Σε αποστολή υπέρβασης! Η τραγική φιγούρα και το "πρέπει" της Φιλαδέλφειας

Αν πριν το παιχνίδι με τη Ράγιο Βαγιεκάνο με ρωτούσε κανείς τί θα ήθελες περισσότερο, εάν είχες να διαλέξεις ένα από τα δύο. πρωτάθλημα ή Ευρωπαϊκό τίτλο, ποιό από τα δύο θα επέλεγες, θα απαντούσα με σιγουριά το δεύτερο. Οι ελπίδες και τα όνειραν όμως τελείωσαν στο πρώτο ματς των προημιτελικών του Conference League, στο "Βαγιέκας". Το αποτέλεσμα δεν αφήνει πολλά περιθώρια.

Η ΑΕΚ έφυγε από τη Μαδρίτη με ένα βαρύ 3-0 απέναντι στη Ράγιο Βαγιεκάνο, σε ένα βράδυ που αφήνει πίκρα, θυμό και πολλά «αν». Γιατί η Ένωση δεν διαλύθηκε αγωνιστικά από έναν αντίπαλο που ξεχειλίζει από ποιότητα. Αντίθετα, αδίκησε τον εαυτό της, πλήρωσε ακριβά τα λάθη της και μετέτρεψε ένα παιχνίδι που μπορούσε να μείνει απολύτως διαχειρίσιμο σε αποστολή υπέρβασης για τη ρεβάνς.

Διαβάστε επίσης...

Απαράδεκτος ο Γιόβιτς, «κρέμασε» την ΑΕΚ!

«Φτάνει με τον Επιτάφιο και τους... περιπατητές - Χειρότερος από Μαρσιάλ»!

Το πρώτο και πιο βαρύ λάθος έγινε πριν καλά-καλά αρχίσει το ματς. Η ΑΕΚ δεν μπήκε προετοιμασμένη, δεν είχε τη συγκέντρωση και την ένταση που απαιτούσε ένα τέτοιο ευρωπαϊκό βράδυ και το πλήρωσε αμέσως. Στο 2ο λεπτό, η Ράγιο βρήκε χώρους, χτύπησε στην άμεση μετάβαση και προηγήθηκε με τον Άκοματς, βάζοντας από το ξεκίνημα την Ένωση σε κατάσταση πίεσης. Η επιλογή της ΑΕΚ να ανεβάσει τόσο ψηλά τις γραμμές της χωρίς να έχει «μετρήσει» σωστά τον αντίπαλο, έδωσε στη Ράγιο ακριβώς το παιχνίδι που ήθελε. Χώρους, ταχύτητα και την ευκαιρία να βάλει από νωρίς το ματς στο δικό της ρυθμό

Ακολούθησε ένα διάστημα στο οποίο η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς έμοιαζε να μαρτυρά μέχρι να ξαναβρεί ισορροπία. Η Ράγιο πήρε ψυχολογία, πίεσε και βρήκε και δεύτερη μεγάλη στιγμή, πριν τελικά σκοράρει ξανά στο 20’ με τον Λεζέν. Το VAR, όμως, έσωσε προσωρινά την ΑΕΚ, ακυρώνοντας σωστά το γκολ λόγω οφσάιντ του Ουνάι Λόπεθ, που επηρέαζε τον Στρακόσα.

Κάπου εκεί το ματς άρχισε να αλλάζει. Και εδώ βρίσκεται η διπλή ανάγνωση του πρώτου ημιχρόνου. Από τη μία πλευρά, οι αμυντικές αδράνειες της ΑΕΚ την είχαν ήδη βάλει σε πολύ δύσκολη θέση. Από την άλλη, η ίδια η εξέλιξη του αγώνα έδειχνε πως η Ράγιο κάθε άλλο παρά άτρωτη ήταν. Η Ένωση βρήκε χώρους, πάτησε περιοχή, άρχισε να κυκλοφορεί καλύτερα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να φέρει το παιχνίδι στα ίσα.

Η κορυφαία στιγμή ήρθε στο 29’, όταν ο Μάνταλος εκτέλεσε εξαιρετικά το φάουλ, ο Βάργκα πήρε την κεφαλιά και η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι, ενώ στην επαναφορά ο Κοϊτά δεν μπόρεσε να βρει δίχτυα. Ήταν η φάση που θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία του αγώνα. Όπως θα μπορούσε να την είχε αλλάξει και η τεράστια ευκαιρία του 35’, όταν μετά από λάθος των Ισπανών ο Κοϊτά βγήκε σε θέση τετ α τετ, αλλά γλίστρησε πριν εκτελέσει. Ή ακόμη και η φάση του 43’, όταν ο Πήλιος έκανε ιδανικό γύρισμα και ο Κοϊτά δεν ήταν όσο κοντρολαρισμένος χρειαζόταν για να τελειώσει σωστά τη φάση. Ο Μαυριτανός ήταν η τραγική φιγούρα της αναμέτρησης, βλέποντας να χάνει τη μια ευκαιρία μετά την άλλη, χάνοντας την ψυχολογία του.

