι αλλά και δεν κέρδισε ο Ολυμπιακός τον δικέφαλο του βορρά μένοντας στο 1-1. Έτσι αυξήθηκε η διαφορά του με τον Παναθηναϊκό και κατ' επέκταση την κορυφή, από τους 2 στους 4β. και μειώθηκε από την ΑΕΚ στους 3β. η οποία, θυμίζω, έχει και ματς λιγότερο. Εκείνο που αναβλήθηκε κάνοντας χρήση δικαιώματος λόγω ευρωπαϊκών της υποχρεώσεων.

Ήρθε η καταστροφή για τους ερυθρόλευκους; Όχι. Σαφέστατα όχι. Όμως, αποτελεί το αποτέλεσμα, με την εμφάνιση μάλιστα με την οποία συνοδεύτηκε, ένα πλήγμα. Βαθμολογικό και ψυχολογικό αφού άφησε μια πικρή γεύση στο φινάλε σε ένα σχεδόν τέλειο διάστημα που άρχισε μετά την προηγούμενη διακοπή λόγω εθνικών και τελείωσε τώρα. Ωστόσο, νομίζω ότι αυτό το αποτέλεσμα μπορεί, αν «διαβαστεί» - αξιολογηθεί σωστά, να γίνει αφετηρία για καλύτερο Ολυμπιακό και καλύτερες μέρες μεσομακροπρόθεσμα. Δηλαδή να γίνει καλύτερος με την επανέναρξη των υποχρεώσεων και φυσικά στη μεταγραφική περίοδο, αν κριθεί ότι πρέπει να γίνουν προσθαφαιρέσεις.

Ας να πάμε στο καθαρά αγωνιστικό του ματς. Νομίζω επιβεβαιώθηκε ότι όπως και η καλή μέρα, έτσι και η κακή, από νωρίς φαίνονται. Μόλις στα 24 πρώτα δευτερόλεπτα της αναμέτρησης (ο Ολυμπιακός είχε τη σέντρα και την κατοχή) οι ερυθρόλευκοι παραχώρησαν πλάγιο (με τον Τικνιζιάν) στο δικό τους μισό του γηπέδου εξαιτίας της αφόρητης πίεσης που άσκησε ο ΠΑΟΚ. Μετά από τη συμπλήρωση 3 λεπτών αγώνα οι ερυθρόλευκοι πέρασαν για πρώτη φορά τη σέντρα του γηπέδου. Όχι με αξιώσεις, απλά την πέρασαν. Και ξέρουμε όλοι ότι συνήθως στο Γ.Καραϊσκάκης, ανεξαρτήτως αντιπάλου, ο Ολυμπιακός μπαίνει φουριόζος ή προσπαθεί τουλάχιστον να μπει έτσι. Στο 5ο λεπτό ο φορ (Μουαντιλμαντζί) αναγκάστηκε να κατέβει κάτω από το κέντρο για να κάνει την πρώτη επαφή του με τη μπάλα, κερδίζοντας μάλιστα ένα φάουλ αφού ο προσωπικός του φρουρός τον είχε ακολουθήσει ως εκεί!

Συνέβησαν κι άλλα που συνέθεσαν το παζλ του ματς. Ο Τικνιζιάν που είναι ένα αρκετά επιθετικό μπακ με πολλές δυνάμεις, έκανε ίσως τα λιγότερα ανεβάσματα όσο τον ξέρουμε. Γιατί; Φαντάζομαι (δεν το ξέρω) επειδή είχε τέτοια οδηγία καθώς στην πλευρά του υπήρχε ο πιο επικίνδυνος του ΠΑΟΚ, ο Ζίφκοβιτς. Αντιθέτως είδαμε μεγαλύτερη δραστηριότητα από δεξιά, με τον Σάλιακα που ανέβαινε με τις διαρκείς παραινέσεις - οδηγίες και του Αλγουαθίλ. Προσωπικά παρατήρησα (δεν ξέρω αν ήταν μόνο δική μου αίσθηση) και τον πιο επιθετικό - δημιουργικό Φρόιλερ ως τώρα. Ανέβαινε διαρκώς πολύ ψηλά και έγερνε και προς τα δεξιά για συνεργασίες με Σάλιακα και Ζότα.

Ωστόσο ο Ολυμπιακός απέναντί του είχε έναν απίστευτα προσηλωμένο και διαβασμένο τακτικά ΠΑΟΚ. Έναν ΠΑΟΚ ταγμένο πρωτίστως στο πως δεν θα δεχθεί γκολ και ύστερα με διάθεση να πληγώσει τον γηπεδούχο στην κόντρα. Κάπως έτσι, στην κόντρα, δημιούργησε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του α' ημιχρόνου στο 30'. Ο Ζίφκοβιτς έβγαλε κάθετη στον Ζαφείρη που πλάσαρε (απέναντι από τον Ορτέγκα που βγήκε εκτός εστίας αρκετά και περιόρισε τις γωνίες εκτέλεσης του διεθνούς Έλληνα χαφ) σε μια φάση που Τσικίνιο και Ζότα δεν κατάφεραν να κρατήσουν τη μπάλα και υπήρξαν και παράπονά τους ότι την έχασαν με φάουλ. 

Παρεμπιπτόντως, ο Τσικίνιο, που φέτος είναι ξανά ο παλιός πολύ καλός Τσικίνιο, πρόσφερε λίγα πράγματα (με βάση αυτά που ξέρουμε από 'κείνον) στο ματς και, ως ένα βαθμό, περιγράφει τον Ολυμπιακό στην αναμέτρηση. Είτε γιατί ήταν σε μέτριο βράδυ είτε γιατί τον εγκλώβισε ο αντίπαλος είτε και τα δύο, ο Πορτογάλος δεν μπόρεσε να δώσει αυτά που αποδεδειγμένα μπορεί. Ήταν ο μόνος, όχι; Είπαμε, ο ΠΑΟΚ κατάφερε να μπλοκάρει τον Ολυμπιακό. Να περιορίσει τα ατού. Όλα τα ατού.

Γι' αυτό και σε κάποια σημεία οι ερυθρόλευκοι, μη μπορώντας να χτίσουν επιθέσεις όπως θέλει ο Αλγουαθίλ, έκαναν και βαθιές μπαλιές που ήταν βασικός τρόπος ανάπτυξης της εποχής Μεντιλίμπαρ. Σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία του πρωταθλήματος, οι ερυθρόλευκοι είχαν 31 γεμίσματα. Μπορεί να είχαν και παραπάνω... Τι είχε να επιδείξει ο Ολυμπιακός (στο α' ημίχρονο) απέναντι στη σπουδαία ευκαιρία του Ζαφείρη; Στο 22' μια ψηλοκρεμαστή πάσα του Ρόκα (σ.σ.: με το εξωτερικό του δεξιού ποδιού, θύμισε ασίστ στον Ζότα στο πρόσφατο χατ-τρικ του Πορτογάλου) στον Μουαντιλμαντζί που έκανε κεφαλιά πάνω στον τερματοφύλακα. Και τη φάση του 28', όταν ο Ολυμπιακός πιθανότατα λειτούργησε για μοναδική φορά όπως ήλπιζε ο προπονητής του να λειτουργήσει. Μάριους και Φρόιλερ πίεσαν εντός της περιοχής του ΠΑΟΚ, ο Τσικίνιο τσίμπησε - έκλεψε τη μπάλα σε μια διεκδικούμενη ασπρόμαυρη πάσα εκτός περιοχής, έδωσε στον Φρόιλερ ο οποίος με τη μία πάσαρε στον Μάριους αλλά το τελείωμά του ήταν άστοχο, αρκετά άουτ από το αριστερό δοκάρι του Μοναστηρλή.

Στην όλη εικόνα μην ξεχάσουμε να συμπληρώσουμε ότι ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να πάρει κάτι και από τις στημένες μπάλες του, κομμάτι του παιχνιδιού που παρουσιάζεται σαφώς βελτιωμένος φέτος. Είπαμε, ήταν μια δυσλειτουργική εικόνα για την οποία, νομίζω, «ευθύνεται» (πρέπει να δίνουμε τα credit σε κάποιον όταν τα αξίζει) ο διαβασμένος και προσηλωμένος τακτικά ΠΑΟΚ. Πέρα από τα όποια θέματα, ατομικά και ομαδικά, είχε ο Ολυμπιακός.

