Ο ΠΑΟ που φοβίζει και η εξήγηση για τη... διπολική ΑΕΚ - Ντεφορμέ Νίκολιτς, αδικαιολόγητα λάθη Ριμπάλτα

Πριν γίνει το ΠΑΟ-ΑΕΚ όλοι έλεγαν πόσο σημαντικό ήταν αυτό το αθηναϊκό ντέρμπι και για τις δυο ομάδες αφού για την καθεμία ενδεχόμενη νίκη θα μπορούσε - για διαφορετικούς λόγους - να θεωρηθεί και σαν μια πρώτη δήλωση τίτλου! 

Για τον μεν Παναθηναϊκό θα ήταν το τρίτο Μπιγκφοράτο ντέρμπι αλλά ουσιαστικά η πρώτη σοβαρή δοκιμασία μετά τον Ολυμπιακό στο "Καραϊσκάκης", για να αποδείξει / φωνάξει πως είναι έτοιμος για να γίνει Πρωταθλητής και συγχρόνως μια ευκαιρία να βάλει πλώρη για Πρωταθλητής Χειμώνα με αξιοσημείωτη διαφορά καθώς μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου έχει βατά παιχνίδια ενώ οι τρεις ανταγωνιστές του θα παίζουν μεταξύ τους!! 

Διαβάστε επίσης...

Απέρριψε πρόταση... χρυσάφι από ομάδα Ch. League o Μεντιλίμπαρ - Παραμένει στη λίστα του ΠΑΟΚ!

Νέες φήμες μετά τη συνάντηση Αλαφούζου-Μπαλντίνι στον ΠΑΟ - Οι επενδυτές και η νέα μεταγραφή

Για την δε ΑΕΚ ήταν το πρώτο της ντέρμπι στο πρωτάθλημα αλλά επίσης ένα Γκράντε τέστ αποδείξεων: πως μπορεί να είναι "τούρμπο" και όχι "παπάκι" και μακριά από την Αρένα, πως την τρέχουσα σεζόν δεν έχει "διπολική διαταραχή", πως περνάει ακόμη η μπογιά του "my way" του Νίκολιτς, πως έχει την δυναμική/ την ενέργεια / το ρόστερ για να συνεχίσει το εντυπωσιακό αήττητο σερί των 31 αγωνιστικών / ενός χρόνου (κάνοντας δικό της ιστορικό ρεκόρ), πως πάλι αυτός ο Νοέμβριος θα είναι ο μήνας της δική της εκτόξευσης και ο Παναθηναϊκός θα είναι ξανά η μεγάλη ομάδα που θα ...βασανίσει περισσότερο απο οποιανδήποτε άλλη, όπως έκανε και την περσινή σεζόν!!!

Τελικά το ντέρμπι ΠΑΟ - ΑΕΚ τελείωσε 2-0 αλλά θα μπορούσε να ήταν...3-0 από το ημίχρονο. Περισσότερο κι από το αποτέλεσμα όμως, μέτρησε η αγωνιστική/πνευματική/ενεργειακή/ποιοτική εικόνα ομάδων και παικτών που επιβεβαίωσε τα παραπάνω τόσο για τους "πράσινους" (που πέτυχαν μια τεράστια νίκη), όσο και για τους "κιτρινόμαυρους" ( που έχασαν σχεδόν αμαχητί)!! 

ΤΟ ΜΑΤ ΤΟΥ ΝΙΣΤΡΟΥΠ ΚΑΙ Ο ΠΑΟ ΠΟΥ ΦΟΒΙΖΕΙ

Οπότε όλοι πλέον μιλάνε για την εμφατική και συνάμα άνετη επικράτηση των πρωτοπόρων, την μεγάλη βελτίωση του Παναθηναϊκού, την ποιοτική υπεροχή του ρόστερ του έναντι της Πρωταθλήτριας, για το (πρώτο) τακτικό ματ του Νίστρουπ, για τα όργια του συγκλονιστικού Αντίνο που ήταν παντού, για την διπλή σημασία αυτής της επιτυχίας: από την μία δίνει αέρα βαθμολογικό και υπεροχής, από την άλλη "ζυμώνει" στον ύψιστο βαθμό τις σχέσεις και την συσπείρωση στην ομάδα / Οργανισμό και με τους οπαδούς και μεταξύ των παικτών και με τον κόουτς!! 

