Ήρθαν οι αστυνομικοί διευθυντές της Ολλανδίας να μας πουν τι είναι πέναλτι;

Στο ντέρμπι με την ΑΕΚ ο Ολυμπιακός πήγε μόνο με έναν διαθέσιμο φορ (Ταρέμι). Πήγε χωρίς έναν από τους δύο βασικούς του στόπερ (Πιρόλα). Πήγε όπως γράψαμε στη στήλη boxtobox μερικές ώρες πριν από τη σέντρα του ντέρμπι, έχοντας παίξει δύο ματς παραπάνω από την ΑΕΚ εντός Ιανουαρίου. Κι αυτά τα ματς ήταν Champions League (με Λεβερκούζεν και Άγιαξ) στα οποία επιβαρύνθηκε με τρελά τρεξίματα (σύνολο 242,1χλμ.) και ένα ταξίδι στην Ολλανδία. Και παρόλα αυτά συνολικά, σε καθαρά ποδοσφαιρικό επίπεδο, ήταν ανώτερος. Όχι σούπερ. Όχι σπουδαίος. Αλλά σε σχέση με την ΑΕΚ ήταν καλύτερος. Οι γηπεδούχοι είχαν τρεις φάσεις σε όλο το ματς. Το γκολ και μια διπλή φάση με δοκάρι από τον Πινέδα από στημένες μπάλες. Και μία του Ζίνι σε ανοιχτό παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο που απέκρουσε ο Τζολάκης. Τίποτα άλλο.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν δεν πήρε το καλύτερο που μπορούσε και ήθελε αλλά όπως εξελίχθηκε το πράγμα, όντας πίσω στο σκορ στις καθυστερήσεις, η ισοπαλία είναι σπουδαία. Γιατί δεν είναι μόνο ότι παίρνει εκείνος έναν βαθμό, είτε ότι στερεί δύο από την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που θα έχει την ευκαιρία να την προσπεράσει την προσεχή Τετάρτη ΑΝ κερδίσει στην Τρίπολη τον Αστέρα σ' ένα πολύ πολύ δύσκολο ματς για προφανείς λόγους. Εκτός όλων των άλλων, μετά την πρόσφατη νέα ήττα της στη Λιβαδειά, η ομάδα της Αρκαδίας καίγεται για νίκη αφού φιγουράρει στην προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με ένα ματς λιγότερο (αυτό με τον Ολυμπιακό) από τον Παναιτωλικό που έχει 2β. περισσότερους. Με Πιρόλα και έξτρα λύση για την επίθεση (μετά την υπερ-προσπάθεια κόντρα στον Άγιαξ ο Ταρέμι ήταν υποχρεωμένος να μείνει σε όλο το ματς και με την ΑΕΚ) τον Ελ Καμπί μοιάζει βέβαιο ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για τον Ολυμπιακό. Αλλά αυτό είναι μια υπόθεση και με υποθέσεις σοβαρές κουβέντες δεν μπορείς να κάνεις.

Ο Αντρέ Λουίς φάνηκε περισσότερο από τον Ποντένσε

Πέρα από το αποτέλεσμα που έχει περισσότερη γλυκιά γεύση παρά πικρή για τον Ολυμπιακό, υπάρχουν επιμέρους αγωνιστικά πράγματα που μπορεί να σχολιάσει κανείς για τους Πειραιώτες. Ο Σιπιόνι είναι το πρώτο. Μετά το εκτός έδρας ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο και το πρόσφατο δείγμα του (ως αλλαγή) με τον Άγιαξ στην Ολλανδία, ο Αργεντινός χαφ επιβεβαίωσε όσα καλά είχαμε διακρίνει σ' αυτόν από τη Λεωφόρο κιόλας. Στην πραγματικότητα όπως και τότε, έτσι και χθες στη Νέα Φιλαδέλφεια, έδειχνε να είναι μάλλον ο καλύτερος του Ολυμπιακού, είδικά στο α' ημίχρονο του αγώνα. Έδειξε να αισθάνεται πολύ άνετα με τον Έσε ως δίδυμο στη μεσαία γραμμή και μπροστά τον Τσικίνιο που ναι μεν ήταν θετικός αλλά, ξανά, όχι ο Τσικίνιο που ξέρουμε και πρέπει να είναι. Τον πιο άχαρο ρόλο είχε αναμφίβολα ο Ταρέμι. Ο Ιρανός έπρεπε, δίνοντας μάχες με 2-3 αντιπάλους μαζί και μεταξύ αυτων τον θηριώδη Μουκουντί, να «κατεβάζει» ψηλές μπάλες και να προσπαθεί να κάνει κάτι μ' αυτές. Κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν.

Ειδικά σε μια περίοδο που ο Ποντένσε συνεχίζει να είναι σκιά του καλού του εαυτού. Ένα τακουνάκι στον Ορτέγκα στη μεγαλύτερη ευκαιρία του Ολυμπιακού στο α' ημίχρονο που «γέννησε» την τελική του Ρόντινεϊ στο β' δοκάρι όπου ο Στρακόσια έσωσε λίγο πριν από τη γραμμή, δεν μπορεί να τον κατατάξει στους διακριθέντες παρότι ήταν εμφανές ότι ο Μεντιλίμπαρ περίμενε - ήλπιζε κάτι από τον χαρισματικό Πορτογάλο γι' αυτό και τον κράτησε στο ματς ως το 84'. Εκτός όλων των άλλων, παρασύρεται εύκολα, «τσιμπάει» όταν τον τραβάνε ή κλωτσάνε αντίπαλοι στα ματς και αντιδράει βλακωδώς όπως έκανε στην περιβόητη φάση με τον Ρότα. Κι αν ήταν Έλληνας διαιτητής πιθανώς θα το στοίχιζε κόκκινη κάρτα. Ο Αντρέ Λουΐς, έχοντας 1-2 προπονήσεις με τους νέους του συμπαίκτες, μπήκε στο ματς στο 71' και τον «είδαμε» περισσότερες φορές από τον Ποντένσε. Έβγαλε και μια πάσα για γκολ στον Μπιανκόν ενώ ήταν ο άνθρωπος που κέρδισε το πέναλτι στο φινάλε από τον Μουκουντί.

Νομίζω ωστόσο η πιο χαρακτηριστική φάση που επιβεβαιώνει ότι ο Ποντένσε δεν είναι κανονικός Ποντένσε είναι η φάση του 57' Τότε που αυτός ο ευφυής ποδοσφαιριστής που λέγεται Ταρέμι τσίμπησε τη μπάλα προ του Μουκουντί και με ένα απλό τσίμπημα έκλεψε και ταυτόχρονα πάσαρε καταπληκτικά κάθετα στον Ποντένσε που κινούνταν στην πλάτη (!) του. Και ο Πορτογάλος αντί να περιμένει ένα κλικ να προλάβει ο Ιρανός να τοποθετηθεί καλά στην περιοχή για να πλασάρει, έβγαλε μια σέντρα γρήγορη και πιο μπροστά από 'κει που έπρεπε. Και ύστερα χτυπιόταν και από πάνω θέλοντας να «πει» ότι ευθύνονταν ο Ταρέμι που δεν πρόλαβε! Εκνευριστικός, τουλάχιστον.

Ο Ολυμπιακός πήγε «κρύος» στο ματς αλλά μετά τα πρώτα 10-15 λεπτά ανέβηκε κατακόρυφα και ως το τέλος του ημιχρόνου το γήπεδο είχε γείρει προς την εστία του Στρακόσια. Άξιο αναφοράς, κατ' εμέ, είναι ότι η ΑΕΚ έμοιαζε να παίζει σαν τον Ολυμπιακό. Με άμεσο ποδόσφαιρο. Οι αμυντικοί της έστελναν χωρίς χρονοτριβή τη μπάλα μπροστά, σε εξτρέμ και φορ. Χωρίς πολλή επιτυχία είναι η αλήθεια. Η μοναδική φορά που απείλησαν οι γηπεδούχοι στο α' ημίχρονο ήταν σε open play στο 21'. Τότε που ο Γκατσίνοβιτς σέντραρε από πλάγια αριστερά στην περιοχή του Ολυμπιακού και ο Ζίνι, έχοντας στην πλάτη του τον Μπιανκόν, γύρισε γύρω από τον άξονά του και έκανε το συρτό πλασέ που μπλόκαρε ο Τζολάκης.  

