Μπορεί η ΑΕΚ να γνώρισε την ήττα με 3-2 από τη Ρεάλ Μαδρίτης το βράδυ της Τετάρτης (4/11) στη Νέα Φιλαδέλφεια, ωστόσο η εμφάνισή της απέναντι στην ομάδα του Ζοσέ Μουρίνιο αποτέλεσε αντικείμενο τακτικής ανάλυσης και εκτός Ελλάδας. Το «Tactics Unfolded», που ασχολείται με την τακτική προσέγγιση σημαντικών ευρωπαϊκών αναμετρήσεων, εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο ο Μάρκο Νίκολιτς οργάνωσε την ΑΕΚ, επιχειρώντας να περιορίσει την επιθετική ανάπτυξη της Ρεάλ και να εκμεταλλευτεί τους χώρους που δημιουργούνταν κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Η ανάλυση εστιάζει κυρίως στη συνοχή των γραμμών, στον περιορισμό των επιλογών των Μαδριλένων από τον κεντρικό διάδρομο και στις αλλαγές που πραγματοποίησε ο προπονητής της Ένωσης στο δεύτερο ημίχρονο.

Το 4-4-2 και ο ιδιαίτερος ρόλος του Γκατσίνοβιτς

Ο Νίκολιτς παρέταξε την ΑΕΚ σε σχηματισμό 4-4-2, με τους Κάαν Κάιρινεν και Κέρβιν Αριάγκα στον κεντρικό άξονα και τον Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς να αναλαμβάνει έναν πιο σύνθετο ρόλο. Ο Σέρβος μεσοεπιθετικός δεν περιοριζόταν σε μία σταθερή θέση. Ανάλογα με την εξέλιξη της φάσης, πλησίαζε τον Λούκα Γιόβιτς στην πρώτη γραμμή πίεσης ή υποχωρούσε προς τους δύο κεντρικούς χαφ, ενισχύοντας την παρουσία της ΑΕΚ στον άξονα.

Με αυτές τις κινήσεις, η Ένωση προσπαθούσε να περιορίσει τους διαθέσιμους χώρους ανάμεσα στις γραμμές της και να δυσκολέψει την κάθετη ανάπτυξη της Ρεάλ. Η συγκέντρωση αρκετών ποδοσφαιριστών στον κεντρικό διάδρομο ανάγκαζε συχνά τους Μαδριλένους να αναζητήσουν λύσεις από τα άκρα, όπου η ΑΕΚ επιχειρούσε να δημιουργήσει αριθμητικές ισορροπίες με τη βοήθεια των εξτρέμ.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν στέρησε από τη Ρεάλ την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά συνέβαλε στον περιορισμό των ελεύθερων χώρων σε σημαντικά διαστήματα της αναμέτρησης.

Οι παρεμβάσεις του Νίκολιτς και το δεύτερο γκολ

Στο δεύτερο ημίχρονο, η Ρεάλ αύξησε την πίεσή της, διατηρώντας περισσότερη ώρα την μπάλα και επιχειρώντας να μεταφέρει το παιχνίδι κοντά στην περιοχή του Αλμπέρτο Μπρινιόλι. Ο Νίκολιτς αντέδρασε με αλλαγές προσώπων και αναπροσαρμογές στις θέσεις των ποδοσφαιριστών του. Στο 53ο λεπτό πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ο Ζίνι αντί του Λόβρο Μάγερ, ενώ στο 60ό λεπτό ακολούθησαν οι είσοδοι των Μπαρνάμπας Βάργκα και Ραζβάν Μαρίν αντί των Κάιρινεν και Γκατσίνοβιτς. Οι κινήσεις αυτές επηρέασαν την επιθετική διάταξη της ΑΕΚ, με τον Ζίνι να τοποθετείται στη δεξιά πλευρά και τον Αμπουμπακαρί Κοϊτά να μεταφέρεται αριστερά.