Μην ξεχνάμε πως ο φετινός Παναθηναϊκός είναι μια  πολύ ακριβή αλλά καινούρια ομάδα, που εν κινήσει στη τρέχουσα σεζόν χτίζει  νοοτροπία, μέταλλο και χρειαζόταν νίκες / εμφανίσεις όπως αυτή με την ΑΕΚ που θα οδηγήσουν στην απόλυτη long term επιτυχία μετά από 17 πέτρινα χρόνια.

Ο Τζέϊκομπ Νίστρουπ απέδειξε με το πλέον πειστικό τρόπο πως αυτός ο Παναθηναϊκός, των 12 μεταγραφών (μόλις μια δική του) και της εύθραυστης ψυχολογίας, πέρασε από την φάση της διαχείρισής του και έγινε η δική του ομάδα, το δικό του ΓΚΡΟΥΠ! Ο Δανός παρέταξε μια ομάδα που αγωνιστικά και πνευματικά ήταν άψογα προετοιμασμένη, διψασμένη- συγκεντρωμένη - αθλητική aggressive. Το σημαντικότερο: αν δεν κάνω λάθος για πρώτη φορά ο Νίστρουπ έριξε το βάρος και στον αντίπαλο, προσαρμόστηκε κάπου και στο παιχνίδι της Πρωταθλήτριας, δεν έμεινε δογματικός στο δικό του "Μy Way"  που συνήθιζε!! Μετά τα χθεσινοβραδινά τόσο οι οπαδοί του όσο και των ανταγωνιστών,  κατάλαβαν πως φέτος δείχνει να είναι όντως η χρονιά του και ενδεχομένως το βαθμολογικό του αβαντάζ μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου να γίνει μεγαλύτερο. Ο Παναθηναϊκός από την στιγμή που ενσωμάτωσε και τον νεαρό προπονητή του, με τον πλούσιο πάγκο που διαθέτει, τους πολλούς του σκόρερ, τις προσωπικότητες σε κάθε γραμμή και τις εύκολες νίκες του επί των "μικρομεσαίων' φοβίζει. Οι ανταγωνιστές του όχι ακόμη!!!!

Η "ΔΙΠΟΛΙΚΗ" ΑΕΚ ΚΑΙ ΟΙ... ΕΘΥΝΕΣ

Μπορεί κάποιος δικαιολογημένα να ισχυριστεί... "έλα μωρέ, η γνωστή φετινή ΑΕΚ ήταν, που εκτός έδρας πίνει...θάλασσα"! Θα το δεχόμουν αλλά υπάρχει μια τεράστια διαφορά: η Πρωταθλήτρια στο ΟΑΚΑ δεν έχασε καταρρέοντας στο τέλος (μετά το 70΄) αλλά γιατί δέχτηκε γκολ στο ξεκίνημα του κάθε ημιχρόνου και γιατί δεν της επέτρεψε ο Παναθηναϊκός σε καμία στιγμή του αγώνα να φανεί διεκδικητική / απειλητική ακόμη και στο διάστημα που αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο λόγω της βλακώδους αποβολής του Κάνγκουα! Και όλα αυτά έγιναν γιατί ο Νίστρουπ δεν φοβήθηκε καθόλου την ΑΕΚ της οποίας πάντως στο τέλος έπλεξε το εγκώμιο. Για μένα σημάδι ότι την είχε μελετήσει πολύ καλά....

