Δεν ήταν εύκολο απόγευμα για την ΑΕΚ αυτό με τον Λεβαδειακό. Η Ένωση προερχόταν από μία θρυλική εμφάνιση για το Champions League, όπου επιβεβαίωσε γιατί αποτελεί της «Ρεάλ το φόβητρο», όπως αναφέρει ο ύμνος της και βροντοφωνάζουν κάθε φορά οι οπαδοί της στους εντός έδρας αγώνες.
Παρά την ήττα της Τετάρτης, η οποία άφησε πικρή γεύση στην ομάδα του «Δικέφαλου», γιατί θα μπορούσε κάλλιστα να φύγει με αποτέλεσμα, ακόμα και με τη νίκη, αφού προηγήθηκε δύο φορές απέναντι στο μεγαθήριο, η Νέα Φιλαδέλφεια είχε εορταστικό κλίμα, αλλά πάγωσε απότομα με το γκολ του Λεβαδειακού.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ' την αρχή και δη τη σύνθεση. Το μέγιστο δίλημμα πριν το παιχνίδι ήταν πώς θα κάλυπτε ο Μάρκο Νίκολιτς το κενό του Λάζαρου Ρότα στα δεξιά της άμυνας, λόγω της απουσίας του προκειμένου να εκτίσει την ποινή μιας αγωνιστικής. Γκεοργκίεφ και Γκατσίνοβιτς διεκδικούσαν τη θέση, ο Σέρβος τεχνικός όμως αιφνιδίασε τους πάντες με τη χρησιμοποίηση του Σπύρου Χριστακόπουλου.
Διαβάστε επίσης...
Πρόκειται για έναν παίκτη που γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2006 και προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ. Ο 20χρονος αμυντικός είχε καταγράψει μέχρι σήμερα τρεις συμμετοχές με την πρώτη ομάδα σε επίσημες διοργανώσεις, όλες ως αλλαγή. Η πρώτη ήταν στις 12 Αυγούστου 2026, στο Super Cup απέναντι στον ΟΦΗ, ενώ ακολούθησαν δύο εμφανίσεις στο Κύπελλο Ελλάδας, απέναντι στον Νέστο Χρυσούπολης στις 2 Σεπτεμβρίου και τον Πανσερραϊκό στις 17 Σεπτεμβρίου. Συνεπώς, η αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό αποτέλεσε την τέταρτη επίσημη συμμετοχή του με την πρώτη ομάδα, την πρώτη του στη Super League και την πρώτη φορά που ξεκίνησε βασικός.
Η ευκαιρία στον Χριστακόπουλο και η δικαίωση με Γκατσίνοβιτς
Ήταν πολύ καλή κίνηση από πλευράς Νίκολιτς και μια μεγάλη ευκαιρία για τον νεαρό ποδοσφαιριστή, ο οποίος έκανε φιλότιμο παιχνίδι, αλλά ήταν ορατό πως η ΑΕΚ είχε αδυναμία στα άκρα της, ιδιαίτερα όμως στα δεξιά, απ' όπου ξεκίνησε η φάση της αντεπίθεσης που έφερε το γκολ του Λεβαδειακού. Οι αριθμοί του Χριστακόπουλου πάντως δείχνουν ότι δεν ήταν αρνητική συνολικά η παρουσία του. Είχε 60 επαφές με την μπάλα, 37 εύστοχες πάσες στις 41 προσπάθειες, δηλαδή ποσοστό 90%, τέσσερις επαφές στην αντίπαλη περιοχή και μία επιτυχημένη ντρίμπλα σε δύο απόπειρες. Συμμετείχε επίσης σε οκτώ μονομαχίες.
Τα συγκεκριμένα στοιχεία έχουν ενδιαφέρον, γιατί αναδεικνύουν έναν παίκτη που προσπάθησε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις, χωρίς να κρυφτεί από το παιχνίδι. Από την άλλη, η αμυντική λειτουργία δεν κρίνεται μόνο από την ακρίβεια των μεταβιβάσεων, αλλά και από τις τοποθετήσεις, τις καλύψεις και τη συνεργασία με τους υπόλοιπους της αμυντικής γραμμής. Γι' αυτό και ο προπονητής του τον αντικατέστησε στο ημίχρονο, προκειμένου να δώσει μεγαλύτερη σιγουριά με την εμπειρία του Γκατσίνοβιτς, που έχει μάθει τη θέση από εποχής Αλμέιδα, αλλά και να αξιοποιήσει την επιθετική δεινότητα του Σέρβου.
