Ο λόγος που η ΑΕΚ παρουσιάστηκε… λίγη δεν ήταν αγωνιστικός - Τώρα κατάλαβαν

Η ΑΕΚ έχασε με - ΜΗ αναμενόμενο - βαρύ σκορ στην... Κοκκινιά της Μαδρίτης, από μια ομάδα που δεν ήταν καλύτερη από την Αντερλεχτ, την  Φιορεντίνα, την Σάμσουνσπορ ή την Κραϊόβα. Σε κάποια σημεία μάλιστα η Ράγιο Βαγιεκάνο μπορεί να είναι και το ίδιο ή και χειρότερη  αμυντικά, παραγωγικά ή  αγωνιστικά από αυτές. Ήταν όμως μια ομάδα ισπανικού... ρυθμού και έντασης, που έτρεχε πολύ. Αυτή αποτελεί την πάσα αλήθεια, για αυτό πονάει πολύ η ήττα από τον...Παναιτωλικό της La Liga, προϊόν ενός  αδικαιολόγητου & απαράδεκτου πρώτου ημιχρόνου.

Τώρα, λοιπόν, η ΑΕΚ καλείται στη ρεβάνς της Νέας Φιλαδέλφειας να θυμηθεί την ιστορία της και την κορυφαία ευρωπαϊκή σεζόν της, στο μακρινό 70s, όταν και είχε φτάσει στα ημιτελικά του (τότε) Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Για να το πετύχει χρειάστηκε σε μια αντίστοιχη ευρωπαϊκή ρεβάνς προημιτελικών, τον Μάρτιο του 1977,  να...ισοφαρίσει την βαριά ήττα του Λονδίνου πάλι με 3-0 και στην διαδικασία των πέναλτι (με ήρωα τον Νίκο Χρηστίδη) να πάρει μια συγκλονιστική πρόκριση. Κατά κάποιο τρόπο ένα παρόμοιο... ανοιξιάτικο "κιτρινόμαυρο" θαύμα αναζητείται 49 χρόνια μετά!!!

Η ΑΕΚ την Κυριακή στο "Καραϊσκάκης" - σε ένα ντέρμπι που πνευματικά, ψυχολογικά, αγωνιστικά, τακτικά, αθλητικά ήταν στο...110%, με τον Νίκολιτς να παίρνει... master στην προετοιμασία του και τους παίκτες του συγκεντρωμένους / στοχοπροσηλωμένους κι ακομπλεξάριστους να μην χάνουν μονομαχία - πήρε διπλό που ισοδυναμεί με μισό πρωτάθλημα (το άλλο μισό αν νικήσει τον ΠΑΟΚ στη 2η αγωνιστική των play offs). Τέσσερα βράδια αργότερα, σε ένα ματς που αποτελούσε ευρωπαϊκή πρόκληση για το κλαμπ, η ΑΕΚ με ευθύνη προφανώς και του σπουδαίου προπονητή - δημιουργού αυτού του γκρουπ αλλά και των περισσότερων παικτών της, παρουσιάστηκε πολύ... μπόσικη, πολύ... λίγη!! Θεωρώ πως τα αίτια της χθεσινής προβληματικής εμφάνισης της Ένωσης δεν ήταν αγωνιστικά, αλλά πρωτίστως νοητικό και ψυχολογικό!!!