Για την φετινή "διπολική" ΑΕΚ που εμφανίζεται ανέτοιμη για τις υψηλότατες απαιτήσεις της φετινής σεζόν, για τον μπερδεμένο και ντεφορμέ εσχάτως Νίκολιτς, τον "λομπίστα" Ριμπάλτα που είναι ο μεγάλος υπεύθυνος για τα αδικαιολόγητα καλοκαιρινά λάθη στο μεταγραφικό προγραμματισμό της ομάδας με αποτέλεσμα το ρόστερ να είναι χειρότερο από το περσινό (παρότι παίζει πλέον στο Τσάμπιονς Λιγκ και όχι στο Κόνφερενς), για τους "καλομαθημένους" παίκτες, μπορείς να πεις όντως πάρα πολλά εκ των υστέρων. Προσωπικά έχω φροντίσει να τα επισημάνω, να τα καυτηριάσω, να τα αναδείξω πριν ακόμη αρχίσουν να κτυπάνε τα καμπανάκια και οι καμπάνες!

Η μεγαλύτερη αλήθεια ( άραγε δίκην αυτοκριτικής ή αναζήτησης άλλοθι για τις ήττες;) βγήκε το βράδυ της Κυριακής από το στόμα του κόουτς Νίκολιτς. Ο Σέρβος ακόμη κι αν το έθεσε... λάιτ ήταν του the point τονίζοντας ότι πάρθηκαν λάθος αποφάσεις το καλοκαίρι! Δεν μας είπε όμως, τον υπεύθυνο και τους συνυπεύθυνους: για το ότι άφησαν να φύγει ο MVP Πινέδα (επειδή ζητούσε τα λεφτά του... Γιόβιτς αν και 30χρονος), για το ότι παίκτες όπως ο Ρότα, ο Μαρίν (ο Ρουμάνος εξαντλημένος έκανε το χειρότερό του παιχνίδι) , οι Μουκουντί-Ρέλβας κινδυνεύουν να καούν επειδή αγωνίζονται non stop  λόγω έλλειψης ικανών αντικαταστατών, αλλά και γιατί δέχτηκε μεταγραφές όπως ο Γκεοργκίεφ, ο Σαχαμπό (αυτή η ψυχή των 2 εκατομμυρίων κόστους υπάρχει στα Σπάτα;)ο Λυκογιάννης, ο Καϊρίνεν, ο Αριάνγκα, ο Αλεξίου Ζουμπκόφ που όπως φαίνεται δεν τους πιστεύει ή δεν τους βλέπει καθόλου ή τους θεωρεί τελείως συμπληρωματικούς. Ή γιατί επέμενε να ανανεώσουν οι Γκατσίνοβιτς - Βίντα;

 Είπε χθες ο Νίκολιτς πως ο Ρότα έγινε αλλαγή γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Ποιος τον έβαλε και γιατί όμως, σε τέτοια κατάσταση; Και πως θα βγει η σεζόν με έναν δεξιό μπακ; Μήπως για να δικαιολογηθεί η αναγκαιότητα της ανανέωσης του "πολυθεσίτη" Γκατσίνοβιτς ή της μεταγραφής του Γκεοργκίεφ (που ήρθε για στόπερ και έγινε υβριδικός δεξιός μπακ, ο οποίος δεν κρίνεται ικανός να  παίξει μεσοβδόμαδα στη Τούμπα αλλά μπαίνει αλλαγή - χωρίς ματς και καθόλου ρυθμό - στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, απέναντι στο 10 εκατομμυρίων Αντίνο και αντιλαμβάνονται όλοι πως δεν κάνει /δεν είναι επιπέδου ΑΕΚ);

Ο ΡΙΜΠΑΛΤΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΚΕΦΑΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΣΤΕΡ

Πάμε και στον Χαβιέρ Ριμπάλτα; Όπως πέρσι του δόθηκαν τα εύσημα ( και νέο συμβόλαιο από τον "Super Mario") για τον σχεδιασμό έτσι και φέτος πρέπει να χρεωθεί τα μέγιστα για το ελάχιστο ποσοστό ευστοχίας στο μεταγραφικό σχεδιασμό, κρίνοντας από την χρησιμότητα, την απόδοση, την διαχείριση των νεοαποκτηθέντων παικτών από τον Νίκολιτς. Με εξαίρεση τον "καλλιτέχνη" Λόβρο Μάγιερ και τις εντάσεις που μπορεί να δώσει ο Βιτάλις, μπήκαμε στον Νοέμβριο αλλά οι υπόλοιπες κινήσεις του Καταλανού Διευθυντή ποδοσφαίρου αποδεικνύουν ότι πολλά δεν έγιναν σωστά στις μεταγραφές. Αποκτήθηκαν παίκτες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αλλά ο Νίκολιτς εμπιστεύεται ελάχιστους από αυτούς. Δικαίως ή αδίκως, για μια σειρά από λόγους, δεν έχει πάρει πράγματα από Καϊρίνεν/Αριάνγκα/Γκεοργκίεφ/Λυκογιάννη/Ζουμπκόφ/Σαχαμπό/Αλεξίου (ο τελευταίος δεν παίζει ούτε στο Κύπελλο, παρότι βασικά για εκεί αποκτήθηκε)!! Κάποιες μεταγραφές δεν θα βγούνε, συμβαίνει πολύ συχνά. Εδώ μιλάμε όμως για επτά(7) και δεν βρισκόμαστε πλέον σε περίοδο δοκιμών ή των "πρέπει" του Αυγούστου. Από την άλλη πως μπορούν να αξιολογηθούν εάν παίζουν από ελάχιστα ως καθόλου λόγω της διαχείρισης του Νίκολιτς. Κάπως έτσι η ΑΕΚ δεν μπορεί να κεφαλοποιήσει το ρόστερ της, με συνέπεια ο Σέρβος κόουτς να έχει απομείνει με πολύ κοντό ρόστερ για τρεις διοργανώσεις, ειδικά όταν η μία είναι το Τσάμπιονς Λιγκ. 

ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΟΥΤΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Προφανώς και κάτι δεν πάει καλά στη διαχείριση του γκρουπ από τον Νικολιτς. Τα παραδείγματα πολλά: ο Μαρίν δεν παίρνει ανάσες ενώ υπάρχουν επιλογές. Ο Αριάνγκα εμφανίζεται  κόντρα στην Σίτι και μετά εξαφανίζεται. Ο Καϊρίνεν μια είναι εντός και τρεις εκτός αλλά ο χωρίς εντάσεις Ζοάο Μάριο (επιλογή του Νίκολιτς) παρότι δεν ήταν στη προετοιμασία του καλοκαιριού όπως ο Φινλανδός, ούτε υπολογιζόταν στην Μπεσίκτας και ήρθε τον Σεπτέμβριο, μπαίνει και παίζει στον άξονα σε Ετιχάντ και Τούμπα! Ο Λυκογιάννης της Serie A & του Τσάμπιονς Λιγκ δεν θεωρείται ικανός ούτε για τα ρεπό του Πήλιου. Εαν συνυπολογίσουμε την αντιποδοσφαιρική επιλογή να μην αποκτηθεί αξιόπιστος/κανονικός δεξιός μπακ, ούτε τρίτος στόπερ για το βασικό ροτέισον, εξηγείται γιατί η 4άδα των Ρότα/Πήλιου/Μουκουντί/Ρέλβας έχει "βαλσαμωθεί" με ότι αυτό συνεπάγεται όταν ο ένας θα τραυματιστεί, ο άλλος θα τιμωρηθεί, ο τρίτος θα αρρωστήσει και ο τέταρτος θα ...σκάσει! Θέμα διαχείρισης δημιουργείται και όταν ο Γιόβιτς ενώ εμφανώς έχει ελάχιστες στιγμές επιρροής στα παιχνίδια υψηλών μέτρων και ταχυτήτων αλλά δεν βλέπουμε το  πολύ πιο λειτουργικό δίδυμο των Βάργκα - Ζίνι, κάτι όμως, που προϋποθέτει πάγκο για τον Σέρβο σταρ με τα 3 εκατομμύρια ευρώ συμβόλαιο.