Αυτές οι λεπτομέρειες έκαναν τη διαφορά. Η ΑΕΚ είχε τις στιγμές για να σκοράρει, ίσως και δύο φορές, αλλά εκεί που χρειαζόταν καθαρό μυαλό, σωστό τελείωμα και λίγη τύχη, δεν τα βρήκε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και το πιο σκληρό χτύπημα στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους. Στο 45’+2’, μετά από νέα αμυντική ασυνεννοησία, ο Στρακόσα απέκρουσε το πρώτο σουτ, αλλά ο Λόπεθ πήρε το ριμπάουντ και έγραψε το 2-0. Ήταν ένα γκολ που άλλαξε όλο το ψυχολογικό πλαίσιο του αγώνα. Από το «είμαστε μέσα» η ΑΕΚ πήγε στο «κυνηγάμε βουνό».

Κι όμως, ούτε τότε το ματς είχε τελειώσει. Στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου η ΑΕΚ μπήκε με διάθεση να ξαναμπεί στην υπόθεση πρόκριση. Ο Νίκολιτς πέρασε τον -όχι και τόσο έτοιμο λόγω ενοχλήσεων - Μαρίν αντί του τραυματία Μάνταλου, η ομάδα πίεσε, κέρδισε κόρνερ, επιχείρησε να ανέβει και έδειξε ότι είχε ακόμα παλμό. Ο Κοϊτά συνέχισε να είναι μέσα στις φάσεις, η ΑΕΚ βρήκε ένα καλό φάουλ στο 58’, αλλά η εκτέλεση του Μαρίν κατέληξε στην εξωτερική πλευρά των διχτυών. Ήταν μια ένδειξη πίεσης, όχι όμως ουσίας.

Και εδώ έρχεται το σκληρό συμπέρασμα του δεύτερου ημιχρόνου. Η ΑΕΚ μπήκε με πρόθεση, με ένταση και με διάθεση να στείλει μήνυμα αντίδρασης. Δεν είχε όμως την καθαρότητα και την ακρίβεια που απαιτούσε η βραδιά. Δεν κατάφερε να μετατρέψει την κατοχή και την πίεση σε γκολ και την ίδια στιγμή έμεινε εκτεθειμένη στο πρώτο σοβαρό σημείο που στραβώνει ξανά το ματς. Η φάση του πέναλτι στο 72’, με την μπάλα να βρίσκει στο χέρι στήριξης του Ρέλβας και τον διαιτητή να δείχνει την άσπρη βούλα μετά από VAR, ήταν το οριστικό γύρισμα του διακόπτη. Και σίγουρα η μεγαλύτερη αδικία της βραδιάς για την ομάδα του "Δικέφαλου" αετού. Ο Παλαθόν έκανε το 3-0 στο 74’ και από εκεί και πέρα η Ράγιο διαχειρίστηκε άψογα το προβάδισμά της.

Η ισπανική ομάδα δεν έδειξε κάτι το τρομακτικό. Δεν είναι ομάδα που σε πνίγει με ταλέντο ή σε διαλύει με ποιότητα. Είναι όμως σύνολο που ξέρει να χτυπά όταν της το επιτρέπεις, να πατά πάνω στα λάθη σου και να προστατεύει το προβάδισμά της με πειθαρχία. Αυτό ακριβώς έκανε. Βρήκε ένα γρήγορο γκολ, εκμεταλλεύτηκε τις αδυναμίες της ΑΕΚ στην ανασταλτική μετάβαση, πήρε ψυχολογία, σώθηκε στις δύσκολες στιγμές του πρώτου μέρους και στο δεύτερο τελείωσε το ματς με τον πιο κυνικό τρόπο.

Σε αυτό το σημείο και λόγω των άγιων ημερών, θα ήταν ίσως σκληρό και άδικο να τα βάζουμε ατομικά με παίκτες στους οποίους πιστώνονται λάθη, όπως ο Ρότα στη φάση του 1-0, το οποίο ήταν το σημείο-κλειδί στο ματς, γιατί έφυγε όλη ψυχολογία της ελληνικής ομάδας ή με τον Γιόβιτς που δεν έκανε και το καλύτερο παιχνίδι. Η ΑΕΚ δεν ήταν αυτή που έπρεπε συνολικά και όλοι φέρουν ευθύνη για αυτήν την εικόνα. Ούτε η επιλογή του Μάνταλου αντί του Μαρίν πρέπει να κριθεί αυστηρά. Γιατί ο Ρουμάνος είχε ενοχλήσεις και ο αρχηγός της ΑΕΚ μπορεί να μην μπήκε καλά στο ματς, αλλά κατά τη διάρκεια βρήκε τα πατήματά του και ήταν σημαντικός στο παιχνίδι.

