Η Άρσεναλ μπαίνει στην τελική ευθεία της σεζόν με ένα από τα πιο πολύτιμα όπλα της να δείχνει ξανά ενεργό: τη δεξιά πλευρά της. Ο Μπουκάγιο Σάκα επέστρεψε από τον τραυματισμό του πιο φρέσκος, πιο αιχμηρός και πιο αποφασιστικός, ενώ η παρουσία του Μπεν Γουάιτ πίσω του έχει αναβιώσει έναν αυτοματισμό που για καιρό αποτελούσε βασική πηγή δημιουργίας για την ομάδα του Μικέλ Αρτέτα.

Ο Σάκα δεν έχει επιστρέψει ακόμη σε πλήρη αγωνιστική επιβάρυνση. Ο Αρτέτα διαχειρίζεται προσεκτικά τα λεπτά του μετά το πρόβλημα στον αχίλλειο, όμως ο Άγγλος εξτρέμ φροντίζει να αξιοποιεί κάθε λεπτό που παίρνει. Απέναντι στη Φούλαμ αγωνίστηκε μόνο στο πρώτο ημίχρονο, αλλά πρόλαβε να διαλύσει την αριστερή πλευρά της αντίπαλης άμυνας: δημιούργησε το πρώτο γκολ με εξαιρετική ενέργεια στη γραμμή και στη συνέχεια σκόραρε ο ίδιος το δεύτερο.

Αυτό το παιχνίδι έβαλε τέλος σε ένα σερί επτά αγώνων χωρίς γκολ ή ασίστ. Ακόμη πιο σημαντικό, όμως, ήταν ότι επιβεβαίωσε πως ο Σάκα ξαναβρίσκει την εκρηκτικότητα και την καθαρότητα στις αποφάσεις του.

Λίγες ημέρες αργότερα, απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης, ο Σάκα έμεινε στο γήπεδο λίγο λιγότερο από μία ώρα, αλλά πρόλαβε να κάνει τη διαφορά. Το γκολ του λίγο πριν από το ημίχρονο έκρινε την αναμέτρηση και έδωσε στην Άρσεναλ μια τεράστια ευρωπαϊκή ώθηση.

Με αυτό το τέρμα έφτασε τα εννέα γκολ στο Champions League στο Emirates, επίδοση που στην ιστορία της Άρσεναλ ξεπερνούν μόνο ο Ρόμπιν φαν Πέρσι με 13 και ο Θίο Γουόλκοτ με 10. Για έναν παίκτη που ακόμη δεν έχει μπει στα καλύτερα χρόνια της καριέρας του, το στατιστικό είναι αποκαλυπτικό.

Το ενδιαφέρον στοιχείο, όμως, δεν είναι μόνο η επιστροφή του Σάκα. Είναι το ποιος βρίσκεται πίσω του. Στα δύο τελευταία ματς, με Φούλαμ και Ατλέτικο, ο Μπεν Γουάιτ ήταν ο δεξιός μπακ. Και αυτό άλλαξε ξανά την επιθετική γεωγραφία της Άρσεναλ.

Ο Γουάιτ και ο Σάκα έχουν χτίσει έναν ιδιαίτερο κώδικα συνεργασίας. Δεν είναι απλώς μπακ και εξτρέμ στην ίδια πλευρά. Είναι δύο παίκτες που γνωρίζουν πότε ο ένας πρέπει να κρατήσει πλάτος, πότε ο άλλος πρέπει να έρθει εσωτερικά, πότε να παιχτεί η κάθετη πάσα και πότε να γίνει το overlap ή το underlap.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γουάιτ έχει ξεκινήσει περισσότερα παιχνίδια Premier League δίπλα στον Σάκα από οποιονδήποτε άλλο συμπαίκτη του. Η χημεία τους έχει βάθος χρόνου και φαίνεται στον τρόπο που κινούνται χωρίς να χρειάζονται δεύτερη σκέψη.

Απέναντι στην Ατλέτικο, ο Σάκα δέχθηκε περισσότερες πάσες από τον Γουάιτ από κάθε άλλον συμπαίκτη του. Το ίδιο συνέβη και στο παιχνίδι με τη Φούλαμ. Αυτό από μόνο του δεν είναι περίεργο, καθώς ένας δεξιός μπακ συχνά πασάρει στον εξτρέμ μπροστά του. Η διαφορά είναι η ποιότητα αυτών των πασών.