Βεβαίως, δεν απαγορεύεται να κερδίζεις όταν δεν είσαι καλός (κακός ή μέτριος). Γι' αυτό και ο Ολυμπιακός μπορούσε ακόμα κι έτσι, μ' αυτή την εμφάνιση, να κερδίσει. Αφού ο Αλγουαθίλ έδωσε λίγο ακόμα χρόνο στη βασική του 11άδα (ελπίζοντας να τη δει να λειτουργεί καλύτερα) στο β' ημίχρονο, στο 56' έκανε τις πρώτες δύο παρεμβάσεις - αλλαγές του. Ο Έσε βγήκε (και) αναγκαστικά για να δώσει τη θέση του στον Πουέρτα και ο Μάριους στον Γκονζάλες. Άμεσα η ομάδα έδειξε να λειτουργεί καλύτερα και ελάχιστα λεπτά μετά, στο 63', οι ερυθρόλευκοι άνοιγαν το σκορ. Τυχαίο; Όχι. Ήταν μια φάση στην οποία είχαν συμμετοχή και οι δύο αλλαγές, Πουέρτα και Γκονζάλες με άλλους δύο συμμετέχοντες, τους Φρόιλερ και Ζότα. Εν τέλει πιστώθηκε μία ασίστ ο Ζότα που σέντραρε συρτά και έξοχα από τη δεξιά πλευρά στο β' δοκάρι όπου ο Γκονζάλες επιβεβαίωσε ότι είναι ένα σπάνιο λαγωνικό Κ9 του γκολ.

Όμως ο Ολυμπιακός δεν ήταν στα καλά του, ομαδικά και ατομικά. Και ακόμα πιο ξεκάθαρη απόδειξη για το β' σκέλος ήταν η ρισκαδόρικη πάσα του Ορτέγκα (φύλακας άγγελος ως τώρα και εκ των κορυφαίων της ομάδας στη σεζόν) στον Τικνιζιάν στην προσπάθεια να χτιστεί μια επίθεση. Ο Αρμένιος έδειξε να μην την περιμένει την πάσα, ο Ζίφκοβιτς «μύρισε» την ευκαιρία με την εμπειρία του, έκλεψε τη μπάλα και δίχως χρονοτριβή εκτέλεσε συρτά και ισοφάρισε 1-1 με τη βοήθεια και της ρίζας του δοκαριού. Ποιος ευθύνεται για το γκολ; Και οι δύο αλλά, κατ' εμέ, σαφώς περισσότερο ο πιο έμπειρος Ορτέγκα. Εφόσον δεν ήταν βέβαιος ότι είχε την προσοχή του συμπαίκτη του, δεν έπρεπε να του πασάρει, ας επέλεγε κάτι άλλο.

Στο 74' ο Ολυμπιακός λίγο έλειψε να σκοράρει όταν με απίθανη ψηλοκρεμαστή ασίστ του Φρόιλερ ο Ρόκα ήταν έτοιμος να πλασάρει από τη μικρή περιοχή αλλά πρόλαβε να παρέμβει ο Χατζηδιάκος σε (πολύ δύσκολη) φάση που ζήτησε πέναλτι η ομάδα του Αλγουαθίλ. Στο 77' ο κόουτς των ερυθρόλευκων έκανε νέες παρέμβασεις, Φορτούνης και Ζέλσον πήραν τις θέσεις των Ρόκα και Τσικίνιο και ο Ζότα έπαιξε 10άρι. Έως ότου, τελικά, αντικατασταθεί κι αυτός (87' από Σα) αποκαμωμένος από την προσπάθεια, έχοντας κερδίσει φάουλ και κίτρινη από τον Χατζηδιάκο ένα λεπτό νωρίτερα.

