Ολυμπιακός: Μακάρι το πρόβλημα να ήταν... - Ούτε Μέσι με Σουάρες!

Πως γίνεται μια ομάδα που κερδίζει Λεβερκούζεν εντός και Άγιαξ εκτός στο Champions League να μπορεί να κάνει ελάχιστα πράγματα υποδεχόμενη ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό στο σπίτι της για κύπελλο και πρωτάθλημα και να γνωρίζει ισάριθμες ήττες; Την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα του εκατομμυρίου ψάχνουν όλοι από το βράδυ της Κυριακής (8/2) που ο Ολυμπιακός ηττήθηκε 1-0 από τους πράσινους του Ράφα Μπενίτεθ στο Γ.Καραϊσκάκης για την 20η αγωνιστική της Super League. Και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις ανθεί το γνωστό ποδοσφαιρικό φαινόμενο του μετα-Χριστιανοπροφητισμού. Μετά το ματς όλοι γνωρίζουν τι έφταιξε, στο άκουσμα της 11άδας -σχεδόν- ουδείς εξέφραζε ενστάσεις. Αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό.
Το πλέον πολυφορεμένο επιχείρημα είναι το εξής: δεν λειτουργεί στον Ολυμπιακό η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση δύο φορ. Παραδόξως (ή μήπως όχι;) τη μοναδική φετινή νίκη του σε ντέρμπι ως τώρα, επί της ΑΕΚ με 2-0 για το πρωτάθλημα στο Φάληρο, με Ελ Καμπί και Ταρέμι μαζί στην 11άδα την πήρε. Σ' ένα ματς που ουσιαστικά δεν κινδύνεψε καθόλου και κέρδισε εύκολα. Προσωπικά το βλέπω λίγο αλλιώς και λέω μακάρι το πρόβλημα να ήταν απλά η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση δύο φορ. 

Όπως συμβαίνει κάθε φορά που δεν λειτουργούν τα πράγματα, φταίει μια σειρά πραγμάτων. Σίγουρα στη συνύπαρξη Ελ Καμπι - Ταρέμι αυτή την εποχή φταίει ότι ο Μαροκινός δείχνει, ακόμα, εκτός ρυθμού μετά τη μεγάλη απουσία του για το Κόπα Άφρικα. Το είδαμε και στο πρόσφατο ματς στο Άμστερνταμ με τον Άγιαξ. Με τον Αγιούμπ μέσα ο Ολυμπιακός δεν ήταν καλός. 

Όταν ο Μεντιλίμπαρ προτίμησε να βγάλει εκείνον και να κρατήσει τον Ιρανό οι ερυθρόλευκοι ήταν καλύτεροι και ήρθε το σπουδαίο διπλό πρόκρισης. Λόγω της λατρείας του (και φυσικά της ανάγκης για τον τρόπο που παίζει η ομάδα) για τον Ελ Καμπί και της δικαιοσύνης - επιβράβευσης του Ταρέμι ο Βάσκος έδωσε φανέλα βασικού και στους δύο και στο classico. Ενδεχομένως να ήθελε να στείλει και μήνυμα κυριαρχίας στον Παναθηναϊκό. Εκ του αποτελέσματος δεν του βγήκε.
Έφταιγε για όλα ότι δεν είναι καλά ο Ελ Καμπί; Όχι βέβαια. Ούτε το Κοστίνια - Ροντινέι στη δεξιά πλευρά δούλεψε. Συναγωνίστηκε (τυχαίο;) σε κακή απόδοση το Γιαζιτζί - Κοστίνια στον προημιτελικό κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Η εμφάνιση του Πορτογάλου μπακ χθες ήταν απίστευτα κακή, όπως ήταν και στο ματς με τον ΠΑΟΚ. Τότε «χρεώθηκε» τα περισσότερα γι' αυτό ο Τούρκος μπροστά του. Είχε γίνει αλλαγή πριν βγει το ημίχρονο. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν και τώρα καλύτερα με τον Βραζιλιάνο που επίσης βρέθηκε σε κακή μέρα. Θα ήταν καλύτερα με τον Ζέλσον στην 11άδα και έναν από τους Ροντινέι (μάλλον αυτόν) ή Κοστίνια μπακ πίσω του; Μπορεί. Αλλά τώρα συζητάμε με «αν» και με τα «αν» δεν γίνεται. 

Εξάλλου, σάμπως ο Ποντένσε τα πήγε πολύ καλύτερα από αριστερά; Είχε διάθεση. Έκανε προσπάθεια. Προσπάθησε να πάρει ενέργειες πάνω του. Αλλά για Ποντένσε ήταν τουλάχιστον μέτριο ό,τι είδαμε.
Ενδεικτική της εικόνας του Ολυμπιακού ήταν η φάση του γκολ των πρασίνων. Δεν ήταν απούσα η άμυνα κι αυτό, ίσως, ήταν ακόμα χειρότερο. Ο Καλάμπρια δίνει δεξιά (όπως επιτίθονταν ο Παναθηναϊκός, αριστερά στην άμυνα του Ολυμπιακού) στον Ταμπόρδα ο οποίος περνάει ανάμεσα από Ποντένσε (κλασικά, με τα μάτια άμυνα) και Ορτέγκα. Βλέποντας αυτό προσπαθεί να βγει πάνω του ο Μπιανκόν και ο Αργεντινός «σπάει» τη μπάλα στον Τετέη που ανοίγεται δεξιά. Ταυτόχρονα ο Ταμπόρδα κάνει κίνηση φορ και δέχεται ξανά τη μπάλα του Τετέη. Ο Ρέτσος βγαίνει πάνω του, κάνει κεφαλιά κόψιμο αλλά η μπάλα κοντράρει ξανά στον Ταμπόρδα και του στρώνεται (!) για να πλασάρει κάτω από τα πόδια του Τζολάκη. Εν τω μεταξύ στη φάση έχει ήδη έρθει και ο Έσε και πιο πίσω είναι και ο Σιπιόνι.
Ακόμα και ο Κοστίνια (που «κράτησε» για ελάχιστα on side τον Τετέη) μπήκε στη φάση προσπαθώντας να αποσοβήσει τελευταία στιγμή το γκολ πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή. Δύο παίκτες του Παναθηναϊκού δηλαδή, Ταμπόρδα και Τετέη, σκόραραν παρότι βρέθηκε απέναντί τους όλη η 4άδα άμυνας του Ολυμπιακού, ένας αμυντικός χαφ (Έσε) συν τον Ποντένσε και ελάχιστα τον Σιπιόνι. Ούτε ο Μέσι με τον Σουάρες στα prime χρόνια τους. Και το «εκπληκτικό» είναι ότι, ακόμα κι έτσι, οι ερυθρόλευκοι «είχαν» καλύτερο αποτέλεσμα, έστω την ισοπαλία. 

Αν ο Ζέλσον δεν κατάφερνε (κατόρθωμα ήταν, ναι) στο 78ο λεπτό να στείλει άουτ τη μπάλα προ κενής εστίας από απόσταση 1 μέτρου από τη γραμμή. Με το 1-1 εκεί και ένα τέταρτο ματς ακόμα πολλά μπορούσαν να συμβούν. Πολλά και φυσικά τίποτα. Είπαμε, με υποθέσεις σοβαρή κουβέντα δεν γίνεται.
Επιστρέφοντας στην πρώτη επισήμανση για το ματς, τη συνύπαρξη Ελ Καμπι - Ταρέμι, νομίζω ότι κατά κάποιο τρόπο ο Μεντιλίμπαρ αυτο-περιορίστηκε. Γιατί επιλέγοντας να βάλει και τους δυο φορ τρόπον τινά αναγκάστηκε να βάλει δύο παίκτες που είναι περισσότερο 6άρια (Έσε, Σιπιόνι) για να σφίξει τον άξονα. Αυτό, φάνηκε να έχει και συνέπεια σε επίπεδο δημιουργίας. Οι χαφ διαρκώς έψαχναν δεξιά και αριστερά συμπαίκτες (εξτρέμ ή μπακ που ανέβαιναν) για να σεντράρουν την περιοχή. Προβλέψιμο. Και σχετικά εύκολα αντιμετωπίσιμο. Μόνο ο Ταρέμι προσπαθούσε να παίξει στρωτά. Υπήρξαν ουκ ολίγες περιπτώσεις που κατέβαινε προς τη μεσαία γραμμή και σχεδόν εκλιπαρούσε για μια χαμηλή πάσα ώστε να τη σπάσει εκείνος κάπου - να κάνει μια συνεργασία. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι τα ελάχιστα πράγματα επιθετικά - δημιουργικά από τα δικά του πόδια συνέβησαν με αποκορύφωμα το τακουνάκι - πάσα στον Ποντένσε στην τεράστια χαμένη ευκαιρία του Ζέλσον στο 78'. Στο 2ο λεπτό σέντραρε στον Ελ Καμπί στο πρώτο δοκάρι όπου έσωσε - πρόλαβε ο Λαφόντ. Στο 33ο κατέβασε ψηλή μπαλιά και την έστρωσε στον Σιπιόνι που, αν και μόνος στη μεγάλη περιοχή, σούταρε πολύ άουτ.
Στο 76', λίγο πριν το τακουνάκι του στη φάση του Ζέλσον, τζάρτζαρε τον Ίνγκασον (όχι κάποιον κοντό και ελαφρύ) στέλνοντάς τον μακριά και κερδίζοντας τη μπάλα και έστρωσε στο όριο της περιοχής όπου ο Κλέιτον έκανε ένα τζουφιο σουτ στην πορεία του οποίου παρενεβλήθη και ο Ζέλσον για να... σιγουρέψει ότι θα πάει άουτ. Έδωσε, όπως πάντα, επιθετική ζωντάνια ο Ζέλσον από την ώρα που μπήκε αλλά από ουσία. Εκτός της τεράστιας χαμένης ευκαιρίας, έχει κάνει στο 67' και ένα πούλημα μπάλας που οδήγησε σε μεγάλο κίνδυνο για το 0-2. Σ' αυτή τη φάση, παρεμπιπτόντως, σώζει ο Τσικίνιο. Ένας παίκτης που αγωνίστηκε για περίπου 35 λεπτά και δεν υπάρχει κάτι, άλλο, θετικό να καταγράψει κανείς. Ναι, έπαιξε σε θέση 8 και όχι στην γνώριμή του πίσω από τον φορ αλλά και το απόλυτο τίποτα δεν δικαιολογείται.
Μ' αυτά και ο Ολυμπιακός είναι στο -2β. από την κορυφή όπου πέρασε η ΑΕΚ και μπορεί να βρεθεί και ο ΠΑΟΚ αν κερδίσει το ματς που «χρωστάει». Χειρότερο και από την ίδια την ήττα είναι ότι ήρθε από τον συγκεκριμένο Παναθηναϊκό (χωρίς διάθεση υποτίμησής του, νομίζω ξέρουμε όλοι πως είναι οι πράσινοι φέτος) ο οποίος μάλιστα είχε και σημαντικές απουσίες. 

Ο Ολυμπιακός λοιπόν έφερε εαυτόν σε δύσκολη θέση. Μπορεί να πει κανείς πως ό,τι έσωσε με την ισοφάριση στη Νέα Φιλαδέλφεια την προηγούμενη αγωνιστική το έχασε ξανά στο clasico. Και φυσικά πια κάθε ματς θα έχει ένα μεγάλο «πρέπει» αρχής γενομένης από μια ΚΟΜΒΙΚΗ αγωνιστική που έρχεται και η οποία βρίσκει τον Ολυμπιακό να πηγαίνει στη Λιβαδειά και την ΑΕΚ στην Τούμπα για ντέρμπι με τον δικέφαλο του βορρά. Χαμούλης.

ΥΓ: Και πέρυσι ως το φινάλε της κανονικής περιόδου χαμός γινόταν στη βαθμολογία. Ο Ολυμπιακός άρχισε να το ξεκαθαρίζει με τη νίκη του στη Νέα Φιλαδέλφεια ακριβώς πριν από τα πλέι οφ όπου ήταν ύστερα επιβλητικός. Βεβαίως πέρυσι ήταν σαφώς καλύτερος - πιο αποτελεσματικός στα ντέρμπι της κανονικής περιόδου και έχανε βαθμούς από τους μικρούς, όχι όπως φέτος. Για να δούμε.

ΥΓ2: Τρία κόρνερ εκτέλεσε στο ντέρμπι ο Ρόντινεϊ (και κάποια φάουλ) και στα τρία η μπάλα ήταν τόσο χαμηλή που σταμάτησε στον πρώτο αμυνόμενο που βρήκε στο διάβα της.

ΥΓ3: Ο Κοστίνια είναι ένας παίκτης με ορμή, με φυσικές αντοχές, με δύναμη και αλτικότητα. Αλλά για να πάει στο επόμενο επίπεδο ΠΡΕΠΕΙ να αρχίσει να παίζει με το μυαλό, έξυπνα, και όχι να τον πιάνει κορόιδο στα ματς οποιοσδήποτε. Αλλαγή στο ημίχρονο με ΠΑΟΚ στο κύπελλο, αλλαγή στο ημίχρονο και χθες. Με διαφορά οι χειρότερες εμφανίσεις του στον Ολυμπιακό, όχι μόνο φέτος. Όπως και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, έτσι και χθες, επιχειρώντας να συνδυαστεί με τον εξτρέμ (χθες Ρόντινεϊ με τον δικέφαλο ήταν ο Γιαζιτζί) έβγαλε τη μπάλα πλάγιο άουτ μόνος του. Και στο 45+1' περνάει υπέροχα τον Κυριακόπουλο όντως κοντά το σημαιάκι του κόρνερ του Παναθηναϊκού σε θέση εξτρέμ, και ύστερα βγάζει μια σέντρα με τη μπάλα να πηγαίνει απευθείας πλάγιο άουτ από την άλλη πλευρά!!! Και η περιοχή είχε ένα σωρό συμπαίκτες του να περιμένουν.

ΥΓ4: Εν τω μεταξύ δευτερόλεπτα πριν από το γκολ του Παναθηναϊκού ο Τζολάκης έχει κάνει μια επικίνδυνη μπαλιά λίγο έξω από την περιοχή του η οποία για ελάχιστα δεν κλάπηκε. Ήταν μια πρώτη ένδειξη γι' αυτό που έρχεται.

ΥΓ5: Η κατάσταση του Ελ Καμπί φάνηκε όσο πιο ξεκάθαρα γινόταν στο 61'. Τότε που με ωραίο σλάλομ - ανέβασμα προς την επίθεση ο Μπιανκόν έδωσε αριστερά στον Ποντένσε. Εκείνος έστρωσε στον Ελ Καμπί ο οποίος, αν και μόνος στο όριο της μεγάλης περιοχής, έκανε κακό τελείωμα με κάτι σαν τσαφ στο έδαφος. Στη φάση αυτή λίγο έλειψε να βγει ασίστ στον Ταρέμι που προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε (μετά το γκελ στο έδαφος η μπάλα ανέβηκε ψηλά) να φτάσει τη μπάλα με το κεφάλι για να τη στείλει στα δίχτυα.

ΥΓ6: Πόσες φορές φέτος δεν έχουμε δει κάτι ανάλογο μ' αυτό που συνέβη στο 38'; Προσωπικά το έχω επισημάνει από τα καλοκαιρινά φιλικά. Αναφέρομαι στη φάση όπου ο Ολυμπιακός, εκτέλεσε κακά με τον Ρόντινεϊ ένα φάουλ εκτός περιοχής, και ο Παναθηναϊκός έβγαλε -παρολίγον- «θανάσιμη» αντεπίθεση με Αντίνο, Ταμπόρδα και Τετέη. Απλά στο φινάλε τζάρτζαρε πετυχημένα ο Ορτέγκα τον τελευταίο πριν πλασάρει τον Τζολάκη.  

ΥΓ7: Κι επειδή «φοριέται» επίσης πολύ σε τέτοιες περιστάσεις, προσωπικά δεν είδα παίκτες να μην προσπαθούν. Να είναι αδιάφοροι ή χαλαροί. Να μην τα καταφέρνουν είδα. 

ΥΓ8: Επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά ότι τα Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός ή Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είναι μια εντελώς άλλη ιστορία στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Τίποτα δεν είναι εύκολο ή κερδισμένο εκ των προτέρων ή δύσκολο και χαμένο στον αντίποδα.