Ένας χρόνος χωρίς τον Τάκη Οικονομόπουλο!

Σαν σήμερα, 10 Φεβρουαρίου, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απώλεια του Τάκης Οικονομόπουλος, ενός ανθρώπου που δεν υπήρξε απλώς μεγάλος τερματοφύλακας, αλλά σημείο αναφοράς για ολόκληρη εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το «Πουλί», όπως έμεινε για πάντα χαραγμένος στη μνήμη των φιλάθλων λόγω των εντυπωσιακών του εκτινάξεων, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών, εννέα ημέρες μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη την 1η Φεβρουαρίου. Μαζί του έφυγε ένα κομμάτι από το ποδόσφαιρο που παιζόταν με ψυχή, αυταπάρνηση και σχεδόν καλλιτεχνική αίσθηση του παιχνιδιού.

Γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1943, ο Τάκης Οικονομόπουλος ανήκει δικαιωματικά στο πάνθεον των κορυφαίων Ελλήνων γκολκίπερ. Όχι μόνο στη συνείδηση του κόσμου, αλλά και στα επίσημα βιβλία της ιστορίας: η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον κατέταξε το 2021 ως βασικό τερματοφύλακα της καλύτερης ελληνικής ενδεκάδας όλων των εποχών. Μια αναγνώριση που απλώς επιβεβαίωσε αυτό που ήξεραν ήδη όσοι τον είχαν δει να «πετάει» κάτω από τα δοκάρια.

Από τις αλάνες της Καλλιθέας στο μεγάλο ποδόσφαιρο

Η ιστορία του ξεκινά, όπως τόσες άλλες αυθεντικές ποδοσφαιρικές διαδρομές, στις αλάνες. Στη δεκαετία του ’50, ο μικρός Τάκης παίζει μπάλα στην Καλλιθέα, μαθαίνοντας το ποδόσφαιρο χωρίς προπονητές και θεωρίες, μόνο με ένστικτο και πάθος. Στα 13 του δοκιμάστηκε στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν τα κατάφερε. Ίσως η πρώτη απόδειξη ότι οι μεγάλες πορείες δεν ξεκινούν πάντα με ιδανικές συνθήκες.

Στα 15 του υπέγραψε το πρώτο του δελτίο με την ΑΕ Καλλιθέας και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βρέθηκε στην Α΄ Εθνική με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Εκεί άρχισε να χτίζει το όνομά του, μαθαίνοντας δίπλα σε έμπειρους ποδοσφαιριστές και ζώντας από νωρίς το βάρος της κορυφαίας κατηγορίας. Δεν ήταν ακόμη βασικός, αλλά οι βάσεις είχαν μπει.

Η ωρίμανση και το άλμα

Το 1962 πήγε στην Προοδευτική και εκεί, παρά τις δυσκολίες και τον υποβιβασμό της ομάδας, οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες. Ο Ολυμπιακός τον ήθελε, όμως ο ίδιος είχε ξεκάθαρη επιθυμία: να φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού, της ομάδας που υποστήριζε από παιδί. Και το καλοκαίρι του 1963, αυτό έγινε πραγματικότητα.

Στον Παναθηναϊκό έμεινε 13 ολόκληρα χρόνια και έγραψε ιστορία. Κατέκτησε πέντε Πρωταθλήματα (1964, 1965, 1969, 1970, 1972) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1967, 1969), αποτελώντας σταθερό πυλώνα μιας από τις πιο ένδοξες περιόδους του συλλόγου.

Το Γουέμπλεϊ και το ρεκόρ που έγινε θρύλος

Η κορυφαία στιγμή ήρθε το 1971. Ο Τάκης Οικονομόπουλος ήταν βασικός στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ, απέναντι στον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, εκείνη η παρουσία σφράγισε για πάντα το όνομά του στην ευρωπαϊκή ιστορία του Παναθηναϊκού.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, τη σεζόν 1964-65, είχε ήδη πετύχει κάτι μοναδικό: κράτησε ανέπαφη την εστία του για 1.088 αγωνιστικά λεπτά, από τις 17 Ιανουαρίου έως τις 27 Μαΐου 1965. Ένα πανελλήνιο ρεκόρ που άντεξε δεκαετίες και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για κάθε τερματοφύλακα που ακολούθησε.

Εθνική ομάδα και ύστερα χρόνια

Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 25 φορές, από το 1965 έως το 1974, με ντεμπούτο απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Μετά την αποχώρησή του από τον Παναθηναϊκό, φόρεσε τη φανέλα της Παναχαϊκής και αργότερα του Απόλλωνα Σμύρνης, κλείνοντας την καριέρα του το 1979.

Όμως ο Οικονομόπουλος δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από το ποδόσφαιρο. Από το 1979 έως το 2006 υπήρξε προπονητής τερματοφυλάκων του Παναθηναϊκού, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάδειξη νέων γκολκίπερ, με κορυφαίο παράδειγμα τον Αντώνη Νικοπολίδη. Το 2002 ανέλαβε προσωρινά και την τεχνική ηγεσία της ομάδας, ενώ το 2017 διετέλεσε πρόεδρος του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού.

Πέρα από τα γάντια

Λιγότερο γνωστή, αλλά εξίσου ουσιαστική, ήταν η καλλιτεχνική του πλευρά. Ο Τάκης Οικονομόπουλος ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, συμμετέχοντας σε εκθέσεις και αποδεικνύοντας ότι η ευαισθησία που είχε κάτω από τα δοκάρια δεν περιοριζόταν στο ποδόσφαιρο.

Έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, η απουσία του παραμένει αισθητή. Όχι μόνο για όσα πέτυχε, αλλά για τον τρόπο που τα πέτυχε. Ο Τάκης Οικονομόπουλος δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος τερματοφύλακας. Ήταν σύμβολο συνέπειας, αξιοπρέπειας και ποδοσφαιρικής αλήθειας. Και γι’ αυτό, το «Πουλί» θα συνεχίσει να πετά για πάντα στη μνήμη του ελληνικού ποδοσφαίρου.