Ο Γκατσίνοβιτς άλλωστε έδωσε και την ασίστ στον Βάργκα για το γκολ της ανατροπής με μια πολύ όμορφη σέντρα, ενώ είχε και πολλές μάχες πίσω, στις οποίες βοήθησε την ομάδα του να διατηρήσει την ισορροπία της. Στα στατιστικά του καταγράφηκαν 32 επαφές, 12 εύστοχες πάσες σε 14 προσπάθειες (86%) και συμμετοχή σε δέκα μονομαχίες. Η ασίστ του βέβαια ήταν η σημαντικότερη συνεισφορά του.
Τον δικαιολόγησε και ο Νίκολιτς τον Χριστακόπουλο στη συνέντευξη Τύπου λέγοντας: «Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί πήρε λεπτά συμμετοχής ένα παιδί από τις ακαδημίες. Η αλλαγή έγινε και αυτό ήταν εμφανές στα πέντε πρώτα λεπτά του ημιχρόνου. Οι αλλαγές δεν γίνονται μόνο όταν παίζεις άσχημα. Μπορείς να θες μια άλλη ιδέα, να φέρεις έναν πιο επιθετικογενή παίκτη. Δεν είναι τα πάντα άσπρο ή μαύρο». Αλλά αποθέωσε τον Γκατσίνοβιτς λέγοντας: «Ο Γκατσίνοβιτς είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Δεν είναι βασικός με την παλιά έννοια. Καταλαβαίνει τον ρόλο του, στην περσινή σεζόν έπαιξε σε ντέρμπι και σε ευρωπαϊκά παιχνίδια σε διαφορετικές θέσεις έχοντας σωστή συμπεριφορά. Είναι πέντε χρόνια στην ομάδα και είναι πολύ χρήσιμος γιατί παίζει σε πολλές θέσεις. Η καλύτερή του θέση είναι δεύτερος επιθετικός».
Το πρόβλημα δεν ήταν η δημιουργία, αλλά η εκτέλεση
Η ουσία είναι ότι στην ΑΕΚ δεν της έβγαινε τίποτα στο πρώτο μέρος. Ο Λεβαδειακός ήταν πολύ καλά στημένος και κατάφερε να περιορίσει Βάργκα και Γιόβιτς, που είχαν στιγμές, αλλά όχι όσες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κλασικές ευκαιρίες. Οι φιλοξενούμενοι, από την άλλη, πριν «χτυπήσουν» στο 26' είχαν και ένα δοκάρι στο 4'.
Η συνολική στατιστική εικόνα, ωστόσο, δείχνει ότι η ΑΕΚ δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να πετύχει περισσότερα γκολ. Ολοκλήρωσε τον αγώνα με 69% κατοχή μπάλας έναντι 31% του Λεβαδειακού, 16 τελικές προσπάθειες έναντι επτά και 46 επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή έναντι μόλις δέκα των Βοιωτών. Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα expected goals (xG). Η ΑΕΚ συγκέντρωσε 2,58 xG, έναντι 0,57 του Λεβαδειακού. Δηλαδή, η ποιότητα και ο όγκος των ευκαιριών της ήταν σαφώς μεγαλύτερα από εκείνα των φιλοξενούμενων.
Το πρόβλημα εντοπίζεται στην τελική προσπάθεια. Από τα 16 σουτ, μόλις τα πέντε βρήκαν εστία, ενώ δέκα κατέληξαν άουτ. Η Ένωση δημιούργησε τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες, από τις οποίες αξιοποίησε τις δύο. Ειδικά η παρουσία των δύο επιθετικών αποτυπώνει τη διαφορά ανάμεσα στη δημιουργία και την εκτέλεση. Ο Γιόβιτς τελείωσε την αναμέτρηση με τρεις τελικές και 1,38 xG, τη μεγαλύτερη ατομική επίδοση από όσους αγωνίστηκαν. Είχε έξι επαφές μέσα στην αντίπαλη περιοχή, αλλά και ένα πολύ κακό τελείωμα στο 22', όταν από το γύρισμα του Κοϊτά έστειλε την μπάλα πλάγιο άουτ.