Ο Γουάιτ δεν δίνει απλώς την μπάλα στα πόδια του Σάκα για να «ξεκολλήσει» η κυκλοφορία. Τον βρίσκει σε σημεία που ανοίγουν την άμυνα. Άλλοτε με πάσα στην πλάτη του αντιπάλου, όταν ο Σάκα κάνει κίνηση από έξω προς τα μέσα. Άλλοτε με γρήγορη μπάλα μπροστά από το αμυντικό μπλοκ, όταν ο Άγγλος εξτρέμ συγκλίνει κοντά στην περιοχή.

Αυτό φάνηκε καθαρά απέναντι στην Ατλέτικο. Η ομάδα του Ντιέγκο Σιμεόνε έκλεινε στενά τους χώρους, όμως ο Σάκα κατάφερε να τους ανοίξει με την κίνησή του. Έκανε πρώτα βήμα προς την μπάλα, τράβηξε τον αντίπαλο και μετά γύρισε στην πλάτη του. Ο Γουάιτ τον διάβασε αμέσως και τον βρήκε με πάσα ακριβείας.

Αυτός ο μηχανισμός είναι χρυσάφι για την Άρσεναλ. Γιατί ο Σάκα είναι ο παίκτης που μπορεί να μετατρέψει μια απλή προώθηση μπάλας σε τελική ενέργεια. Και όταν λαμβάνει πάσες σε σωστό χρόνο και σωστό χώρο, γίνεται σχεδόν αδύνατο να περιοριστεί χωρίς δεύτερο αμυντικό πάνω του.

Εδώ βρίσκεται και η σύγκριση με τον Γιούριεν Τίμπερ. Ο Ολλανδός ήταν εξαιρετικός για μεγάλο μέρος της σεζόν και έπαιξε 20 παιχνίδια πίσω από τον Σάκα πριν τραυματιστεί στον αστράγαλο τον Μάρτιο. Προσφέρει ένταση, δύναμη, τακτική ευελιξία και απειλή στις στατικές φάσεις. Όμως η συνεργασία του με τον Σάκα δεν έχει την ίδια παραγωγικότητα με εκείνη του Γουάιτ.

Παρότι ο Σάκα έχει δεχθεί πολύ περισσότερες πάσες από τον Τίμπερ στην Premier League, οι λίγες πάσες που έχει πάρει από τον Γουάιτ έχουν δημιουργήσει σχεδόν ίδιο xG. Αυτό σημαίνει ότι οι πάσες του Γουάιτ προς τον Σάκα είναι πιο επικίνδυνες, πιο κάθετες και πιο χρήσιμες για την παραγωγή φάσεων.

Με απλά λόγια, ο Τίμπερ μπορεί να δίνει περισσότερη ασφάλεια και πολυμορφία. Ο Γουάιτ, όμως, φαίνεται να ξέρει καλύτερα πώς να ξεκλειδώνει τον καλύτερο επιθετικό της Άρσεναλ.

Αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό στο φινάλε της σεζόν. Η Άρσεναλ βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία και τέτοιες λεπτομέρειες κρίνουν τίτλους, προκρίσεις και ευρωπαϊκές βραδιές. Δεν αρκεί να έχεις τον Σάκα διαθέσιμο. Πρέπει να τον τροφοδοτείς σωστά.

Ο Αρτέτα καλείται πλέον να διαχειριστεί δύο ζητήματα ταυτόχρονα: να προστατεύσει τον Σάκα σωματικά και να μεγιστοποιήσει την επίδρασή του στα λεπτά που αγωνίζεται. Η παρουσία του Γουάιτ πίσω του δείχνει να βοηθά και στα δύο. Του προσφέρει γνώριμο στήριγμα, καθαρό passing lane και καλύτερη πρόσβαση σε επικίνδυνες περιοχές.

Η δεξιά πλευρά της Άρσεναλ είχε για χρόνια την εικόνα μιας καλά κουρδισμένης μηχανής. Φέτος, λόγω τραυματισμών, φόρμας και αλλαγών, αυτό χάθηκε κατά διαστήματα. Τώρα, στο πιο κρίσιμο σημείο, δείχνει να επανέρχεται.

Και αν ο Σάκα συνεχίσει να βρίσκει γκολ, ασίστ και αποφασιστικές ενέργειες με τον Γουάιτ να τον τροφοδοτεί από πίσω, η Άρσεναλ δεν κερδίζει απλώς μια πλευρά του γηπέδου. Κερδίζει ξανά την πιο αξιόπιστη διαδρομή της προς την ιστορία.

Μπεν Γουάιτ Μπουκαγιό Σάκα

Άρσεναλ