Το 3-0 σε βάρος της ΑΕΚ ως σκορ προφανώς κι αποτελεί.... μαγική εικόνα! Σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην διαφορά δυναμικότητας των δυο ομάδων ενώ λέει ...ψέματα και με βάση τις ευκαιρίες. Η Ράγιο δέχθηκε πολλές φάσεις αφού όπως είδαμε (και) χθες έχει χτυπητές αδυναμίες στην άμυνα, ήπιε... θάλασσα σε διάφορα σημεία της αναμέτρησης, έχοντας μάλιστα την τύχη με το μέρος της αρκετές στιγμές ενώ πήρε και ένα αμφισβητούμενο πέναλτι από τους Γάλλους (Var & ρεφ). Η Βαγιεκάνο μου έδειξε πως παρότι ισπανική ομάδα έχει νοοτροπία... μικρομεσαίας: αφήνοντας τόσους χώρους στην μεσαία γραμμή για να παίζει άμυνα, παρότι ακόμη και έτσι οι "κιτρινόμαυροι" είχαν τουλάχιστον μισή ντουζίνα...απειλές για την εστία του έμπειρου Μπατάλια. Και μπορεί να έβαλε 4 γκολ (τα 2 σε on play, το άλλο με πέναλτι ενώ της ακυρώθηκε ένα αλά... Γιαζίτζι/Πιρόλα), αλλά το κατάφερε πατώντας μόλις... πέντε (5) φορές στην περιοχή της ΑΕΚ!!! Δηλαδή και επιθετικά δεν είχε να επιδείξει έστω ένα (!) 5λπτο πίεσης / ρυθμού, που να έπιασε από τον λαιμό την ΑΕΚ

Στο δια ταύτα: για τη φετινή ΑΕΚ ήταν εξαρχής δύσκολο να παίξει εκτός έδρας με ισπανική ομάδα μόλις 4 μέρες μετά από νικηφόρο ντέρμπι στο Φάληρο, που της  άνοιξε διάπλατα την πόρτα για να μπει στη... μεγάλη αίθουσα που απονέμεται η κούπα του ελληνικού πρωταθλήματος. Είναι μια τεράστια ευκαιρία, που ελάχιστοι περίμεναν -  προέβλεπαν στο ξεκίνημα της σεζόν και η ΑΕΚ βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο να στεφθεί πρωταθλήτρια. Συγχρόνως είχε και ένα δεύτερο...μεγάλο μέτωπο, επίσης μια σούπερ ευκαιρία, να  αποκλείσει την (στα μέτρα της της) Βαγιεκάνο, να περάσει ξανά μετά από 49 χρόνια στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης και μόλις δυο παιχνίδια από το να κάνει την απόλυτη υπέρβαση , που θα ήταν να παίξει σε ευρωπαϊκό Τελικό! Για να αποδειχθεί χθες, με εξαίρεση τους οπαδούς της, πως η ΑΕΚ, ο προπονητής, οι παίκτες, ο Οργανισμός της δεν είναι έτοιμοι για να ανταπεξέλθουν σε λιγότερο απο μια εβδομάδα στην προετοιμασία (αγωνιστική & πνευματική) και την διαχείριση δυο υπερ-απαιτητικών ματς, σε δυο διαφορετικές διοργανώσεις, σε αυτή την φάση τους (play offs & προημιτελικά αντίστοιχα), σε Ελλάδα/Ευρώπη. Λογικά τώρα θα κατάλαβαν στην ΑΕΚ πόσο δύσκολο ήταν αυτό που έκανε ο Ολυμπιακός και φέτος με Τσάμπιονς Λιγκ και πρωτάθλημα, όσο και το 2024 όταν για να  περάσει στο Τελικό και να κατακτήσει το Κόνφερενς ουσιαστικά θυσίασε (στην Τούμπα) το πρωτάθλημα!!!

Η αργή 11αδα και το αχρείαστο ρίσκο του Νίκολιτς 

Ο Νίκολιτς ξεκίνησε στο "Βαγιέχας" με μια αργή 11άδα: και Γιόβιτς και  Βάργκα και Περέιρα και  Μάνταλο!!! Παίζοντας με μια ισπανική ομάδα, που βασίζεται στη ταχύτητα, τα τρεξίματα και τις εντάσεις και μάλιστα εκτός έδρας!!! Ουδέν σχόλιο... Η ΑΕΚ δέχθηκε γκολ στο ξεκίνημα του αγώνα και στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου. Στο 2΄ και στο 45+2΄. Ουδέν σχόλιο... Το  τρομερό δίδυμο Μάριν/ Πινέδα έσπασε, τρίτος χαφ αντίστοιχου επιπέδου και πιο αγκρέσιβ ακόμη δεν αποκτήθηκε τον Γενάρη, με αποτέλεσμα στον άξονα των δυο κεντρικών χαφ να πάει ο χαμηλών εντάσεων Μάνταλος. Δυο φορές έχασε τον Ουνάι Λόπες( από τον Ισπανό ξεκινάει το 1-0 και σκοράρει στο 2-0) κι αποχώρησε στο ημίχρονο με μυικό ο Μάνταλος που δεν άντεξε τον ρυθμό. Το μοναδικό σχόλιο για αυτό είναι πως ο κόουτς Νίκολιτς πήρε πιθανότατα ένα έξτρα αχρείαστο ρίσκο με Μάνταλο αντί Μαρίν, παίζοντας ταυτόχρονα και με δύο φορ και με τον Περέϊρα... 