Από εκεί και πέρα η εκτός έδρας ΑΕΚ μου δείχνει πως κάτι έχει χαλάσει και στην νοοτροπία της ομάδας. Έχει χαθεί η περσινή σκληράδα της, ο περσινός χαμαιλεοντισμός της, το... fight και το never gine up. Μου δείχνει ότι μακριά από την "Αγιά Σοφιά" της λείπει η πίστη και η έμπνευση σε αυτό που βγαίνει να παίξει κι αυτό βαραίνει προφανώς τον προπονητή. Χωρίς εντάσεις και ταχυδύναμη αυτό το  μονοδιάστατο "βαλκανικό" 4-4-2 του Νίκολιτς όταν ο αντίπαλος την δυσκολεύει, την πιέζει ψηλά, είναι πιο αθλητικός/ποιοτικός, την μεταμορφώνει σε κάτι αντί-ελκυστικό, το άκρως αντίθετο από αυτό που της βγαίνει εντός έδρας.

Η ΕΞΗΓΗΣΗ  ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ

Όλα τα παραπάνω δικαιολογούν την  εικόνα της στο ΟΑΚΑ, την βαθμολογική της θέση, την αγωνιστική & πνευματική διπροσωπία της μεταξύ εντός και εκτός έδρας παιχνιδιών που παραπέμπει σε...ασανσέρ. Παίζει  η ΑΕΚ στην Αρένα της και είναι πύραυλος, της βγαίνουν όλα, βάζει δυο, τρια γκολ από το ημίχρονο. Πάει εκτός έδρας και είτε υποφέρει να κάνει φάση (όπως με τον Παναθηναϊκό ακόμη κι αν οι "πράσινοι" έμεναν με εννιά), είτε δεν μπορεί να βάλει δεύτερο και τρίτο γκολ. Κάνει εύκολα / απρόσεκτα λάθη που τα πληρώνει,  χάνει τις μονομαχίες, πηγαίνουν δεύτεροι στη μπάλα. Σε 7 ματς εκτός έδρας που δεν κέρδισε ή έχασε μετράει 16 γκολ παθητικό. Πως να πετύχεις τους στόχους σου μετά...

Στο δια ταύτα: είναι ξεκάθαρο πως στην ΑΕΚ πρέπει να επαναπροσδιορίσουν πράγματα. Ξεκινώντας από τον Νίκολιτς, ο οποίος θα πρέπει μέχρι τον Γενάρη να προχωρήσει σε αξιολόγηση/ αξιοποίηση του υπάρχοντος ρόστερ ανοίγοντας το ροτέισον. Να  δει και εναλλακτικούς τρόπους παιχνιδιού αφού προφανώς δεν έχει δουλέψει κάτι άλλο από αυτό που βλέπουμε και όταν το διαβάζουν και το αντιμετωπίζουν της κατεβάζουν το επίπεδο. Και μιλάω για το πρωτάθλημα, εκεί που μέχρι να έρθει η χειμερινή μεταγραφική περίοδος θα πρέπει να είναι κοντά στην κορυφή. Ο ανταγωνισμός έχει ανέβει, ο Παναθηναϊκός είναι μια χαρά, πλήρης, ομάδα ενώ ο Ολυμπιακός με τον Ιμανόλ συνέρχεται και κερδίζει συνέχεια. 

Η ΑΕΚ χρειάζεται ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, μεγαλύτερη ευελιξία, κάποιες γενναίες αποφάσεις για να φτιάξει την... νοοτροπία και στοχευμένες μεταγραφές τον Γενάρη που θα ανεβάσουν την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα της ομάδας. Θα χρειαστεί ο ιδιοκτήτης να βάλει ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη αλλά να υπάρξει και...έλεγχος. Κανένας δεν μπορεί να είναι πάνω από την ομάδα. Ούτε ο Νίκολιτς, ούτε ο Ριμπάλτα, ούτε κάποιοι παίκτες. Όλοι θα πρέπει να θυσιάζονται, να σκίζονται για το σύνολο. Αυτό που συνέβη με τον Αλμέϊδα, που από κάποια στιγμή και μετά τον είχαν αφήσει ανεξέλεγκτο με τα γνωστά αποτελέσματα, δεν πρέπει να συμβεί και με τον Νίκολιτς. Άλλωστε η ΑΕΚ είναι η μοναδική από το BIg 4 που πολλές φορές έχει πέσει θύμα της προσωπολατρείας...