Χαλαρότητα με αφέλεια! Το χειρότερο μήνυμα που δίνει η ΑΕΚ στην Ευρώπη

Η ήττα της ΑΕΚ με 2-0 από την Τσέλιε στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν της στέρησε την πρόκριση, αφού το 4-0 του πρώτου αγώνα στη Σλοβενία είχε ήδη διαμορφώσει ισχυρό προβάδισμα. Της άφησε όμως σοβαρό αγωνιστικό σημάδι. Γιατί η εικόνα της δεν ταίριαζε με ομάδα που θέλει να προχωρήσει βαθιά στην Ευρώπη. Και αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν διαβάσει κανείς μαζί το match report και τα στατιστικά της UEFA.

Σε πρώτη ανάγνωση, η ΑΕΚ είχε αρκετά στοιχεία υπεροχής. Τελείωσε το ματς με 14 προσπάθειες έναντι 7 της Τσέλιε, με 27 επιθέσεις έναντι 13, με 11 κόρνερ έναντι μόλις 1 και με 44 ανακτήσεις μπάλας έναντι 42. Είχε επίσης 88% ακρίβεια στις πάσες, ολοκλήρωσε 354 πάσες και επιχείρησε 404, δείχνοντας ότι είχε τον έλεγχο μεγάλων διαστημάτων του αγώνα. Όμως αυτά τα νούμερα δεν έφτασαν ούτε για γκολ ούτε για ουσιαστική επιβολή. Διότι απέναντί της βρήκε μια ομάδα που ήξερε ακριβώς τι ζητούσε στο γήπεδο.

Η Τσέλιε είχε καλύτερη κατοχή από όσο θα περίμενε κανείς, με 56% έναντι 44% της ΑΕΚ, ενώ ολοκλήρωσε 504 πάσες σε 558 προσπάθειες, με 90% ακρίβεια. Αυτό λέει πολλά. Δεν ήταν μια ομάδα που απλώς κλείστηκε και περίμενε. Ήταν μια ομάδα που κράτησε μπάλα, κυκλοφόρησε σωστά, δεν πανικοβλήθηκε και όταν βρήκε χώρους, χτύπησε με καθαρό μυαλό. Η ΑΕΚ μπήκε στο ματς με τη σιγουριά του 4-0 από τον πρώτο αγώνα και αυτό, τελικά, της κόστισε σε συγκέντρωση, ένταση και καθαρότητα.

Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς είχε διάθεση να χτίσει από χαμηλά και να ελέγξει τον ρυθμό, αλλά από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι οι Σλοβένοι είχαν έρθει με πιο καθαρό πλάνο. Υπομονή στην κυκλοφορία, κίνηση χωρίς την μπάλα και γρήγορη εκμετάλλευση των κενών όταν η ΑΕΚ άφηνε χώρους. Το πρώτο γκολ στο 13’ ήταν η πιο καθαρή απόδειξη. Ο Ιοσίφοφ βρήκε χώρο μέσα στην περιοχή, πέρασε σχεδόν χωρίς αντίσταση και εκτέλεσε τον Στρακόσια από το ύψος του πέναλτι. Ήταν φάση που δεν εξέθεσε μόνο την άμυνα της ΑΕΚ, αλλά συνολικά την πνευματική ετοιμότητα της ομάδας.

Η ΑΕΚ προσπάθησε να αντιδράσει μέσω κατοχής και στατικών φάσεων, αλλά χωρίς πραγματική φάση. Η καλύτερή της στιγμή στο πρώτο μέρος ήρθε στο 20’, όταν μετά από πίεση του Κοϊτά, η Τσέλιε έκανε λάθος, ο Κουτέσα βρέθηκε σε θέση βολής, αλλά το τελείωμά του πήγε πάνω στον Σλούγκα. Ήταν μια καλή στιγμή, όχι όμως η φάση που δείχνει ομάδα με ροή και επιθετική συνέπεια. Το ίδιο ίσχυσε και για τα κόρνερ ή το σουτ του Ρότα λίγο πριν το ημίχρονο.