Επαναλαμβάνω όμως, το βασικό πρόβλημα χθες της ΑΕΚ δεν ήταν αγωνιστικό αλλά νοητικό και ψυχολογικό. Πνευματικά το 90% των παικτών της ΑΕΚ ήταν OFF!! Θα ξεχωρίσω μόνο τον Μαρίν που μπήκε αλλαγή στην επανάληψη και... λίγο από Πινέδα και Κοϊτά ( μόνος του έπαιζε την άμυνα της Ράγιο αλλά ήταν αναποτελεσματικός στις μεγάλες τελικές που του παρουσιάστηκαν). Ο Ρότα δεν "δάγκωνε" όπως στο "Καραϊσκάκης", ο Πήλιος με μόνο μια εξαίρεση δεν ήξερε τι να κάνει την μπάλα όταν βρισκόταν μόνος του κοντά στην περιοχή ή πατούσε σε αυτή. Οι  Μουκουντί-Ρέλβας δεν έκαναν το αλάνθαστο ματς όπως στο Φάληρο, ο Στρακόσια φέρει ευθύνη (κι αυτός) στο 2-0. Για τον Κοϊτά τα είπαμε,  δεν ήταν έτοιμος να κάνει γκολ την παραμικρή ευκαιρία σπαταλώντας 2-3 κραυγαλέες ενώ οι Γιόβιτς-Βάργκα ήταν τελείως εκτός κλίματος. Για να μην τους αδικώ: το ρόστερ της ΑΕΚ έχει τρυπήσει το ταβάνι του και ότι έχει καταφέρει μέχρι τώρα είναι ένα μίνι θαύμα, όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και στο ψυχολογικό κομμάτι. Θαύμα που φέρει την σφραγίδα του κόουτς Νίκολιτς...

Στο δια ταύτα: Η ΑΕΚ δείχνει  πως χάνει μια τεράστια ευκαιρία. Προφανώς και δεν την έχασε οριστικά, ο Νίκολιτς πιστεύει με την βοήθεια της έδρας  στο θαύμα, του δίνει αυτό το δικαίωμα πως η Ράγιο κι άπειρη είναι και δεν μπορεί να θεωρηθεί ομάδα-φόβητρο, την είδαν-την έπαιξαν - την ξέρουν  πλέον και μαζί τις αδυναμίες της. Θα πρέπει η ΑΕΚ τουλάχιστον να την κρατήσει στο μηδέν για να διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητές της στη ρεβάνς, ώστε να περάσει σ ένα ευρωπαϊκό ημιτελικό. Άλλωστε οι μεγάλες επιτυχίες της ΑΕΚ είναι παραδοσιακά βγαλμένες μέσα από τη φωτιά και είμαι βέβαιος πως στη Φιλαδέλφεια θα βάλει δύσκολα στη Ράγιο.

Η ΑΕΚ πάει για το θαύμα αλλά ό,τι και αν γίνει σε 7 βράδια ο Νίκολιτς και οι παίχτες του θα αξίζουν ένα πολύ ζεστό χειροκρότημα για την φετινή εντυπωσιακή ευρωπαϊκή πορεία που ξεκίνησε στα μέσα του Ιούλη και σφυρηλατήθηκε από τρεις καλοκαιρινές προκρίσεις στα προκριματικά. Παρά την ενδεχόμενη πίκρα ενός αποκλεισμού, αυτή η ομάδα πρέπει να αποθεωθεί, γιατί ακολουθούν τα ντέρμπι στο πρωτάθλημα και σίγουρα θα χρειαστεί  ψυχολογικό μπουσταρισμα.