Ο ΠΑΟΚ έβγαλε αντίδραση - και πριν το 0-1 - αλλά δεν είναι αρκετό

Από τη μία η αντίδραση, η πίεση μέχρι το τέλος και η άρνηση της ομάδας να παραδοθεί. Από την άλλη, μια ακόμη βραδιά όπου ο ΠΑΟΚ έδειξε ξανά τις ίδιες αδυναμίες που τον ακολουθούν σχεδόν ολόκληρη τη φετινή σεζόν.

Γιατί το ματς με την ΑΕΚ ήταν σχεδόν… συμπύκνωση της χρονιάς του Δικεφάλου. Ένα πρώτο ημίχρονο με νευρικότητα, κακές αποστάσεις και δυσκολία στην ανάπτυξη απέναντι σε μια ομάδα που πίεσε σωστά και οργανωμένα. Η ΑΕΚ μπήκε στην Τούμπα με ξεκάθαρο πλάνο να χτυπήσει ψηλά, να μην αφήσει τον ΠΑΟΚ να κυκλοφορήσει εύκολα την μπάλα και να βγάλει εκτός παιχνιδιού τους δημιουργικούς του παίκτες. Και για μεγάλο διάστημα το κατάφερε.

Κι όμως, ακόμα και μέσα σε αυτή τη μέτρια εικόνα, ο ΠΑΟΚ είχε στιγμές που έδειξε την ποιότητά του. Ο Τάισον ήταν ξανά από τους λίγους που έβγαζαν ενέργεια και προσωπικότητα, ο Κωνσταντέλιας όσο περνούσε η ώρα άρχισε να παίρνει μέτρα στο γήπεδο και να δημιουργεί προβλήματα ανάμεσα στις γραμμές, ενώ ο Ζίβκοβιτς προσπάθησε να τραβήξει πάνω του παιχνίδι και πρωτοβουλίες.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα “αγκάθια” της φετινής ομάδας. Ο ΠΑΟΚ δημιουργεί, φτιάχνει προϋποθέσεις, βγάζει φάσεις, αλλά πολύ συχνά δεν “σκοτώνει” το παιχνίδι στις στιγμές που πρέπει. Και όταν αφήνεις μια ομάδα όπως η ΑΕΚ ζωντανή, το πληρώνεις.

Το γκολ του Γιόβιτς ήρθε ακριβώς σε μια τέτοια στιγμή. Σε transition, σε χώρο, με τον ΠΑΟΚ να μην έχει σωστή ισορροπία πίσω. Μια φάση που θύμισε αρκετές φορές φέτος, όπου ο Δικέφαλος δέχθηκε γκολ σε καταστάσεις που δεν έμοιαζαν καν τόσο επικίνδυνες όταν ξεκινούσαν.

Κι όμως, εκεί που το γήπεδο είχε παγώσει και η ΑΕΚ έδειχνε να κρατά ένα τεράστιο διπλό, ο ΠΑΟΚ έβγαλε αντίδραση. Όχι απαραίτητα με καθαρό μυαλό ή τρομερό ποδόσφαιρο, αλλά με πίεση, ένταση και προσωπικότητα.

Η είσοδος δεύτερου φορ γέμισε περισσότερο την περιοχή, η Τούμπα άρχισε να σπρώχνει και τελικά το γκολ ήρθε από στατική φάση, με τον Μύθου να δίνει λύση σε ένα σημείο όπου η ομάδα είχε ανάγκη έναν ποδοσφαιριστή να επιτεθεί αποφασιστικά στην μπάλα.

Και μετά το 1-1, ο ΠΑΟΚ πήγε να το γυρίσει ολοκληρωτικά. Ο Γιακουμάκης είχε δύο στιγμές που θα μπορούσαν να αλλάξουν όλο το βράδυ, όμως εκεί φάνηκε ξανά η πίεση και η βιασύνη μιας ομάδας που κυνηγούσε περισσότερο με ένστικτο παρά με καθαρό μυαλό.

Το τελικό αποτέλεσμα αφήνει τον ΠΑΟΚ όρθιο βαθμολογικά, αλλά δεν αλλάζει πολλές από τις σκέψεις που υπάρχουν γύρω από την εικόνα του. Η ομάδα έχει ποιότητα, έχει ποδοσφαιριστές που μπορούν να αλλάξουν ματς, έχει διαστήματα πολύ καλού ποδοσφαίρου. Ταυτόχρονα όμως συνεχίζει να παρουσιάζει αστάθεια, αδυναμία στον έλεγχο ρυθμού και προβλήματα στις μεταβάσεις.

Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει, πάντως, είναι πως αυτή η ομάδα παλεύει μέχρι το τέλος. Και στην Τούμπα, σε ένα βράδυ που στραβοκύλησε αρκετές φορές, αυτό ήταν που της έδωσε τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας