Μία από τις πλέον επεισοδιακές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου γράφτηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1990. Ο Παναθηναϊκός υποδεχόταν τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ για τη δεύτερη αγωνιστική της Α’ Εθνικής, σε ένα παιχνίδι που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Οι «πράσινοι» είχαν επιβάλει τον ρυθμό τους και προηγήθηκαν με 3-0, χάρη στα γκολ των Κώστα Αντωνίου, Δημήτρη Σαραβάκου και Βαγγέλη Βλάχου. Μέχρι το 56ο λεπτό είχαν ήδη διαμορφώσει το σκορ που έμελλε να καταγραφεί ως τελικό, όχι όμως και μέσα από την κανονική ολοκλήρωση της αναμέτρησης.

Ο ΠΑΟΚ είχε έντονα παράπονα από τη διαιτησία του Ηλία Καραμάνη. Οι άνθρωποι του «Δικεφάλου του Βορρά» διαμαρτύρονταν για τις αποφάσεις του διαιτητή και η κατάσταση ξέφυγε στο τελευταίο τέταρτο της αναμέτρησης.

Οι δύο αποβολές και η έκρηξη του Βουλινού

Στο 75ο λεπτό ο Καραμάνης απέβαλε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τον Γιώργο Σκαρτάδο και τον Αιγύπτιο Μαγκντί Τολμπά για διαμαρτυρία, αφήνοντας τον ΠΑΟΚ με εννέα ποδοσφαιριστές.

Η απόφαση προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του τότε προέδρου της ομάδας, Θωμά Βουλινού. Ο ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ σηκώθηκε από τη θέση του, μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και έδωσε εντολή στους παίκτες να αποχωρήσουν.

Στο 77ο λεπτό η αποστολή του ΠΑΟΚ κατευθύνθηκε προς τα αποδυτήρια, παρά τις προσπάθειες που έγιναν ώστε να συνεχιστεί το παιχνίδι. Ο αγώνας διακόπηκε οριστικά, με την εικόνα ενός προέδρου να εισβάλλει στο γήπεδο και να αποσύρει την ομάδα του να μένει στην ιστορία.

Ήταν μία ακραία κίνηση διαμαρτυρίας απέναντι στη διαιτησία, η οποία μπορεί να εξέφραζε την αγανάκτηση του Βουλινού, άφηνε όμως τον ΠΑΟΚ εκτεθειμένο στις προβλέψεις των κανονισμών.

Η βαριά τιμωρία

Το κόστος της αποχώρησης ήταν σημαντικό. Ο ΠΑΟΚ μηδενίστηκε στο συγκεκριμένο παιχνίδι, τιμωρήθηκε με αφαίρεση τριών βαθμών και με πέντε αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.

Σε μία εποχή κατά την οποία η νίκη έδινε δύο βαθμούς, η αφαίρεση τριών βαθμών αποτελούσε ακόμη βαρύτερο αγωνιστικό πλήγμα. Παράλληλα, η τιμωρία της Τούμπας στέρησε από την ομάδα για πέντε παιχνίδια τη δύναμη της έδρας και την παρουσία των φιλάθλων της.

Η αναμέτρηση καταχωρίστηκε με 3-0 υπέρ του Παναθηναϊκού, όμως το σκορ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Εκείνο που έμεινε ήταν το «ντου» του Βουλινού, η εντολή αποχώρησης και οι εικόνες μιας βραδιάς που αποτύπωσε με τον πιο εκρηκτικό τρόπο το κλίμα του ελληνικού ποδοσφαίρου στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Μία απόφαση που έμεινε στην ιστορία

Ο Θωμάς Βουλινός υπήρξε μία έντονη και παρεμβατική προσωπικότητα, σε μία περίοδο κατά την οποία ο ΠΑΟΚ βρισκόταν σε διαρκή σύγκρουση με το ποδοσφαιρικό κατεστημένο της εποχής. Για μεγάλη μερίδα του κόσμου της ομάδας, η κίνησή του εξέφρασε την αγανάκτηση απέναντι σε όσα θεωρούσε ότι αντιμετώπιζε ο σύλλογος. Σε θεσμικό επίπεδο, όμως, η απόσυρση της ομάδας αποτέλεσε σαφή παραβίαση των κανονισμών και προκάλεσε αναπόφευκτα βαριές κυρώσεις.

Τριάντα έξι χρόνια αργότερα, το Παναθηναϊκός–ΠΑΟΚ της 23ης Σεπτεμβρίου 1990 εξακολουθεί να μνημονεύεται όχι για τα τρία γκολ, αλλά για τη στιγμή που ένας πρόεδρος μπήκε στον αγωνιστικό χώρο, πήρε την ομάδα του και έφυγε.