Ο Ολυμπιακός μπήκε ξανά στο κόλπο από τη Λεωφόρο και πλέον κυνηγά το απόλυτο μέχρι το φινάλε των πλέι οφ. Ο Ζέλσον Μαρτίνς δείχνει ξανά ότι είναι παίκτης ειδικών αποστολών, ο Σαντιάγκο Έσε γίνεται ο κρυφός ρυθμιστής του άξονα, όμως για να υπάρξει ανατροπή στη μάχη του τίτλου, οι “ερυθρόλευκοι” πρέπει πρώτα να σταματήσουν τα αμυντικά δώρα.

Η αντεπίθεση του Ολυμπιακού ξεκίνησε από τη Λεωφόρο. Εκεί όπου οι Πειραιώτες έβγαλαν αντίδραση, έδειξαν ότι δεν έχουν παρατήσει τη μάχη και έστειλαν μήνυμα πως στα τελευταία παιχνίδια των πλέι οφ θα τα παίξουν όλα για όλα.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος, τέσσερις νίκες στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια και… όπου βγει. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τον Ολυμπιακό. Όταν η βαθμολογία έχει την ΑΕΚ στους 66 βαθμούς, τον Ολυμπιακό στους 61, τον ΠΑΟΚ στους 58 και τον Παναθηναϊκό στους 50, κάθε απώλεια μπορεί να τελειώσει οριστικά την υπόθεση τίτλος.

Το πρόγραμμα είναι βαρύ και δεν αφήνει περιθώρια για χαλάρωση. Ο Ολυμπιακός παίζει την 3η αγωνιστική των πλέι οφ με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, στη συνέχεια φιλοξενεί ξανά τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη, μετά υποδέχεται τον Παναθηναϊκό και στο φινάλε πηγαίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια για το ντέρμπι με την ΑΕΚ, που μπορεί να μετατραπεί σε τελικό πρωταθλήματος.

Σε αυτή τη διαδρομή, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έχει δύο παίκτες που μπορούν να καθορίσουν την ισορροπία της ομάδας: τον Ζέλσον Μαρτίνς και τον Σαντιάγκο Έσε.

Ο παίκτης της έκρηξης

Ο Ζέλσον είναι ο παίκτης της έκρηξης. Ο άνθρωπος που μπορεί να ανοίξει ένα κλειστό ματς, να πάει στο ένας εναντίον ενός, να τρυπήσει άμυνες, να βγάλει τελική πάσα ή να σκοράρει εκεί που η ομάδα ψάχνει μια ατομική ενέργεια για να ξεμπλοκάρει. Δεν είναι τυχαίο ότι πέτυχε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού στη Λεωφόρο, δίνοντας το σύνθημα της αντεπίθεσης.

Ο Πορτογάλος έχει αποδείξει μέσα στη σεζόν ότι εμφανίζεται στις δύσκολες στιγμές. Από τα πόδια του ήρθε ο δεύτερος βαθμός του Ολυμπιακού στο Champions League, στο 1-1 με την PSV Αϊντχόφεν. Από δικό του γκολ ήρθε και το πρώτο τρίποντο στη διοργάνωση, απέναντι στην Καϊράτ στην Αστάνα, όταν ο τερματοφύλακας των Καζάκων, Αναρμπέκοφ, είχε κατεβάσει ρολά και έδειχνε ανίκητος. Ο Ζέλσον βρήκε τη λύση στην κλειστή γωνία και ξελάσπωσε τον Ολυμπιακό.

Το ίδιο έκανε και στο Άμστερνταμ με τον Άγιαξ. Άνοιξε το σκορ, έβαλε τους «ερυθρόλευκους» μπροστά και στη συνέχεια ήρθε το δεύτερο γκολ από τον Έσε, που σφράγισε την πρόκριση στη φάση των playoffs του Champions League. Εκείνο το παιχνίδι είναι χαρακτηριστικό για το πώς μπορούν να λειτουργήσουν οι δύο τους. Ο Ζέλσον δίνει το χτύπημα, ο Έσε δίνει την ισορροπία και την ασφάλεια.

Ο Ζέλσον είχε δείξει ανάλογη επίδραση και πέρυσι, όταν μετά την ήττα στην Τρίπολη στα τέλη Οκτωβρίου ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω στη βαθμολογία. Στα έξι παιχνίδια που ακολούθησαν, ο Πορτογάλος έκανε πράγματα και θαύματα: τέσσερα γκολ και δύο ασίστ. Στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ έκανε ίσως το καλύτερό του παιχνίδι, σκοράροντας και δίνοντας ασίστ στον Ελ Κααμπί. Με τη Λαμία πέτυχε γκολ «χρυσάφι», το μοναδικό της αναμέτρησης. Και στην Ευρώπη, μετά την ήττα από τη Λυών, έβγαλε καθοριστικές ασίστ με Μάλμε και Μπράγκα.