Αντίθετα, η Τσέλιε συνέχισε να πατά καλύτερα. Στο 23’ είχε δοκάρι με τον Σέσλαρ από εξαιρετική εκτέλεση φάουλ, ενώ στο 42’ βρήκε και δεύτερο γκολ, σε μια φάση που ουσιαστικά σφράγισε την εικόνα του αγώνα. Ο Γιόβιτς έχασε την μπάλα στο κέντρο, ο Πόπλατνικ έφυγε από τα αριστερά, πέρασε τη μπάλα κάτω από τα πόδια του Στρακόσια και ο Πόζεγκ τελείωσε τη φάση σε κενή εστία για το 0-2. Η ΑΕΚ είχε δεχθεί δύο γκολ από μια ομάδα που συνολικά έκανε μόνο επτά προσπάθειες. Αυτό από μόνο του δείχνει τη διαφορά ουσίας.

Το πιο βαρύ για την ΑΕΚ ήταν ότι στο ημίχρονο δεν αποδοκιμάστηκε μόνο για το σκορ, αλλά για την αίσθηση αδιαφορίας και χαλαρότητας που έβγαλε. Στο δεύτερο μέρος σοβαρεύτηκε αμυντικά, αυτό είναι αλήθεια. Δεν απειλήθηκε ουσιαστικά, έσπρωξε το παιχνίδι προς την περιοχή της Τσέλιε και προσπάθησε με τις αλλαγές του Νίκολιτς να βρει περισσότερη ενέργεια και φαντασία. Ο Ελίασον και ο Μάνταλος μπήκαν στο 52’, ο Μαρίν είχε στο 53’ την καλύτερη στιγμή του δευτέρου μέρους με δυνατό σουτ που έβγαλε ο Σλούγκα, ενώ η ΑΕΚ κέρδιζε διαδοχικά κόρνερ και κρατούσε την πίεση ψηλά.

Εδώ όμως έρχεται η ουσία της ανάλυσης. Η ΑΕΚ είχε πίεση, αλλά όχι διάσπαση. Είχε όγκο, αλλά όχι καθαρή τελική απόφαση. Είχε 11 κόρνερ σε όλο το ματς, όμως σχεδόν κανένα δεν μετατράπηκε σε πραγματική μεγάλη φάση. Είχε 14 τελικές, αλλά ο τερματοφύλακας της Τσέλιε μέτρησε μόλις 5 αποκρούσεις, κάτι που δείχνει ότι αρκετές από τις προσπάθειες είτε δεν ήταν ποιοτικές είτε κατέληξαν πάνω του. Μέχρι το 70’ η εικόνα ήταν ίδια: κατοχή, γύρισμα της μπάλας, μικρή πίεση, αλλά αδυναμία να σπάσει ο αμυντικός μηχανισμός των φιλοξενούμενων.

Η Τσέλιε διαχειρίστηκε άψογα το ματς. Έκανε αλλαγές στην ώρα τους, κράτησε τις γραμμές της κοντά, δεν άφησε κεντρικούς χώρους και όταν χρειάστηκε, καθυστέρησε σωστά τον ρυθμό. Δεν είχε πολλές τελικές, αλλά είχε καθαρότητα σκέψης. Και αυτό είναι που λείπει από την ΑΕΚ σε αυτό το παιχνίδι: η αίσθηση ότι ξέρει πώς να μετατρέψει την υπεροχή σε πραγματική απειλή.

Η πρόκριση ήρθε και η ΑΕΚ συνεχίζει στα προημιτελικά του Conference League. Όμως η ήττα αυτή δεν περνά έτσι. Όχι επειδή αλλάζει την ευρωπαϊκή της πορεία, αλλά επειδή αποκάλυψε ότι η ομάδα μπορεί να γίνει μαλακή, προβλέψιμη και αμυντικά αφελής όταν νιώσει ασφαλής. Και αυτό είναι το χειρότερο μήνυμα που μπορεί να στείλει μια ομάδα πριν από τα παιχνίδια που πραγματικά θα την κρίνουν.