Δεν μου άρεσαν οι επισημάνσεις του «Κάλε»: «Αρκετές ομάδες έχουν σοκαριστεί, ας μην είμαστε μία από αυτές». Θα μου πεις: Και πώς να μην ήταν υποψιασμένοι οι Γερμανοί. Στη Σκόδρα με τη Βλάζνια πάνε να παίξουνε ή με τίποτα Αζέρους σαν από δαύτους της Καμπάλα που κατέστρεψαν κι άλλη ευρωπαϊκή σεζόν του Παναθηναϊκού;

Και το ζητούμενο δεν είναι η Μπάγερν, αν έμειναν εκτός νυμφώνος ο Ρόμπεν, ο Ριμπερί, ο Μπενατιά και ένας δύο άλλοι από τους «καλούς τους». Οι πρωταθλητές Γερμανίας έχουν εναλλακτικές να… φάνε και οι κότες. Έχουν την ανώτατη κλάση, ποιότητα και εμπειρία να ανταπεξέρχονται και στις απουσίες και σε «καμίνια» και «καζάνια» του… Βεελζεβούλ σαν το Καραϊσκάκη. Αυτοί είναι το σούπερ ντούπερ φαβορί στο τέλος-τέλος.

Ο Ολυμπιακός είναι το θέμα. Ο Ολυμπιακός που η έλλειψη του Λούκα στον άξονα ισοδυναμεί με το ουσιωδέστερο οργανικό μέλος που δεν θα υπάρχει στη ραχοκοκαλιά του σκελετού του και που του «έκατσαν» ταυτόχρονα οι τραυματισμοί τόσο του Μπουχαλάκη όσο και του Γιάννη Μανιάτη ώστε να μη γίνεται πια η ορθολογική κάλυψη του κενού, αναγκάζοντας τον προπονητή να κατευθυνθεί σε μικρές αλχημείες.

Μικρές όμως, είδατε. Τα γράφαμε (http://www.sportit.gr/alloparmenos-den-ine-o-silva-alla-pos-mazevonte-ta-aponera/ ). «Παλαβός» δεν είναι ο Σίλβα. Εντελώς άλλο έδειχνε στο περσινό ντεμπούτο του στο Champions League κοουτσάροντας την Σπόρτινγκ. Ότι είναι μεν νέος και ανοιχτόμυαλος, κάπως τολμηρός προπονητής – υπό την έννοια του επιθετικού πνεύματος χωρίς πάντως, κάθε άλλο, να… αποτάσσεται τακτικές Μουρίνιο που τον σέβεται και ως «δάσκαλο» – αλλά έχει και τα μυαλά μέσα στο κεφάλι του.

Θα ήταν «τρέλα», πώς να το κάνουμε, να έβαζε σε αυτό το ματς τον Μπουχαλάκη. Τον άπειρο Μπουχαλάκη, ο οποίος προέρχεται από τραυματισμό, έχει να παίξει αγώνα από τις 23 Αυγούστου και το βράδυ της Τετάρτης οι απαιτήσεις εύλογα φτάνουν στην υπερβολή. Γιατί αν δεν ξεπεράσουν όλοι τους εαυτούς τους γίνεται να μη χάσεις από αυτή την υπερομάδα! Πρέπει να φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι.

Μη ξεγελιέστε που πήρε τον Μανιάτη στην αποστολή. Αφενός ο αρχηγός είναι απόλυτα υγιής και αφετέρου για ένα 20άλεπτο, μισή ώρα τον σκέφτεται, ως μια κλασική λύση στα χαφ. Να μπει στη μάχη κάποια στιγμή αν το απαιτήσουν οι συνθήκες, να… μασήσει μπάλα, να φάει χορτάρι… Δεν επιλέγεται για βασικός ο Μανιάτης.

Ο Κασάμι εκτός απροόπτου θα είναι η «αντί-Μίλι» λύση μολονότι δεν έχει παιχνίδια στα πόδια του με την ομάδα και επιπλέον όλοι ξέρουν ότι κι αυτός μέχρι να τελειώσει η μεταγραφική περίοδος κάπου τα είχε όλα «γραμμένα» και ο Σίλβα τον υπολόγιζε για… «έξω-φύλα-ρούχα». Έχοντας αναφερθεί πολλές φορές σε αυτό τον «παλαβιάρη» παιχταρά όμως, συμφωνούμε ότι αν δεν… ξυπνήσει στραβά το πρωί είναι μονάδα που θα χωρούσε στην σύνθεση πολλών μεγάλων ομάδων του εξωτερικού. Σε διάφορα προηγμένα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Τι να κάνουμε τώρα; Αυτός είναι, αυτός (ας πούμε) ότι έχει την ευκαιρία μιας νέας αρχής. Στο κάτω-κάτω η τεχνική ηγεσία ευελπιστεί να της παίξει τέλεια – σαν με τη Γιούβε που ήταν και ο σκόρερ του 1-0 πέρσι στους ομίλους – βγάζοντας το φίδι από την τρύπα στην πρεμιέρα της Τετάρτης και έχει ο Θεός για παραπέρα. Κασάμι τον λένε…

Οπότε δεν μας απασχολεί αν και πόσο πραγματικά ξέρει πού βρίσκεται η Μπάγερν. Την πιο σωστή κουβέντα την είπε ως αυστηρή επισήμανση-οδηγία στους παίκτες του ο Μάρκο Σίλβα: Μη φόβος. Όποτε οι ερυθρόλευκοι δεν… λερώθηκαν στο εσώρουχο έφεραν μεγαλειώδη αποτελέσματα.