Τι έφεραν οι αλλαγές αυτές; Ο Ζέλσον τίποτα, ο Φορτούνης πρόλαβε να φανεί πραγματοποιώντας δύο εξαιρετικές σέντρες σε συμπαίκτες του, τη 2η και καλύτερη στον Σάλιακα που δεν πίστεψε όσο έπρεπε στην κεφαλιά-ψαράκι που έκανε όντας μόνος στο 2ο δοκάρι! Έστειλε τη μπάλα αρκετά άουτ.
Στο διά ταύτα, ο Ολυμπιακός απώλεσε δύο πολύτιμους βαθμούς και είναι πια στο -4β. από την κορυφή. Το κακό είναι ότι οι ερυθρόλευκοι έχουν ήδη κάνει χρήση ενός «μπαλαντέρ». Είναι στο -4β. από τον Παναθηναϊκό τον οποίο έχουν ήδη υποδεχθεί και κερδίσει στο γήπεδό τους. Και στο β' γύρο θα φιλοξενηθούν από τους πράσινους. Ναι, τους έχουν κερδίσει πολλάκις εκτός έδρας αλλά δεν παύει να είναι πλεονέκτημα η έδρα για γηπεδούχο σε ντέρμπι. Δρόμος ωστόσο υπάρχει πολύς αλλά είναι ολοφάνερο ότι οι πράσινοι φέτος δεν είναι η ομάδα του παρελθόντος, ομάδα που χάνει εύκολα βαθμούς από τους άλλους.

ΥΓ: Σιχαίνομαι να μιλάω για τη διαιτησία. Όμως, συγνώμη αλλά μου φαίνεται ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ότι δεν αποβλήθηκε ο Αντίνο στο Ηρακλής-Παναθηναϊκός. Ειδικά η φάση που πάει με το πόδι οριζοντιωμένο (και με τις τάπες) είναι ο ΟΡΙΣΜΟΣ της απευθείας κόκκινης. Αν το πόδι του αντιπάλου ήταν σταθερό, πατούσε στο έδαφος, θα του το έσπαγε στα δύο. Τόσο απλά. Κι αφού ο Νίστρουπ θέλησε μόνος του να μιλήσει για τη διαιτησία στο τέλος αναφερόμενος στο πέναλτι που πήρε η ομάδα του (σ.σ.: προφανώς είναι απ' αυτά που δίνονται, ΟΛΟΙ θα τα ζητούσαν υπέρ της ομάδας τους σε ανάλογη φάση, μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας), θα έπρεπε, για να είναι εντάξει, να μιλήσει και για τη μη αποβολή του Αντίνο. Να μη στέκεται μόνο σ' αυτά που (τον) συμφέρουν, έτσι δεν είναι;

ΥΓ2: Όσον αφορά στο πέναλτι της ΑΕΚ, επειδή ο παίκτης του Λεβαδειακού αναγκαστικά στηρίζεται στα δυο του χέρια (δεν είναι ο Σούπερμαν να πετάει και να τα έχει οριζόντια) η φάση, κατ' εμέ, είναι έμμεσο φάουλ γιατί τελικά ξαπλώνει και καπακώνει τη μπάλα. Απαγορεύεται.

ΥΓ3: Με τη λήξη του Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ έχουν ήδη αρχίσει γνωστές κουβέντες. Που ανάλογα με το αποτέλεσμα, τον μη διακριθέντα και τις δυσλειτουργίες, γίνεται και η αντίστοιχη κριτική. Ξανά υπάρχει η γνωστή κουβέντα για τους εξτρέμ. Ξανά η κουβέντα για τους ακραίους μπακ (και ειδικά για τον Τικνιζιάν). Ξανά γιατί δεν έπαιξε ο Φορτούνης ή ο Ζέλσον από την αρχή. Μπορούσε άραγε να παίξει από την αρχή ο Κώστας (μετά το απαιτητικό ματς στη Ρεν) για 2ο σερί ματς; Μπορούσε και δεν τον έβαλε ο προπονητής που, σε ομιλία του μετά το ματς της Γαλλίας, φέρεται να τον χαρακτήρισε παράδειγμα για τους άλλους; Εγώ λέω ότι μάλλον κάτι είδε ο Βάσκος και δεν τον έβαλε. 

Όσον αφορά στον Ζέλσον, ένα γκολ στις καθυστερήσεις με την Κηφισιά (που ήρθε και εκεί από τον πάγκο) δείχνει φανερό ότι δεν καλύπτει απόλυτα τον προπονητή που έχει απαιτήσεις, και προφανώς παράπονα, από τον Πορτογάλο. Ο Πουέρτα, με το που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο αντί του Έσε, φάνηκε να βοηθάει αρκετά την ομάδα. Όμως ποιος μπορεί να ξέρει πως θα ήταν από την αρχή του ματς; Υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε τώρα.