Επιχειρηματίες στον αθλητισμό; Γιοκ!

Μερικοί, άλλωστε, με πρώτο και καλύτερο τον Ζιλμπέρτο, έχουν πια φύγει. Κι ακολουθούν κι άλλοι, όπως διαβάζουμε καθημερινά στα ρεπορτάζ.

Εδώ, όμως, πρέπει να επισημάνουμε κι ένα άλλο φαινόμενο που υπάρχει από τότε που η παγκόσμια και πιο μετά η ελληνική κρίση χτύπησαν την πόρτα της χώρας μας. Αν εξαιρέσει κάποιος τον Μαρινάκη, τότε θα δούμε πως υπάρχει μεγάλο παραγοντικό πρόβλημα πλέον.

Ο Κόκκαλης αποχώρησε από τα ποδοσφαιρικά κοινά. Ο Βαρδινογιάννης δίνει το πλειοψηφικό πακέτο. Ο Βγενόπουλος δεν θέλει πια να ανακατευτεί, όπως λέει. Μπήκε και βγήκε ουσιαστικά.

Τα αδέρφια Γιαννακόπουλοι έχουν εκδηλώσει την πρόθεσή τους (και κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση) για να σταματήσουν να ασχολούνται με το μπάσκετ. Οι Αγγελόπουλοι είναι προβληματισμένοι. Ο Νοτιάς και ο Παππάς; Από μέτοχοι γίνανε …Supporters.

Κι όχι μόνο κάποια βαριά πορτοφόλια φεύγουν από τον αθλητισμό ή θέλουν να φύγουν, αλλά δεν μπαίνει και κανένας. Πάντα με εξαίρεση τον Μαρινάκη. Ο Μελισσανίδης; Ούτε που θέλει να ακούει για ποδόσφαιρο αυτή τη στιγμή. Οι Άραβες του ΠΑΟΚ; Μην τους είδατε.

Εδώ, λοιπόν, υπάρχει χοντρό πρόβλημα, αφού μεγάλα επιχειρηματικά ονόματα όχι μόνο δεν μπαίνουν στις μεγάλες ΠΑΕ και ΚΑΕ, αλλά κι αυτά που ήδη υπάρχουν, φεύγουν ή θα φύγουν. Κι έτσι στεγνώνει από ρευστό το ποδόσφαιρο. Ίσως το ίδιο να γίνει και στο μπάσκετ κάποια στιγμή.

Η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια που υπάρχει σε όλη τη χώρα, δεν θα έχει παίξει κι αυτή έναν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται;