Η αλήθεια χωρίς φιοριτούρες! Συνταγή καταστροφής από Λουτσέσκου (ΒΙΝΤΕΟ)

Το πρώτο ημίχρονο: Κατοχή χωρίς έλεγχο, άμυνα χωρίς συναγερμό

Ο ΠΑΟΚ είχε μπάλα, είχε διάθεση, είχε και κατοχή. Δεν είχε όμως έλεγχο. Και στο ευρωπαϊκό επίπεδο αυτό είναι θανατική καταδίκη! Μπορεί να “κυκλοφορείς”, αλλά αν δεν είσαι ασφαλισμένος πίσω και αν δεν έχεις καθαρό πλάνο στο “πού χτυπάς”, η κατοχή είναι βιτρίνα.

Η Θέλτα από νωρίς «μύρισε» την αδυναμία. Στο 13’ προειδοποίησε (η διπλή απόκρουση του Τσιφτσή κράτησε το 0-0), κι αυτό δεν ήταν απλή φάση. Ήταν το πρώτο καμπανάκι ότι στην πρώτη κάθετη, στην πρώτη στιγμή που ο ΠΑΟΚ έχανε ισορροπία, άνοιγε διάδρομος.

Στο 0-1 (34’) η εικόνα ήταν ξεκάθαρη και πονάει. Ο ΠΑΟΚ έδειξε αμυντική τραγική αδράνεια. Η Θέλτα βρήκε για τρίτη φορά τεράστιο κενό. Ο ΠΑΟΚ πήγε να “χτίσει” από πίσω, έχασε εύκολα την κατοχή και μετά… σε μιάμιση πάσα βγήκε τετ α τετ ο Άσπας. Σ’ αυτό το επίπεδο, τέτοια λάθη είναι σαν να υπογράφεις μόνος σου το γκολ.

Και πριν συνέλθει από το σοκ, ήρθε το 0-2 (43’). Ένα transition σήμα κατατεθέν για τη Θέλτα, αλλά καθρέφτης για τον ΠΑΟΚ. Σβέντμπεργκ–Άσπας–επιστροφή με τη μία–τελείωμα από κοντά. Εκεί η Θέλτα δικαιούται και τρίτο γκολ βάσει εικόνας, γιατί ο ΠΑΟΚ ήταν μπόσικος και στα στόπερ και στον άξονα. Το 0-2, στο φινάλε του ημιχρόνου, ήταν η “ζημιά” που σε ευρωπαϊκό νοκ-άουτ σε κυνηγάει.

Οι απουσίες, το ροτέισον και το “τίμημα”

Ο ΠΑΟΚ πήγε με πολλές απουσίες (Κωνσταντέλιας, Πέλκας, Ιβανούσετς, Γιακουμάκης, Ντεσπόντοφ) και με επιλογή για δυνατό ροτέισον, με την ομάδα εμφανώς κουρασμένη. Αυτό είναι το “λογικό” κομμάτι. Το “σκληρό” είναι ότι το πλήρωσε.

Χωρίς τους παίκτες που δίνουν ισορροπία, δημιουργία και καθαρό μυαλό, ο ΠΑΟΚ είχε:

• κατοχή που δεν μεταφράστηκε σε καθαρές φάσεις,

• χαφ που δεν κράτησαν ρυθμό,

• στόπερ που ούτε έβγαλαν μπάλα, ούτε έσβησαν κινδύνους.

Αν ο στόχος είναι το νταμπλ και «αφήνουμε πίσω την Ευρώπη», να το πούμε καθαρά και να το υπηρετήσουμε. Αλλά δεν γίνεται να “παίζεις Ευρώπη” με άδεια άμυνα και να περιμένεις να μη σε χτυπήσει ο αντίπαλος εκεί που πονάς. Αυτό δεν είναι ρεαλισμός, είναι αυταπάτη.

Τσιφτσής: Ο λόγος που το σκορ δεν ξέφυγε

Ο Τσιφτσής ήταν από τους λίγους που στάθηκαν στο ύψος. Η διπλή απόκρουση στο πρώτο ημίχρονο στο 0-0 είναι φάση που κρατάει ομάδα μέσα στο παιχνίδι. Δεν είχε ευθύνη στα γκολ. Και συνολικά, συνεχίζει να είναι σημείο αναφοράς. Ξεκίνησε τη χρονιά τέταρτος και εξαιτίας του Γκουγκεσασβίλι έγινε βασικός, ειδικά στα ευρωπαϊκά. Αυτό λέει πολλά για την αξιοπιστία του — και για το πόσο τον χρειάζεται ο ΠΑΟΚ όταν γύρω του υπάρχουν ρωγμές.