Έριξαν… μασέλες στην Ευρώπη. Έδωσαν στο Καραϊσκάκη την αίγλη του «λάκκου των λεόντων» σαν που φοράνε ερυθρόλευκα από πάνω στη μισή στολή και οι Βάσκοι αυτονομιστές της Αθλέτικ Μπιλμπάο.

Οι συμπατριώτες της Μπάγερν, η Ντόρτμουντ και η Βέρντερ, έχουν πικρή πείρα από Φάληρο. Η Άρσεναλ έχει γίνει η… καλύτερη «πελάτισσα» στον Πειραιά, η Γιουνάιτεντ, η Λίβερπουλ έφυγαν με σκυμμένο κεφάλι… Είναι μακρύς ο κατάλογος των club με το βαρύ όνομα και την πλούσια, την μυθική ιστορία, που έχουν «γονατίσει» στην ποδιά του Ολυμπιακού.

Δεν αντιλέγει κανείς ότι είναι ένα ματς που δεν δίνονται μόνο φαβορί οι Βαυαροί. Δε θέλει πολύ να σου… γυρίσουν το γήπεδο προς την εστία σου να το νιώθεις κατηφορικό, υποβάλλοντάς σε, σε πανωλεθρία.

Πάνε όμως οι καιροί που οι ερυθρόλευκοι περιφέρονταν ανάμεσα σε κόλαση και παράδεισο. Όποτε γνωρίζουν τους κινδύνους και επιστρατεύουν τις δυνατότητές τους σπανίως έχουν ηττηθεί στην πανίσχυρη έδρα τους.

Τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός ήταν… αλλού γι’ αλλού ως προς την προετοιμασία του για μια ειδική βραδιά Champions League παραπέμπει πολύ πίσω, στο 2005 όταν είχε πέσει η «σβουριχτή 4άρα» από την Λιόν. Επί Σόλιντ και με Μπαμπαγκίντα, Καφέ, Κωστούλα, Γιάννου τερματοφύλακα και αλλαγή… Ντακόλ!

Άλλες εποχές, άλλες γνώσεις, άλλη ομάδα τώρα, άλλη ποιότητα, άλλες προσδοκίες, άλλη πραγματικότητα…

*** Στο ανασταλτικό-αμυντικό κομμάτι εστιάζονται οι ανησυχίες. Επιθετικά θα κάνει «λαχτάρες» ο Ολυμπιακός στο Νόιερ και τους Γερμαναράδες. Ακούω ότι ο Σίλβα προσανατολίζεται σε «καθαρή» επιθετική τριάδα. Με φορτσάτες πτέρυγες (Ερνάνι, Πάρντο) και κορυφή Ιντέγιε ή Φινμπόγκασον.

Φοβάμαι ότι έτσι μένει «άδεια» η ομάδα στο κέντρο. Εκεί που πρέπει να πιέσει πιο πολύ, να είναι πιο «γεμάτη», για να είναι πολύ κοντά οι γραμμές, να μην υπάρχει τετραγωνικό ακάλυπτο για να κάνει το παιχνίδι του ο Γουαρδιόλα. Σκεφτόμουνα μήπως να περίσσευε ένας winger ώστε να χωρούσε ο Φορτούνης δίπλα στον Τσόρι και ουσιαστικά να γίνονταν τουλάχιστον 4 οι χαφ μαζί με Καμπιάσο, Κασάμι.

Οι Μαζουακού και Ομάρ, εξάλλου – ιδίως ο πρώτος – ας συνηθίσουν στην ιδέα ότι όταν πρόκειται να έχουν απέναντι τους αντιπάλους σαν τους Βαυαρούς, το δέον θα ήταν να παίζουν λιγάκι παραπάνω άμυνα! Να φυλάνε τα νώτα τους αφού με τέτοια απειλητικά θεριά είναι να μην πηγαίνεις «τοίχο-τοίχο» που λέμε και στην αργκό!

Γνώμη μου. Δεν είμαι ο προπονητής…

Πάντως όσο… εύκολα χάνει ο Ολυμπιακός από την Μπάγερν, έτσι… λίγο δυσκολότερα τα καταφέρνει κιόλας. 11 αυτοί, 11 κι εμείς.


Πηγή: sportit.gr

Ποδόσφαιρο SPORTS Ολυμπιακός