Καμπανάκι για Μεντιλίμπαρ και νέο πρόβλημα για Ολυμπιακό - Πώς θα το λύσει!

Ο Ολυμπιακός είχε ευκαιρία στο ντέρμπι της 20ης αγωνιστικής να «κλειδώσει» τον Παναθηναϊκό στην εσωστρέφεια και να τον αφήσει πίσω στη βαθμολογία. Έφυγε, όμως, έχοντας κάνει το αντίθετο! Όχι μόνο έδωσε το φιλί της ζωής, αλλά στον καθρέπτη της αναμέτρησης έγραψε... αμφιβολία και προβληματισμός για την αγωνιστική του εικόνα.

Το σημείο μηδέν: Γκολ στο 7’ και κατάρρευση ψυχραιμίας

Το πιο «αφύσικο» της βραδιάς ήταν ότι ο Ολυμπιακός μπήκε με ένταση, με διάθεση να πιέσει και να επιβάλει ρυθμό, αλλά ένα γκολ κόντρα στη ροή (στο 7’) του ματς του έκοψε τα πόδια. Από εκεί και μετά δεν μιλάμε απλώς για «κακή διαχείριση σκορ», αλλά για κακή διαχείριση συναισθήματος. Είχε νευρικότητα και  βιασύνη και έκανε λάθη σε αποστάσεις πέντε μέτρων. Όταν μια ομάδα δεν μπορεί να βγάλει την πρώτη πάσα, δεν μπορεί να στήσει ούτε δεύτερη επίθεση.

Και στο ποδόσφαιρο, αν χαθεί το καθαρό μυαλό, χάνεται και το σχέδιο.

«Πράσινο πούλμαν» και ερυθρόλευκη δυσανεξία σε χαμηλά μπλοκ

Ο Παναθηναϊκός πήρε το αποτέλεσμα με κυνισμό. Έστησε χαμηλό μπλοκ, έβαλε κορμιά, έκλεισε κεντρικούς διαδρόμους και είπε: «περάστε από έξω». Αυτό είναι το κλασικό «πούλμαν». Το θέμα δεν είναι ότι το έπαιξε ο Παναθηναϊκός — το θέμα είναι ότι ο Ολυμπιακός κόλλησε ξανά απέναντι σε κάτι τόσο προβλέψιμο.

Για να σπάσεις πούλμαν θες: σωστό πλάτος, υπομονή, καθαρές αποστάσεις, σωστό timing στις κινήσεις πίσω από την άμυνα και ποιότητα στις τελικές επιλογές. Ο Ολυμπιακός είχε παίκτες ποιότητας, αλλά δεν είχε το βασικό, δηλαδή ηρεμία.

Δεν βγήκε το τρικ Κοστίνια–Ροντινέι

Εδώ υπάρχει και μία ακόμα ανάγνωση! Αυτό που σχεδιάστηκε στη δεξιά πλευρά (Κοστίνια–Ροντινέι) δεν απέδωσε. Είτε γιατί δεν βγήκαν οι συνεργασίες, είτε γιατί ο Παναθηναϊκός διάβασε τη ζώνη και έκλεισε τον χώρο, είτε γιατί οι πάσες/στήριγμα/τρίτος παίκτης δεν λειτούργησαν.

Σε τέτοια παιχνίδια, αν η πτέρυγά σου δεν δημιουργεί υπεραριθμίες και δεν βγάζει «καθαρές» σέντρες και κοψίματα, μένεις να ανακυκλώνεις την μπάλα μπροστά σε στημένη άμυνα — δηλαδή ακριβώς εκεί που θέλει ο αντίπαλος να σε έχει.

Λάθος συνταγή με Κααμπί-Ταρεμί

Η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση Ελ Κααμπί και Ταρέμι στο αρχικό σχήμα αποδείχθηκε αδόκιμη. Όχι επειδή είναι κακοί παίκτες — το αντίθετο. Αλλά γιατί απέναντι σε χαμηλό μπλοκ χρειάζεσαι συγκεκριμένο ρόλο: είτε έναν καθαρό «killer» στο κουτί με χώρους που ανοίγουν από γύρω του, είτε έναν δεύτερο επιθετικό που κινείται στα half-spaces και τραβάει στόπερ. Αν δεν συγχρονιστεί αυτό, καταλήγεις με δύο φορ να πατούν τις ίδιες ζώνες, να στενεύουν το παιχνίδι, να κάνουν ευκολότερη την αμυντική δουλειά του αντιπάλου.

Ο Μεντιλίμπαρ έχασε το διάβασμα – ο Μπενίτεθ ήταν πιο κυνικός

Το παιχνίδι κρίθηκε και σε πάγκο. Με βάση τα στοιχεία σου, ο Μεντιλίμπαρ «διάβασε λάθος» το ματς και δεν βρήκε λύσεις ούτε με τις αλλαγές στο ημίχρονο ούτε αργότερα. Αντίθετα, ο Μπενίτεθ —πιεσμένος και με τη θέση του να «καίγεται»— εμφανίστηκε πιο κυνικός: επένδυσε στο αποτέλεσμα, όχι στην εικόνα. Έκρυψε τα ρίσκα του, μεγάλωσε το άγχος του Ολυμπιακού, και περίμενε τα λάθη.

Το κλάσικο δεν το κερδίζει πάντα ο «καλύτερος στο χαρτί». Το κερδίζει συχνά αυτός που καταλαβαίνει πρώτος τι παιχνίδι παίζεται.

Το «άχαστο» του Ζέλσον

Η χαμένη τελική του Ζέλσον έγινε «κερασάκι» γιατί ήταν η στιγμή που μπορούσε να ξαναγράψει το παιχνίδι. Ένα γκολ εκεί θα άλλαζε την ψυχολογία, θα ανάγκαζε τον Παναθηναϊκό να βγει, θα άνοιγε χώρους, θα έσπαγε τη μία και μοναδική συνθήκη που ήθελε: να είναι κλειστά όλα.

Όταν σε τέτοιο ματς δεν ισοφαρίζεις στη μεγάλη σου στιγμή, ο χρόνος γίνεται εχθρός. Και ο εκνευρισμός γίνεται τακτική.

Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η ήττα, είναι το σήμα που έστειλε

Η ήττα σε ντέρμπι βαραίνει, αλλά δεν σκοτώνει. Αυτό που «σκοτώνει» είναι η εικόνα που δίνει δικαιώματα: σε καχύποπτους, σε «τυχάρπαστους», σε όσους ψάχνουν αφορμή να μιλάνε. Και ειδικά όταν υπάρχουν παίκτες που φαίνονται να θεωρούν τη θέση τους δεδομένη, το μήνυμα είναι διπλά επικίνδυνο: χαλαρώνει το εσωτερικό στάνταρ. Ο Ολυμπιακός πέρσι στα ντέρμπι είχε DNA «πάω παντού και σας κερδίζω». Φέτος δεν το έχει καταφέρει σταθερά και γι’ αυτό δεν έχει ξεφύγει στη βαθμολογία.

Τι πρέπει να αλλάξει: Αγωνιστικά και πνευματικά

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο «πώς θα επιτίθεται». Είναι θέμα νοοτροπίας, γιατί κατέρρευσε μετά το γκολ του Ταμπόρδα, φυσικής κατάστασης, αμυντικής λειτουργίας και πλάνου απέναντι σε χαμηλά μπλοκ. Πρέπει να αναδιοργανώνεται με μεγαλύτερη ταχύτητα, να βιάζεται λιγότερο και να έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην τελική πάσα.

Ο Μεντιλίμπαρ έχει δείξει ότι ξέρει να «στρώνει» ομάδες και να βάζει κανόνες. Το θέμα τώρα είναι να ξαναφέρει την ομάδα του στο περσινό της μέτρο στα μεγάλα παιχνίδια.  Για τον Βάσκο τεχνικό το αποτέλεσμα με τον Παναθηναϊκό δεν ήταν απλώς μια ήττα. Ήταν μια προειδοποίηση ότι, χωρίς καθαρό μυαλό και σωστό DNA στα μεγάλα μας, ο «νόμος» δεν επιβάλλεται. Αμφισβητείται.