Στα κακά καθαρά αγωνιστικά του ματς ήταν η αστεία συμπεριφορά του Ολυμπιακού στο γκολ της ΑΕΚ. Μπαίνει λίγο νωρίτερα στο ματς ένας φορ για την Ένωση και κανείς δεν ασχολείται μαζί του από την άμυνα του Ολυμπιακού στο κόρνερ. Ο Τσικίνιο δε, που ήταν εκεί κοντά (ο σκόρερ πήδηξε ανάμεσα σε Τσικίνι και Ρέτσο με τον Πορτογάλο να είναι πιο κοντά), απλά πήδηξε... εφημερίδα στη φάση. Φάνηκε να ελπίζει - περιμένει να μην πάρει ο Βάργκα την κεφαλιά.

Κακό για τον Ολυμπιακό ήταν επίσης ότι από το -περίπου- 60' και μετά και δη το γκολ του Βάργκα έχασε τη συνοχή του, τη συγκέντρωσή του, το καθαρό μυαλό του. Δεν είχε τίποτα να επιδείξει, μόνο διάθεση (υπήρχε τέτοια μπόλικη) να παλέψει για το καλύτερο. Ως το φινάλε του ματς με την ευκαιρία του Μπιανκόν και φυσικά τη φάση του πέναλτι (όπου έχει δύο ευκαιρίες ο Γιαζιτζί να σκοράρει στην εξέλιξή της) δεν είχαν τίποτα να επιδείξουν οι ερυθρόλευκοι.  

ΥΓ: Δεν θα πω αυτά που σκέφτομαι όπως τα σκέφτομαι για το θέμα διαιτησία γιατί δεν έχω όρεξη για ύβρεις και κατάρες. Βέβαια, αυτές στις εποχές που ζούμε, ούτως ή άλλως τις δεχόμαστε για πλάκα και με την παραμικρή αφορμή αλλά τεσπα.

ΥΓ2: Η ΑΕΚ, στη δική μου θεώρηση πραγμάτων, μπήκε στο ματς με το τσιπ του εγκεφάλου να είναι στο: αδικημένη. Κουβαλούσε πράγματα μαζί της. Παίκτες, τεχνικό τιμ και φυσικά κόσμος. Με τον κόσμο είμαι πάντα πιο επιεικής γιατί καταλαβαίνω ότι ένας οπαδός (όλων των ομάδων) θέλει τα πάντα για την ομάδα του και συχνά τα βλέπει μονόπαντα. Συμβαίνει παντού, όχι μόνο στην Ελλάδα. Απλά εδώ ίσως συμβαίνει στην υπερβολή την οποία αγαπάμε σε κάθε τομέα της ζωής μας. Τον... χορό τον έσυρε ο Γκατσίνοβιτς. Από το πρώτο... δευτερόλεπτο διαμαρτύρονταν για τα πάντα! Εν τω μεταξύ για φάουλ που του έκανε ο Κοστίνια στο 20ο λεπτό την έδωσε ο διαιτητής την κίτρινη στον παίκτη του Ολυμπιακού. Όταν ο Γκατσίνοβιτς, σε διεκδίκηση ψηλής μπαλιάς με τον Μπιανκόν μερικά λεπτά μετά (29'), δεν ασχολήθηκε με τη μπάλα αλλά έκανε κάτι σαν σκαμνάκι στον στόπερ του Ολυμπιακού με συνέπεια να πέσει επικίνδυνα. Κάρτα δεν πήρε.  

ΥΓ3: Έχετε καταλάβει ότι ο συνεργάτης του Νίκολιτς, ο Κυριακίδης, μόλις στο 23ο λεπτό του ματς, αποβλήθηκε για διαμαρτυρία (όπως και όλος ο πάγκος ήταν στο πόδι) για μια φάση στην οποία ο Ταρέμι έφυγε ΠΙΣΩ από το κέντρο, άρα δεν υπήρχε ΚΑΜΙΑ περίπτωση οφ σάιντ; Γι' αυτό λέω ότι η ΑΕΚ μπήκε έχοντας γυρισμένο τον διακόπτη στο: αδικημένη. Ναι, έχει αδικηθεί σε φάσεις στο παρελθόν. Όχι στον βαθμό που υποστηρίζει. Και αυτό το «κουβαλάει». Κακό του κεφαλιού της. Αν θέλει να πορευτεί έτσι και στη συνέχεια ας το κάνει. Κακό του κεφαλιού της. Προσωπικά δεν με αφορά καθόλου.

ΥΓ4: Αν οι σέντρες του Ρόντινεϊ ήταν καλύτερες χθες, ο Ολυμπιακός θα είχε αρκετές περισσότερς καλές στιγμές στην επίθεση. Οι 9 στις 10 (τυχαίο το νούμερο) που επιχείρησε ήταν χαμηλές και τις απέκρουε ο πρώτος αμυντικός.