Η αλλαγή πλευράς του Κοϊτά αποδείχθηκε καθοριστική στο δεύτερο γκολ της Ένωσης. Στο 75ο λεπτό, ο εξτρέμ της ΑΕΚ δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την τελική προσπάθεια του Σταύρου Πήλιου, ο οποίος βρέθηκε σε θέση εκτέλεσης μέσα στην περιοχή και νίκησε τον Τιμπό Κουρτουά, διαμορφώνοντας το 2-1. Στην τακτική προσέγγιση του «Tactics Unfolded» επισημαίνεται και η κίνηση του Βάργκα μπροστά από τους κεντρικούς αμυντικούς της Ρεάλ. Ο Ούγγρος επιθετικός απασχόλησε τα στόπερ, δημιουργώντας τις συνθήκες ώστε ο Πήλιος να ολοκληρώσει τη φάση.

Πρόκειται για μία περίπτωση στην οποία η συνεργασία των ποδοσφαιριστών και οι αλλαγές που είχαν προηγηθεί από τον πάγκο συνδυάστηκαν με την αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια.

Οι αλλαγές του Μουρίνιο και η καθοριστική στιγμή του Βαλβέρδε

Από την πλευρά του, ο Ζοσέ Μουρίνιο αναζήτησε περισσότερη ενέργεια και δημιουργία με τις δικές του παρεμβάσεις. Στο 67ο λεπτό πέρασε στον αγώνα τους Φεντερίκο Βαλβέρδε και Έντρικ, αντικαθιστώντας τους Γιαν Ντιομαντέ και Μπερνάρντο Σίλβα. Η είσοδος του Βαλβέρδε επηρέασε τις ισορροπίες στη μεσαία γραμμή, επιτρέποντας στον Εντουάρντο Καμαβινγκά να κινηθεί σε διαφορετικούς χώρους, ενώ ο Έντρικ προσέφερε επιπλέον επιλογές στην επιθετική ανάπτυξη.

Η Ρεάλ ισοφάρισε στο 78ο λεπτό με τον Κιλιάν Εμπαπέ, έπειτα από ασίστ του Ντένζελ Ντάμφρις, και συνέχισε να πιέζει για την ανατροπή. Στο τελευταίο διάστημα της αναμέτρησης, ο Μουρίνιο αναπροσάρμοσε και εκείνος την επιθετική του διάταξη, χρησιμοποιώντας σχηματισμό που προσέγγιζε το 4-4-2. Ωστόσο, το γκολ που έκρινε το παιχνίδι δεν προήλθε από μία οργανωμένη συνδυαστική ενέργεια μέσα στην περιοχή. Στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων, ο Βαλβέρδε βρήκε χώρο έξω από την περιοχή της ΑΕΚ και με δυνατό σουτ διαμόρφωσε το τελικό 2-3. Ήταν μία φάση στην οποία η αμυντική διάταξη της Ένωσης δεν κατάφερε να αποτρέψει την εκτέλεση από τον κεντρικό διάδρομο, με την ατομική ποιότητα του Ουρουγουανού να καθορίζει τελικά το αποτέλεσμα.

Η τακτική προσέγγιση του Νίκολιτς είχε δημιουργήσει αρκετές δυσκολίες στη Ρεάλ, όμως η πίεση των Μαδριλένων αποτυπώθηκε και στα συνολικά στατιστικά, καθώς ολοκλήρωσαν την αναμέτρηση με 70% κατοχή μπάλας και 24 τελικές προσπάθειες, έναντι εννέα της ΑΕΚ.

Η ανάλυση του «Tactics Unfolded» αναδεικνύει τις επιλογές του Σέρβου προπονητή, ιδιαίτερα ως προς τη διαχείριση των χώρων και την αξιοποίηση των αλλαγών του. Η ΑΕΚ κατάφερε να προηγηθεί δύο φορές απέναντι στη Ρεάλ, αλλά δεν διατήρησε το προβάδισμά της, γνωρίζοντας τελικά την ήττα από μία αντίπαλο με περισσότερες επιθετικές λύσεις.

ΑΕΚ
Ρεάλ Μαδρίτης