Ο Βάργκα, αντίστοιχα, είχε έξι τελικές προσπάθειες, περισσότερες από κάθε άλλον ποδοσφαιριστή, με 0,61 xG και έντεκα επαφές στην αντίπαλη περιοχή. Ο Ούγγρος βρήκε τελικά το γκολ με τον τρόπο που γνωρίζει καλύτερα, αξιοποιώντας την εξαιρετική σέντρα του Γκατσίνοβιτς. Στο δεύτερο μέρος με την προσθήκη του «Γκάτσι» η Ένωση ανέβηκε αισθητά, κέρδισε και το πέναλτι με το χέρι του Σουτ, που όχι μόνο ερωτοτρόπησε με τη μπάλα, αλλά την πήρε αγκαλιά μέσα στην περιοχή, σε μια φάση που ήδη έχει γίνει viral. Με την εύστοχη εκτέλεση του Γιόβιτς στο 51' και το 2-1 από τον Ούγγρο στο 55' επέστρεψε στις νίκες και διατήρησε την απόσταση που έχει από την κορυφή, αφού ο Παναθηναϊκός απέδρασε με διπλό από το Καυτανζόγλειο.
Ο Κοϊτά, ο Μάγερ και η κυριαρχία στην κυκλοφορία
Από τους πιο δραστήριους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ ήταν για ακόμη μία φορά ο Κοϊτά. Ο Μαυριτανός είχε 65 επαφές, έντεκα μέσα στην περιοχή του Λεβαδειακού, τρεις τελικές προσπάθειες και επτά επιτυχημένες ντρίμπλες σε δώδεκα απόπειρες, ποσοστό 58%. Συμμετείχε επίσης σε 18 μονομαχίες, αριθμός που αποτυπώνει πόσο συχνά αναζήτησε προσωπικές ενέργειες και προσπάθησε να δημιουργήσει ρήγματα. Δεν του βγήκαν όλες οι επιλογές, ιδιαίτερα στην τελική απόφαση, όμως ήταν από τους παίκτες που πήραν πρωτοβουλίες.Ο Λόβρο Μάγερ, από την πλευρά του, είχε 82 επαφές και 53 εύστοχες πάσες στις 62 (85%), με τέσσερις παρουσίες μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Η ικανότητά του να μετακινείται ανάμεσα στον άξονα και στους χώρους πίσω από τους επιθετικούς εξηγεί γιατί ο Νίκολιτς τον θεωρεί τόσο σημαντικό για τη λειτουργία της ομάδας.
Η κυριαρχία της ΑΕΚ στην κυκλοφορία επιβεβαιώνεται από τις 522 πάσες έναντι 238 του Λεβαδειακού. Οι 466 ήταν εύστοχες, με συνολική ακρίβεια 89%, ενώ οι φιλοξενούμενοι ολοκλήρωσαν το παιχνίδι με 189 εύστοχες πάσες και ποσοστό 79%. Αξιοσημείωτη ήταν και η συμβολή των αμυντικών στην ανάπτυξη. Ο Ρέλβας είχε 92 επαφές και το απόλυτο των 82 εύστοχων μεταβιβάσεων σε ισάριθμες προσπάθειες, ενώ ο Μουκουντί κατέγραψε 65 εύστοχες πάσες στις 68, με ποσοστό 96%. Ακόμη περισσότερες επαφές είχε ο Μαρίν, συνολικά 93, τις περισσότερες από κάθε άλλον ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ. Ο Ρουμάνος ολοκλήρωσε 69 από τις 74 μεταβιβάσεις του (93%), αλλά η αποβολή του στο τελευταίο κομμάτι της αναμέτρησης υποχρέωσε την Ένωση να αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης του παιχνιδιού.
Η ΑΕΚ έπαιξε με τη φωτιά στο τέλος
Από εκεί και πέρα, η ΑΕΚ έπαιξε με τη φωτιά στο τέλος, κάτι που σίγουρα συνδέεται και με την απώλεια πνευματικής φρεσκάδας, την οποία περιμένει ο Νίκολιτς να αποκτήσει η ομάδα του κατά τη διάρκεια της διακοπής, όπως τόνισε ο Σέρβος στη συνέντευξη Τύπου. Η αποβολή του Μαρίν, περίπου δέκα λεπτά πριν από το τέλος, διαφοροποίησε τα δεδομένα. Ο Λεβαδειακός βρήκε μεγαλύτερα περιθώρια να βγει μπροστά, ενώ στο 90'+5' ο Ποπέσκου παραλίγο να προκαλέσει νέα ψυχρολουσία στη Νέα Φιλαδέλφεια, με σουτ που πέρασε ελάχιστα πάνω από την εστία του Μπρινιόλι.