Αυτός είναι ο Ζέλσον που χρειάζεται τώρα ο Ολυμπιακός. Παίκτης όχι απλώς για να κρατήσει πλάτος ή να παίξει στη γραμμή, αλλά για να αλλάξει τη ροή των ντέρμπι. Να υποχρεώσει τον αντίπαλο μπακ να μείνει πίσω. Να ανοίξει χώρους για τον Ελ Κααμπί. Να τραβήξει δεύτερο παίκτη πάνω του και να δημιουργήσει αριθμητική υπεροχή. Να δώσει την ενέργεια που πολλές φορές λείπει από τα κλειστά ματς.

Αντεπίθεση Ολυμπιακού για... Φιλαδέλφεια - Τα δύο κρυφά «όπλα» Μεντιλίμπαρ

Κρυφός ρόλος στον Έσε

Όμως ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να ζήσει μόνο από τις εμπνεύσεις του Ζέλσον. Για να πάρει τέσσερις τελικούς, χρειάζεται έλεγχο στον άξονα. Εκεί μπαίνει ο ρόλος του Σαντιάγκο Έσε.

Ο Αργεντινός είναι ο παίκτης που μπορεί να γίνει το τακτικό κλειδί του Μεντιλίμπαρ. Δεν είναι μόνο αμυντικό χαφ. Είναι ο παίκτης που συνδέει τις γραμμές, δίνει την πρώτη πάσα, μαζεύει δεύτερες μπάλες, πιέζει ψηλά, καλύπτει τους χώρους πίσω από τα μπακ και κρατά την ομάδα σε ισορροπία όταν το παιχνίδι γίνεται άναρχο.

Ο «κρυφός ρόλος» του Έσε είναι ότι μπορεί να υπηρετήσει τρεις διαφορετικές λειτουργίες μέσα στο ίδιο παιχνίδι. Μπορεί να παίξει ως καθαρό 6άρι μπροστά από τα στόπερ, κλείνοντας τον άξονα. Μπορεί να λειτουργήσει ως εσωτερικός χαφ, βγαίνοντας στην πίεση και κυνηγώντας δεύτερες μπάλες. Μπορεί επίσης να κατεβαίνει χαμηλά για να βοηθά στο build up, όταν ο αντίπαλος πιέζει ψηλά και ο Ολυμπιακός χρειάζεται καθαρή πρώτη μεταβίβαση.

Στα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, αυτός ο ρόλος είναι κομβικός. Η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου θα επιχειρήσει να βάλει ένταση, να πιέσει, να κερδίσει μονομαχίες και να χτυπήσει στις μεταβάσεις. Εκεί ο Έσε πρέπει να είναι ο παίκτης που θα χαμηλώνει τον ρυθμό όταν χρειάζεται, θα προστατεύει την άμυνα και θα κόβει τις επιθέσεις πριν γίνουν καθαρές ευκαιρίες.

Απέναντι στον Παναθηναϊκό, ο Έσε μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στη μάχη του κέντρου, ειδικά στις δεύτερες μπάλες και στις κάθετες μεταβιβάσεις. Και στη Νέα Φιλαδέλφεια, αν το παιχνίδι με την ΑΕΚ έχει χαρακτήρα τελικού, ο Αργεντινός θα χρειαστεί να κάνει το πιο δύσκολο, να κρατήσει τον Ολυμπιακό συμπαγή σε ένα γήπεδο που θα έχει ένταση, πίεση και υψηλό ρυθμό.

Ο Έσε δεν είναι παίκτης που παίζει για την εξέδρα. Δεν θα κάνει πάντα το θεαματικό. Θα κάνει όμως αυτό που χρειάζεται μια ομάδα πρωταθλητισμού: θα καλύψει, θα μαρκάρει, θα δώσει σωστή πάσα, θα βγει πρώτος στη μονομαχία, θα μαζέψει τη δεύτερη μπάλα, θα σταματήσει την κόντρα. Αυτά είναι τα στοιχεία που δεν φαίνονται πάντα στο πρώτο βλέμμα, αλλά κρίνουν τίτλους.

Η μεγάλη πρόκληση για τον Μεντιλίμπαρ είναι να συνδυάσει αυτά τα δύο στοιχεία. Από τη μία, την επιθετική απειλή του Ζέλσον. Από την άλλη, την τακτική ασφάλεια του Έσε. Αν ο Ολυμπιακός έχει τον Ζέλσον σε βραδιά έμπνευσης και τον Έσε σε ρόλο κυρίαρχου του άξονα, τότε μπορεί να επιβάλει το παιχνίδι του ακόμα και σε δύσκολες έδρες.

Αντεπίθεση Ολυμπιακού για... Φιλαδέλφεια - Τα δύο κρυφά «όπλα» Μεντιλίμπαρ

Στοπ στα δώρα

Αλλά υπάρχει μια μεγάλη προϋπόθεση! Η άμυνα πρέπει να σταματήσει τα δώρα.

