Σκηνικό ντροπής στα δημοσιογραφικά μπουθ πριν από το Ράγιο Βαγιεκάνο-ΑΕΚ

Μια εικόνα που μόνο σε προημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης δεν παραπέμπει αντίκρισαν οι άνθρωποι του Τύπου στο γήπεδο του Βαγέκας, λίγες ώρες πριν από την αναμέτρηση της Ράγιο Βαγιεκάνο με την ΑΕΚ. Όπως μεταφέρει από τη Μαδρίτη ο Δημήτρης Βέργος για το Gazzetta.gr, οι συνθήκες στα δημοσιογραφικά μπουθ του γηπέδου είναι όχι απλώς προβληματικές, αλλά προσβλητικές για μια διοργάνωση επιπέδου UEFA.

Το Βαγέκας μπορεί να κουβαλά τη γοητεία ενός παλιού, παραδοσιακού και ρομαντικού γηπέδου, όμως η κατάσταση στους χώρους εργασίας των δημοσιογράφων προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για το πώς το γήπεδο αυτό παίρνει άδεια να φιλοξενεί αγώνες ευρωπαϊκών διοργανώσεων, πόσω μάλλον παιχνίδι προημιτελικής φάσης του Conference League.

Η εικόνα που περιγράφεται είναι αποκαρδιωτική. Η ορατότητα προς τον αγωνιστικό χώρο είναι περιορισμένη, το έδρανο βρίσκεται σε ακατάλληλο ύψος και, το κυριότερο, για δύο θέσεις αντιστοιχεί μόλις μία καρέκλα, η οποία μάλιστα είναι χαμηλή και ακατάλληλη για εργασία. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι δημοσιογράφοι αναγκάζονται να δουλεύουν όρθιοι, σε έναν χώρο που θυμίζει περισσότερο πρόχειρη κατασκευή παρά οργανωμένο press box ευρωπαϊκού γηπέδου.

Σε σχετική ερώτηση για το αν υπήρχε δυνατότητα να δοθούν ψηλότερες καρέκλες, η απάντηση από τους υπεύθυνους ήταν αποκαλυπτική: «Λυπούμαστε, όχι. Έχετε δίκιο». Μια απάντηση που ουσιαστικά επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα είναι γνωστό, αλλά παραμένει άλυτο.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η διαδρομή προς τα δημοσιογραφικά μπουθ μόνο ασφαλής και αξιοπρεπής δεν ήταν, καθώς τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν εκεί ήταν γεμάτα με κουτσουλιές περιστεριών, συμπληρώνοντας μια εικόνα εγκατάλειψης και προχειρότητας.

Το μόνο θετικό στοιχείο που καταγράφηκε ήταν η ύπαρξη σύνδεσης στο διαδίκτυο, κάτι που σε αυτές τις συνθήκες μοιάζει με τη μοναδική στοιχειώδη υποδομή που λειτουργεί κανονικά.

Η εικόνα από το Βαγέκας ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα κριτήρια αδειοδότησης γηπέδων σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Γιατί άλλο η ποδοσφαιρική νοσταλγία ενός γηπέδου παλιάς κοπής και άλλο η στοιχειώδης λειτουργικότητα και ο σεβασμός στους επαγγελματίες που καλούνται να καλύψουν ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Και στο συγκεκριμένο κομμάτι, το Βαγέκας φαίνεται πως απέχει πολύ από τα αυτονόητα.