Το κεντρικό δίδυμο και το πρόβλημα στην ανάπτυξη

Λόβρεν και Βολιάκο δεν βοήθησαν καθόλου. Ο ΠΑΟΚ έμεινε χωρίς “πρώτη πάσα” και χωρίς διαγώνιες-μακρινές που σπάνε γραμμές. Τα στόπερ δεν πήραν μπάλα για να την προωθήσουν. Καμία καθαρή μεταφορά παιχνιδιού. Και στην άμυνα, κάθε φορά που η Θέλτα έβρισκε χώρο, έμοιαζε να βγαίνει σε γήπεδο… άδειο.

Επιπλέον, ο Λόβρεν δυσκολεύτηκε έχοντας δίπλα του Τέιλορ αντί για τον ποιοτικό Μπάμπα. Και ο Βολιάκο είχε θέματα συνεργασίας με τον Κένι. Όταν το αμυντικό “κουτί” δεν είναι δεμένο, η ομάδα δεν έχει σημείο ισορροπίας.

Και γι’ αυτό μόνο το γεγονός ότι χρειάστηκε να “επιστρατευτεί” ο Μιχαηλίδης για να πάρει ο ΠΑΟΚ αυτές τις μπάλες τα λέει όλα.

Το κέντρο: Χαμηλές πτήσεις και χαμένη ισορροπία

Καμαρά και Οζντόεφ ήταν σε χαμηλές πτήσεις. Δεν έλεγξαν ρυθμό, δεν καθάρισαν καταστάσεις, δεν έκοψαν το transition πριν γίνει απειλή. Ο ΠΑΟΚ “χώλαινε” στα χαφ και το πλήρωσε στις κρίσιμες στιγμές.

Ο Ζαφείρης έπαιξε “δεκάρι” από ανάγκη, λόγω απουσιών (Πέλκας, Ιβανούσετς). Έτρεξε, δούλεψε, αλλά η θέση δεν είναι το ψωμί του. Έχει χαρακτηριστικά “οκταριού”. Ως δεκάρι δεν έδωσε τη φαντασία και την τελική πάσα που χρειαζόταν ο ΠΑΟΚ για να ξεκλειδώσει άμυνα και να τιμωρήσει τη Θέλτα όταν αυτή του έδινε μικρά παράθυρα.

Το δεύτερο ημίχρονο: Οι διορθώσεις και η αλλαγή εικόνας

Μετά την ανάπαυλα, το ματς ισορρόπησε αισθητά. Οι αλλαγές και οι μετατοπίσεις (Τάισον πιο κεντρικά, Ζίβκοβιτς μετακινήσεις, ένταση από τα άκρα) έδωσαν καλύτερη λειτουργία. Η Θέλτα βρήκε τρίτο γκολ αλλά ακυρώθηκε σωστά ως οφσάιντ — κι αυτό επίσης είναι στοιχείο: ο ΠΑΟΚ συνέχιζε να αφήνει φάσεις.

Και μετά ήρθε το 77’. Η σέντρα του Ζίβκοβιτς και η εκτέλεση στην κίνηση του Γερεμέγεφ ήταν γκολ καθαρά σεντερφορίσιο, γκολ ποιότητας, γκολ που «ξύπνησε» την Τούμπα. Και ο ΠΑΟΚ είχε στιγμή να ισοφαρίσει – το κακό γύρισμα λίγο αργότερα, ενώ ο Γερεμέγεφ περίμενε, ήταν χαμένη ευκαιρία που πονάει, γιατί εκεί “γυρίζει” ένα νοκ-άουτ.

Μιχαηλίδης: άλλαξε την ανάπτυξη, έδωσε “πρώτη πάσα”

Ο Μιχαηλίδης μπήκε και άλλαξε την εικόνα στην ανάπτυξη. Έκανε αυτά που δεν έκαναν Λόβρεν και Βολιάκο. Ο Έλληνας στόπερ πήρε μπάλα, έβγαλε πάσες, έσπασε γραμμές. Είναι, όπως σωστά το θέτεις, πλέι μέικερ που ξεκινά από τα 30 μέτρα πίσω από την κεντρική γραμμή. Όταν αυτός ο παίκτης λείπει (μαζί με τον Κεντζιόρα που έχει βρει τα στάνταρ του), φαίνεται το κενό.