Ο Μάρκο Νίκολιτς, μετά το τέλος του αγώνα, δεν κρύφτηκε. Μίλησε για πολύ κακό αποτέλεσμα, παραδέχθηκε ότι η ΑΕΚ έκανε προσωπικά λάθη και ότι στις κρίσιμες στιγμές πήρε κακές αποφάσεις, ενώ στάθηκε και στον κακό αγωνιστικό χώρο. Παράλληλα, όμως, έστειλε και το μήνυμα που οφείλει να κρατήσει η ομάδα του. Το 3-0 είναι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο να γυρίσει. Και εδώ ο Σέρβος τεχνικός έχει βάση να το λέει. Γιατί όσα είδε κανείς στο γήπεδο, ειδικά στο πρώτο μέρος, δείχνουν ότι η ΑΕΚ μπορεί να πληγώσει αυτή τη Ράγιο. Το ζήτημα είναι αν θα το κάνει χωρίς να αυτοκτονήσει ξανά αμυντικά. 

Κάποιοι θυμούνται την πορεία της Ένωσης στα ημιτελικά του UEFA το 1977, όταν είχε χάσει με 3-0 από την ΚΠΡ και στη ρεβάνς ισοφάρισε το σκορ του πρώτου αγώνα και στα πέναλτι ο Νίκος Χρηστίδης με τις αποκρούσεις του έδωσε την πρόκριση. Είναι όμορφες αυτές οι αναμνήσεις και σίγουρα το παρελθόν δίνει κίνητρο για το παρόν. Η ιστορία όμως δεν παίζει ποδόσφαιρο και δεν γυρνά παιχνίδια.

Η μεγάλη εικόνα, λοιπόν, είναι ξεκάθαρη. Η ΑΕΚ αδίκησε τον εαυτό της. Δεν μπήκε με τη σοβαρότητα που έπρεπε, δέχθηκε γκολ από το δεύτερο λεπτό, κυνηγούσε από νωρίς, βρήκε όμως τις στιγμές για να αλλάξει την τροπή του ματς και δεν τις εκμεταλλεύτηκε. Όταν ένα τέτοιο βράδυ αφήνεις ανεκμετάλλευτο δοκάρι, τετ α τετ και καθαρές προϋποθέσεις, ενώ στην άλλη πλευρά δίνεις γκολ από αδράνεια και δέχεσαι και τρίτο από πέναλτι, τότε το 3-0 έρχεται σχεδόν μοιραία.

Τώρα η Ένωση πηγαίνει στη ρεβάνς με ένα βαρύ φορτίο. Όχι όμως χωρίς ελπίδα. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να πάει για να νικήσει, όπως είπε και ο Νίκολιτς. Και μετά να δει μέχρι πού μπορεί να το τραβήξει. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται κάτι παραπάνω από πίστη. Χρειάζεται καθαρό μυαλό, ψυχραιμία, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και –πάνω απ’ όλα– ένα ματς χωρίς τα παιδικά λάθη που τη γκρέμισαν στη Μαδρίτη. Επίσης θα κληθεί να βρει λύση στην επίθεση, αφού ο Γιόβιτς κιτρινίστηκε και χάνει τον επαναληπτικό. Αν τα βρει αυτά, μπορεί να κάνει τη Ράγιο να νιώσει πίεση. Αν όχι, η βραδιά της Μαδρίτης θα μείνει ως μια χαμένη ευκαιρία που έγινε εφιάλτης από τα χέρια της ίδιας της ΑΕΚ. Υπάρχει άλλωστε πολύς κόσμος που πιστεύει στα θαύματα. Όχι όμως όλοι.

Ένα είναι σίγουρο! Η Ένωση, οποιοδήποτε και να είναι το αποτέλεσμα στη ρεβάνς της Νέας Φιλαδέλφεια, θα κληθεί να διαχειριστεί τα συναισθήματά της ώστε να εμφανιστεί πνευματικά πανέτοιμη στο ματς με τον ΠΑΟΚ την Κυριακή του Θωμά, για τη 2η αγωνιστική των πλέι οφ της Super League. Η ΑΕΚ είναι στην κορυφή με πλεονέκτημα βαθμών και αυτόν τον στόχο δεν πρέπει να τον χάσει με τίποτα. Θα ήταν καθαρή αυτοκτονία.