ΥΓ5: ΟΚ, για την ευκολία της κουβέντας (όχι απαραίτητα ότι συμφωνώ 100%, δεν μπαίνουν τα πάντα σε ένα τσουβάλι), ας δεχτούμε ότι ένα κανάλι ιδιοκτησίας Μαρινάκη θα κρίνει με κόκκινα γυαλιά. Γιατί ωστόσο, ΟΛΑ τα κανάλια, ιδιοκτησίας και Αλαφούζου και Σαββίδη αλλά και η κρατική, συμφωνούν (οι κριτικοί διαιτησίας τους) ότι ήταν αναμφισβήτητο πέναλτι αυτό του Μουκουντί στον Αντρέ Λουΐς; Όλο το σύμπαν δηλαδή συνομώτησε εις βάρος της ΑΕΚ; Όλοι και κόκκινοι και πράσινοι και ασπόμαυροι; Μου φαίνεται κομματάκι δύσκολο να το πιστέψω. Πέναλτι ήταν. Δεν το ήθελε ο Μουκουντί (κοιτούσε εύλογα την πορεία της μπάλας όπως και ο Αντρέ Λουΐς) αλλά τον ανέτρεψε τον αντίπαλό του. Τελεία.

ΥΓ6: Στο κόρνερ από το οποίο προέρχεται το γκολ της ΑΕΚ υπάρχει υποψία οφ σάιντ. Δεν θα σας τρελάνω να σας πω ότι υπάρχει σιγουριά. Δεν υπάρχει κάμερα στην ευθεία. Προφανώς δεν ενεργοποιήθηκε και το ημιαυτόματο οφ σάιντ (δεν προβλέπεται) που θα διέλυε κάθε αμφιβολία. Άρα μένουμε με αυτό, την υποψία - αμφιβολία. Υπάρχει ωστόσο.

ΥΓ7: Όσον αφορά στο χρώμα της περιβόητης κάρτας του Ποντένσε, ας αφήσουμε πάλι το Mega στην άκρη. Η κριτικός διαιτησίας του ΣΚΑΊ είπε ότι ήταν κίτρινη όπως λέει ο κανονισμός με βάση αυτό που φαίνεται στη φάση. Ο τηλεκριτικός του OPEN είπε ότι θεωρεί γκρίζα ζώνη. Στην ΕΡΤ ειπώθηκε ότι είναι κόκκινη. Άρα και πάλι ΔΕΝ μιλάμε για καμιά καραμπινάτη αδικία της ΑΕΚ, έτσι δεν είναι; Ότι ο Ρότα έπεσε και σφάδαζε ρολάροντας στο έδαφος γιατί (φάνηκε να) τον βρίσκει με την παλάμη ή λίγο πιο ψηλά (όχι με τον αγκώνα) ο Ποντένσε είναι ένα άλλο θέμα. Εξάλλου ο ίδιος παίκτης ήταν, ο Ρότα, που έπιανε το πρόσωπο στο 90+5' όταν ο Μπρούνο πηδώντας ψηλά τον βρήκε ΣΤΟΝ ΩΜΟ με το σώμα του απομακρύνοντας ταυτόχρονα τη μπάλα πλάγιο. Στον ώμο τον βρήκε το πρόσωπο έπιασε ο Ρότα.

ΥΓ8: Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει με τον Μπιανκόν. Ο ίδιος άνθρωπος που θα κάνει ένα σωρό υπέροχα πράγματα στα ματς, αμυντικά αλλά και δημιουργικο-επιθετικά, μπορεί να υποπέσει σε χοντρή γκέλα. Σαν το αυτογκόλ που παραλίγο να βάλει στον Τζολάκη στο 12'. Εν τω μεταξύ η μπάλα έκανε γκελ, μπορούσε να τη γυρίσει με το κεφάλι πίσω. Τη γύρισε με το πόδι και σε αντίθετη φορά από το σώμα του τερματοφύλακα του Ολυμπιακού. Και λίγο έλειψε να γίνει. 

ΥΓ9: Επειδή κάποιοι νεότεροι πιθανότατα δεν θα καταλαβαίνετε τον τίτλο, δείτε την παρακάτω σκηνή από μια πολύ παλιά ελληνική ταινία.