 Οι υπόλοιποι: χρήσιμες λεπτομέρειες που “γράφουν”

• Κένι: σταθερός, αλλά θέλει καλύτερες τελικές μπάλες.

• Τέιλορ: ως αντί-Μπάμπα δεν είναι για αυτό το επίπεδο. Είχε θέματα και πίσω και μπροστά, του έλειψε ποιότητα.

• Τάισον: τον έκλεισε καλά η Θέλτα, δεν είχε τη σωστή τελική πάσα.

• Ζίβκοβιτς: έδωσε ασίστ στο γκολ, αλλά η κίτρινη τον αφήνει έξω από τη ρεβάνς — πλήγμα τεράστιο, γιατί χάνεται ο πιο “καθαρός” δημιουργός στα άκρα.

• Χατσίδης: έδωσε μάχες, δεν μπόρεσε να διακριθεί.

• Γερεμέγεφ: πιο “συμμετοχικός” από Γιακουμάκη, καλύτερος με μπάλα στα πόδια, συνδυάζεται, γύριζε πίσω. Έβαλε γκολ ποιότητας και γενικά άφησε θετικό αποτύπωμα, σε σημείο να αναρωτιόμαστε γιατί τον άφησε ο Παναθηναϊκός που θεώρησε καλύτερο τον Σφιντέρσκι.

Λουτσέσκου εκτός πάγκου

Η απουσία του από τον πάγκο λόγω τιμωρίας δεν ήταν αμελητέα. Είναι προπονητής επιδραστικός, “ζεί” το παιχνίδι, διορθώνει, πιέζει, ανεβάζει ένταση. Ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο έδειξε ομάδα που δέχθηκε δύο χτυπήματα και άργησε να συνέλθει. Αυτό είναι και πάγκος.

Και τώρα; «Τελείωσε η πρόκριση» ή “μένει ελπίδα”;

Εδώ πρέπει να κρυφτούμε! Η ρεβάνς δεν είναι δύσκολη υπόθεση, αλλά απίθανη. Όχι μόνο επειδή είναι στην Ισπανία και ο ΠΑΟΚ πάει χωρίς Ζίβκοβιτς, αλλά γιατί η Θέλτα έδειξε ότι έχει καθαρό μυαλό, αποτελεσματικότητα και ξέρει να τιμωρεί λάθη.

Από την άλλη, το 2-1 είναι “πονηρό” σκορ: δεν σε έχει σκοτώσει μαθηματικά. Αν ο ΠΑΟΚ βάλει πρώτο γκολ, μπαίνει ξανά στο έργο. Όμως για να συμβεί αυτό χρειάζεται τρία πράγματα που στο πρώτο ημίχρονο δεν υπήρχαν:

1. πειθαρχία πίσω (όχι άλλες “τρύπες”),

2. καθαρό κέντρο που να κρατήσει ρυθμό,

3. δημιουργία χωρίς τον Ζίβκοβιτς, άρα με άλλους να βγουν μπροστά.

Άρα, αν θέλουμε να εξάγουμε ένα συμπέρασμα χωρίς να ωραοποιήσουμε καταστάσεις, ο ΠΑΟΚ δεν λύγισε μόνο από την ποιότητα της Θέλτα. Λύγισε από τις απουσίες, το ροτέισον, την κούραση και την αμυντική αφέλεια. Το γκολ του Γερεμέγεφ κράτησε μια χαραμάδα. Αλλά για να γίνει “πόρτα”, πρέπει στη ρεβάνς να παρουσιαστεί άλλος ΠΑΟΚ — με χαρακτήρα, με μυαλό και με άμυνα που δεν κοιμάται. Έλα όμως που ο Λουτσέσκου με το ροτέισον που έκανε έδειξε, ότι στην ουσία παρατά την Ευρώπη, για να επικεντρωθεί στο νταμπλ, μιας και το 2026 είναι το ιωβηλαίο της ομάδας της Θεσσαλονίκης. Ήταν μια συνταγή τίμιου αποκλεισμού με μια ελεγχόμενη... καταστροφή. Εάν ισχύει το αντίθετο, θα πρέπει να αποδειχθεί στο Βίγκο.