Μέχρι εκείνο το σημείο, η ΑΕΚ είχε καταφέρει να περιορίσει αρκετά τις απειλές. Ο Λεβαδειακός ολοκλήρωσε το παιχνίδι με μόλις δύο σουτ στην εστία και 0,57 xG. Το γκολ του Κομπνάν είχε αξία μόλις 0,24 xG, αλλά η εκτέλεσή του ήταν εξαιρετική, με τον Μπρινιόλι να μην έχει περιθώρια αντίδρασης. Η ομάδα της Λιβαδειάς είχε περισσότερες κερδισμένες μονομαχίες συνολικά, 50 έναντι 48, παρά τη μεγάλη διαφορά κατοχής. Είχε επίσης 34 απομακρύνσεις έναντι 18 της ΑΕΚ, στοιχείο που δείχνει πόσο συχνά χρειάστηκε να αμυνθεί κοντά στην περιοχή της.
Η Ένωση είχε δέκα κόρνερ και 36 σέντρες, από τις οποίες οι έντεκα ήταν επιτυχημένες (31%). Παρότι η παραγωγή της ήταν μεγάλη, δεν κατάφερε να καθαρίσει νωρίτερα το παιχνίδι και χρειάστηκε να υπερασπιστεί το προβάδισμα μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που πρέπει να προβληματίσει. Όταν μία ομάδα έχει 69% κατοχή, 46 επαφές στην αντίπαλη περιοχή και 2,58 xG, οφείλει να αξιοποιεί καλύτερα τις ευκαιρίες της, ώστε να μη φτάνει στο σημείο να κινδυνεύει με απώλεια βαθμών στο φινάλε.
Το ευρωπαϊκό φορτίο και η δεύτερη δυσκολία
Να κρατήσουμε όμως και ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο. Δυσκολεύεται για δεύτερη φορά η ΑΕΚ μετά από ευρωπαϊκό ματς. Μετά τη ΛΑΣΚ σκόνταψε στην Τρίπολη, όπου έμεινε στο 1-1 με τον Αστέρα. Μετά τα ματς με Σαχτάρ και Μάντσεστερ Σίτι στην Αγγλία, κατά τη διάρκεια εκείνης της εβδομάδας αναβλήθηκε το ματς με τον Ατρόμητο, δικαίωμα που είχε η ΑΕΚ, και στη συνέχεια ξέσπασε με πεντάρα εναντίον του Παναιτωλικού.
Μετά τη Ρεάλ όμως αντιμετώπισε έναν Λεβαδειακό που τη ζόρισε πολύ. Η ομάδα της Λιβαδειάς προερχόταν από την τριάρα στον Άρη και εμφανίστηκε με ανεβασμένη ψυχολογία, βρίσκοντας πρώτη γκολ με τον Κομπνάν, ενώ από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος παρουσίαζε πρόβλημα στο σκοράρισμα. Στην ουσία, η ομάδα της Λιβαδειάς είχε βρει τα πρώτα της γκολ την προηγούμενη αγωνιστική με τον Άρη. Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο το παιχνίδι απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή.
Η μεγάλη απορία με τον Αριάγκα
Επίσης μια μεγάλη απορία! Γιατί δεν ξεκίνησε βασικός ο Αριάγκα που έλαμψε με τη Ρεάλ; Στην αναμέτρηση με τους Μαδριλένους ο χαφ από την Ονδούρα είχε πραγματοποιήσει μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του με τη φανέλα της ΑΕΚ. Όπως είχαμε γράψει, ήταν πραγματικός «σκύλος» στον άξονα, με συνεχείς μάχες, σωστές τοποθετήσεις και ουσιαστική παρουσία στην ανασταλτική λειτουργία. Τα στατιστικά του από εκείνη την αναμέτρηση ήταν χαρακτηριστικά! Είχε 43 επαφές με την μπάλα, 29 εύστοχες πάσες στις 30 προσπάθειες, με ποσοστό ακρίβειας 97%, και συμμετοχή σε δέκα μονομαχίες.
Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν από το παιχνίδι με τη Ρεάλ είχε καταγράψει μόλις 272 λεπτά συμμετοχής σε οκτώ αγώνες, η εικόνα του απέναντι σε μία ομάδα τέτοιου επιπέδου είχε ιδιαίτερη σημασία. Καμία σχέση με τον παίκτη που έψαχνε τα πατήματά του το προηγούμενο διάστημα.
