Τέσσερα παιχνίδια μακριά από το όνειρο για την Άρσεναλ

Υπάρχουν σεζόν που κρίνονται από έναν τίτλο. Υπάρχουν χρονιές που γράφουν ιστορία. Και υπάρχει και αυτό που κυνηγά φέτος η Άρσεναλ του Μικέλ Αρτέτα: μια ποδοσφαιρική αθανασία που το κλαμπ περιμένει εδώ και δεκαετίες.

Οι «Κανονιέρηδες» βρίσκονται μόλις τέσσερα παιχνίδια μακριά από το απόλυτο ευρωπαϊκό νταμπλ. Από το να κατακτήσουν δηλαδή τόσο την Premier League όσο και το Champions League μέσα στην ίδια σεζόν. Κάτι που μόνο τρεις αγγλικές ομάδες έχουν πετύχει στην εποχή του Champions League και συνολικά μόλις τρεις πριν από αυτούς στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου: η Λίβερπουλ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Μάντσεστερ Σίτι.

Η Opta, μέσω του supercomputer της, προσπάθησε να ποσοτικοποιήσει αυτό που μέχρι πριν λίγους μήνες έμοιαζε σχεδόν αδιανόητο.

Και τα νούμερα είναι εντυπωσιακά.

Η Άρσεναλ έχει αυτή τη στιγμή 85,2% πιθανότητες να κατακτήσει την Premier League. Είναι πέντε βαθμούς μπροστά στην κορυφή και κρατά την τύχη στα χέρια της. Αν κερδίσει τα τρία τελευταία παιχνίδια πρωταθλήματος, θα στεφθεί πρωταθλήτρια Αγγλίας για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια.

Ταυτόχρονα, βρίσκεται στον πρώτο τελικό Champions League της μετά από δύο δεκαετίες, όπου θα αντιμετωπίσει την πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν. Και εδώ η Opta τη βλέπει οριακά φαβορί, δίνοντάς της 54,6% πιθανότητες να σηκώσει το τρόπαιο.

Όταν αυτά τα δύο δεδομένα συνδυάζονται, το αποτέλεσμα είναι ιστορικό: η Άρσεναλ έχει 46,5% πιθανότητες να πετύχει το ευρωπαϊκό νταμπλ.

Σχεδόν μία στις δύο.

Για ένα κλαμπ που πέρασε χρόνια αμφισβήτησης μετά την εποχή Βενγκέρ, για μια ομάδα που κατηγορήθηκε επανειλημμένα ότι «λυγίζει» στα κρίσιμα σημεία, το ποσοστό αυτό δείχνει πόσο δραματικά έχει αλλάξει το επίπεδό της.

Η ομάδα του Αρτέτα δεν είναι πλέον ένα όμορφο project. Είναι μια ολοκληρωμένη μηχανή πρωταθλητισμού.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ίσως η ψυχολογική της εξέλιξη. Οι προηγούμενες εκδοχές της Άρσεναλ έμοιαζαν συχνά ευάλωτες στη στιγμή της πίεσης. Αυτή η ομάδα, αντίθετα, δείχνει να δυναμώνει όσο μεγαλώνει το διακύβευμα.

Υπάρχει σκληράδα χωρίς να χάνεται η τεχνική ποιότητα. Υπάρχει ένταση χωρίς να καταστρέφεται η τακτική ισορροπία. Υπάρχει νεανικότητα χωρίς αφέλεια.

Ο Ράις δίνει φυσική κυριαρχία και ηγεσία. Ο Έντεγκααρντ ελέγχει τον ρυθμό και το δημιουργικό κομμάτι. Ο Σάκα συνεχίζει να είναι ο παίκτης που μετατρέπει την πίεση σε προσωπική ευθύνη. Και πίσω απ’ όλους, ο Αρτέτα κατάφερε κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο: να χτίσει ομάδα με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα.

Η Άρσεναλ ξέρει τι θέλει να κάνει σε κάθε φάση του παιχνιδιού.

Το ενδιαφέρον είναι πως ακόμη και η Opta αναγνωρίζει ότι οι υπολογισμοί δεν μπορούν να αποτυπώσουν πλήρως την πραγματικότητα. Το πρωτάθλημα και ο τελικός Champions League δεν είναι δύο ανεξάρτητα γεγονότα. Το ψυχολογικό βάρος, οι τραυματισμοί, η κόπωση και το momentum μπορούν να αλλάξουν τα πάντα μέσα σε λίγες ημέρες.

Αν η Άρσεναλ «κλειδώσει» νωρίς τον τίτλο, θα πάει στον τελικό με ψυχολογία απογείωσης. Αν υπάρξει γκέλα στην Premier League, η πίεση μπορεί να γίνει αφόρητη. Το ίδιο ισχύει και για τη φυσική κατάσταση των παικτών. Ένας τραυματισμός τώρα μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την ιστορία της σεζόν.

Αλλά αυτό ακριβώς κάνει τη φετινή πορεία τόσο μεγάλη.

Η Άρσεναλ δεν κυνηγά απλώς δύο τρόπαια. Κυνηγά την οριστική επιστροφή της στην ευρωπαϊκή ελίτ. Κυνηγά να βγει από τη σκιά των “Invincibles” και να δημιουργήσει τη δική της μυθολογία.

Γιατί υπάρχει και η ιστορική ειρωνεία: η Άρσεναλ του Βενγκέρ κατέκτησε αήττητη την Premier League, αλλά ποτέ δεν πήρε Champions League. Αυτή η Άρσεναλ μπορεί να μην είναι αήττητη, αλλά έχει μπροστά της την ευκαιρία να πετύχει κάτι που ούτε εκείνη η θρυλική ομάδα δεν κατάφερε.

Το ποδόσφαιρο, βέβαια, δεν χαρίζει τίποτα. Η Παρί παραμένει ίσως η πιο εκρηκτική επιθετική ομάδα της Ευρώπης. Και η Premier League έχει αποδείξει αμέτρητες φορές ότι μπορεί να γκρεμίσει τίτλους μέσα σε μία εβδομάδα.

Όμως η πραγματικότητα είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

Η Άρσεναλ δεν ονειρεύεται απλώς μια μεγάλη χρονιά.

Βρίσκεται τέσσερα παιχνίδια μακριά από μία από τις μεγαλύτερες σεζόν στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.