Ο Ολυμπιακός έχει πληρώσει ακριβά φέτος τα ατομικά λάθη στα ντέρμπι. Δεν μιλάμε για γκολ που ήρθαν επειδή ο αντίπαλος τον διέλυσε τακτικά. Μιλάμε για γκολ που προήλθαν από έλλειψη καθαρού μυαλού, κακές μεταβιβάσεις, χαμένες κόντρες, κακές τοποθετήσεις και στιγμές αδράνειας.

Στη Λεωφόρο, στον πρώτο γύρο με τον Παναθηναϊκό, το γκολ του Ντέσερς ήρθε από λάθος πάσα του Ρέτσου. Ο Ολυμπιακός δεν είχε απειληθεί ουσιαστικά, όμως ένα κακό γύρισμα έδωσε στον Μπακασέτα τη δυνατότητα να κλέψει, να βρει τον Ντέσερς και να έρθει το γκολ. Σε τέτοια παιχνίδια, ένα λάθος αρκεί για να τινάξει στον αέρα ένα ολόκληρο πλάνο.

Στο Καραϊσκάκη, στις 8 Φεβρουαρίου, το γκολ του Παναθηναϊκού ήρθε από αλυσίδα λαθών. Ο Τζολάκης έδωσε εύκολο πλάγιο και στη συνέχεια δεν μπόρεσε να αποκρούσει, ο Ρέτσος έχασε την κόντρα, ο Κοστίνια κάλυψε τον Τετέι και ο Έσε έμεινε απλός παρατηρητής στη φάση, με τον Ταμπόρδα να σκοράρει κάτω από τα πόδια του διεθνούς τερματοφύλακα.

Στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός είχε το ματς υπό έλεγχο, όμως ένα γλίστρημα του Ορτέγκα, που είχε βρεθεί σε θέση δεξιού μπακ, έδωσε στον Τάισον τη δυνατότητα να ισοφαρίσει. Μετά ήρθε και το πέναλτι του Κοστίνια στον Κωνσταντέλια, το οποίο έκανε γκολ ο Ζίβκοβιτς. Από εκεί που οι Πειραιώτες είχαν τον έλεγχο, βρέθηκαν να πληρώνουν δύο φάσεις που δεν επιτρέπεται να επαναληφθούν.

Το ίδιο συνέβη και στην πρεμιέρα των playoffs με την ΑΕΚ. Το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης ήρθε από λάθος πάσα του Ρέτσου, που έφερε την «κιτρινόμαυρη» αντεπίθεση και το γκολ του Κοϊτά. Άλλη μία φορά, το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η ποιότητα του αντιπάλου, αλλά η αυτοϋπονόμευση.

Γι’ αυτό η Τούμπα είναι τεστ χαρακτήρα. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να πάει εκεί μόνο με την ιδέα ότι ο Ζέλσον θα βρει μια φάση ή ότι ο Έσε θα καθαρίσει τα πάντα στον άξονα. Χρειάζεται συνολική συγκέντρωση. Από τον τερματοφύλακα μέχρι τον τελευταίο επιθετικό. Από την πρώτη πάσα μέχρι την τελευταία άμυνα στο 90ό λεπτό.

Ο Μεντιλίμπαρ θα ζητήσει απλά πράγματα, αλλά δύσκολα στην εκτέλεση. Απαιτεί καθαρό μυαλό, σωστές αποστάσεις, γρήγορες επιστροφές, πίεση χωρίς τρέλα, κυκλοφορία χωρίς περιττό ρίσκο. Σε ματς τέτοιου βάρους, δεν χρειάζεται να κάνεις πάντα το μεγάλο πράγμα. Πρέπει πρώτα να αποφύγεις το μοιραίο λάθος.

Ο Ζέλσον μπορεί να δώσει στον Ολυμπιακό το γκολ. Ο Έσε μπορεί να του δώσει τον έλεγχο. Η άμυνα πρέπει να του δώσει τη σοβαρότητα. Αν λείψει ένα από τα τρία, η αντεπίθεση μπορεί να μείνει στη μέση.

Ο Ολυμπιακός έχει ακόμα δρόμο, αλλά δεν έχει πια χρόνο. Τα τέσσερα τελευταία παιχνίδια είναι η τελική του εξέταση. Και σε αυτή την εξέταση δεν αρκεί να παίξει καλά για μεγάλα διαστήματα. Πρέπει να είναι κυνικός μπροστά, πειθαρχημένος στη μέση και αλάνθαστος πίσω.

Αν ο Ζέλσον γίνει ξανά ο παίκτης των μεγάλων στιγμών, αν ο Έσε πάρει στα χέρια του τον άξονα και αν η άμυνα σταματήσει τα παιδικά λάθη, τότε ο Ολυμπιακός μπορεί να πάει μέχρι τέλους. Αν όχι, τα δώρα θα κοστίσουν περισσότερο από οποιαδήποτε χαμένη ευκαιρία.