Απέναντι στον Λεβαδειακό, ο Νίκολιτς επέλεξε να επιστρέψει στον Μαρίν και να χρησιμοποιήσει τον Αριάγκα μόνο στο φινάλε, όταν η αποβολή του Ρουμάνου δημιούργησε την ανάγκη για ενίσχυση στον άξονα. Ο μέσος από την Ονδούρα μπήκε στο 82' αντί του Γιόβιτς και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα βρέθηκε στο επίκεντρο της φάσης του πέναλτι που αρχικά υπέδειξε ο Μόσχου, αλλά ακύρωσε μετά τον έλεγχο του VAR.
Ο Νίκολιτς πάντως δήλωσε για τις εναλλαγές στα χαφ: «Οι παίκτες πολεμούν πολύ εκεί. Επίσης πρέπει να βλέπουμε και την κάθε αναμέτρηση ξεχωριστά. Υπάρχει μεγάλος συναγωνισμός. Όταν παίζεις στο Τσάμπιονς Λιγκ οι αναμετρήσεις αυτές αφήνουν ουλές στην ομάδα και πρέπει να βρίσκεις πάντα παίκτες που είναι στο 100%. Όλοι είναι απαραίτητοι».
Η εξήγηση του Σέρβου έχει τη λογική της. Η διαχείριση του ρόστερ δεν μπορεί να γίνεται αποκλειστικά με κριτήριο την προηγούμενη εμφάνιση, ιδιαίτερα όταν η ομάδα έχει συνεχόμενες υποχρεώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη. Από την άλλη, η παρουσία του Αριάγκα απέναντι στη Ρεάλ δημιούργησε μεγαλύτερες προσδοκίες για τη συνέχεια και μένει να φανεί εάν θα αποκτήσει σταθερότερο ρόλο στο αγωνιστικό σχέδιο του Νίκολιτς.
Το τρίποντο και η συνέχεια που απαιτεί συγκέντρωση
Η ΑΕΚ πήρε σημαντικούς βαθμούς με τον Λεβαδειακό και πάει ήρεμη στη διακοπή, μετά την οποία έχει εκτός έδρας αποστολή στην Καλαμάτα, τσαμπιονσλιγκάτη αναμέτρηση στην Ιταλία με την Κόμο και επιστροφή με ΠΑΟΚ στη Φιλαδέλφεια! Το ζητούμενο πλέον είναι να αξιοποιήσει αυτό το διάστημα για να ανακτήσει δυνάμεις και να διορθώσει τις αδυναμίες που εμφάνισε σε συγκεκριμένα διαστήματα των τελευταίων αναμετρήσεων.
Οι αριθμοί δείχνουν ότι η ομάδα του Νίκολιτς διαθέτει μεγάλη παραγωγικότητα, δημιουργεί ευκαιρίες και μπορεί να επιβάλει τον ρυθμό της απέναντι σε αντιπάλους που αμύνονται χαμηλά. Εκείνο που χρειάζεται είναι μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, καλύτερη αμυντική ισορροπία στις μεταβάσεις και περισσότερη συγκέντρωση όταν έχει το προβάδισμα.
Η νίκη επί του Λεβαδειακού δεν ήταν εύκολη, αλλά ήταν απαραίτητη. Και σε μία περίοδο όπου η ΑΕΚ προσπαθεί να ανταποκριθεί σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πρόγραμμα, το σημαντικό είναι ότι πήρε τους τρεις βαθμούς, χωρίς να αφήσει μία ακόμη ευρωπαϊκή βραδιά να επηρεάσει περισσότερο τη βαθμολογική της πορεία.
ΥΓ: Πολύ δυνατό μνημόσυνο της οικογένειας της ΑΕΚ στον αδικοχαμένο Μάριο που δολοφονήθηκε πριν ένα χρόνο. Ο οπαδός της Ένωσης είναι ένα ακόμα θύμα της οπαδικής βίας.
YΓ2: Τραγωδία ο διαιτητής Μόσχου. Εάν δεν υπήρχε το VAR να τον σώσει θα κατέστρεφε εντελώς την αναμέτρηση.
UEFA Nations League
Super League
Premier League
Champions League
Europa League
UEFA Conference League
Bundesliga
Serie A
La Liga
Ligue 1
Superleague 2
Κύπελλο Ελλάδας
Euroleague
Basket League
NBA
Eurocup
Basketball Champions League
Volley
Tennis
Πόλο
Στίβος