Πάμε τώρα για τα "πλέι οφ"

Aναλυτικά το άρθρο του:

Μ' ένα βαθμό μπόνους απέναντι σε Κροατία και Ισραήλ μπαίνουμε πια στα «πλέι οφ» του ομίλου μας εν όψει Euro. Διότι πλέι οφ στην ουσία είναι τα τέσσερρα ματς που μας απομένουν ώστε τον Οκτώβριο να ξέρουμε ότι βγαίνουμε πρώτοι και πάμε απευθείας στα τελικά ή έστω δεύτεροι και πάμε στα μπαράζ. Πλέι οφ στο Ισραήλ, στη Λετονία, στη Γεωργία και στο Καραϊσκάκη με την Κροατία...

Το χθεσινό ματς με τη Μάλτα είναι από εκείνα που τα κερδίζεις και κανένας δεν σου λέει μπράβο για το αυτονόητο ή γκελάρεις και η γκρίνια είναι ατελείωτη. Εμείς είχαμε την ευκαιρία και να νικήσουμε και κέρδος πλην του προφανούς βαθμολογικού να αποκομίσουμε...

Οι πολλές απουσίες βασικών έδιναν την ευκαιρία λόγω χαμηλής δυναμικότητας των αντιπάλων να βάλουμε στην ενδεκάδα και να προσαρμοστούν ευκολότερα ποδοσφαιριστές που παρέμπεμπαν ευθέως στην Εθνική Ελπίδων. Το πάντρεμα έδειξε επιτυχημένο. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και ο Φετφατζίδης ανταποκρίθηκαν. Ηταν δε τέτοια η φρεσκάδα στο α' ημίχρονο, που κατά διαστήματα ενθουσίασε η ομάδα.

Με τη σέντρα κιόλας έγινε φανερό ότι θα χτυπούσαμε από την άκρως αδύναμη αριστερή πτέρυγα των Μαλτέζων με το τρίγωνο των Τοροσίδη, Κατσουράνη Νίνη, που αναπτύσσονταν από κει. Οι τελικές βάσει πλάνου θα έβγαιναν κατόπιν στην καρδιά της αντίπαλης άμυνας, η οποία δεν θα προλάβαινε τις προσαρμογές. Και έτσι έγινε. Μέχρι το 1-0 στο 8' που ήταν η τρίτη και φαρμακερή είχαμε ακριβώς με αυτόν τον τρόπο προειδοποιήσει άλλες δύο φορές. Ηρθε και το 2-0 άνετα με την υπεροπλία στις στημένες μπάλες και όλα έδειχναν εύκολα και βολικά...

Ο μοναδικός τρόπος να κάνουμε δύσκολη τη ζωή μας (το είχε πει και ο Σάντος την παραμονή) θα ήταν να δούμε το ματς αλαζονικά. Το πάθαμε στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά του β' ημιχρόνου. Μπήκαμε νωθρά, μπλαζέ και τους επιτρέψαμε έως το 60' να κάνουν γκολ και δοκάρι. Μάλιστα, στο 2-1 ο Μίφσουντ απέφυγε Καραγκούνη, Μόρα, Τζιόλη και Κυριάκο Παπαδόπουλο, λες και ήταν ο Μέσι...

Και ο Αγιος, όμως, φοβέρα θέλει. Η κερκίδα άρχισε να αποδοκιμάζει, ο εγωισμός των διεθνών θίχτηκε, η ταχύτητα ανέβηκε κάπως και το 3-1 (πάλι από τη δεξιά μας πλευρά) έγινε αμέσως. Και όχι μόνο έγινε, αλλά και διατηρήθηκε ως το τέλος με κοντρολάρισμα του ρυθμού. Πάμε τώρα για τα πλέι οφ του Σεπτέμβρη.

Υ.Γ.: Αδικαιολόγητο το υπερβολικό άγχος του Κωνσταντόπουλου. Εντάξει, πρωτάρης στην Εθνική, αλλά είναι τόσο έμπειρος, που θα έπρεπε να το έχει χειραγωγήσει...

Πηγή: Goal