Εξήντα πέντε χρόνια περίμενε το Εδιμβούργο, πρωτεύουσα της Σκωτίας γνωστό επίσης και με τα παρατσούκλια «Αθήνα της Βρετανίας» ή «Μοντέρνα Αθήνα» να βρεθεί στην κορυφή ενός ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος. Που μπορεί να θεωρείται σκληρό και «αντρικό» όσο θέλετε, από την άλλη όμως το πλέον προβλέψιμο του πλανήτη.

 Φταίει αναμφισβήτητα το μονοπώλιο της Γκλασγκόβης, όσο ο διπολισμός ετών που δημιούργησαν Ρέιντζερς και Σέλτικ που όχι μόνο κατέκτησαν τα 110 (55 η κάθε μία), από τα συνολικά 129 πρωταθλήματα, αλλά την τελευταία φορά που ο τίτλος κατέληξε εκτός πόλης ήταν πριν από 40 χρόνια, το μακρινό ’85 με το «exploit» της Αμπερντίν.

 Κάτι ανάλογο πάει να επαναληφθεί και φέτος, με τη διαφορά ότι το πρωτάθλημα τείνει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής να καταλήξει προς τις… καρδιές (Χαρτς) του  Εδιμβούργου. Και αν γίνει αυτό, για το ονόρε και την υπερηφάνεια της Γκλασγκόβης θα είναι ένα διπλό πλήγμα, αφενός γιατί δεν συμπαθούν τους «πρωτευουσιάνους», με τίποτα. Αφετέρου γιατί είναι τόσες πολλές οι γλωσσικές, όσο πολιτιστικές διαμάχες που είναι ικανοί να τσακώνονται ακόμη και για τη συνταγή του ψωμιού ή για το ποια σάλτσα θα συνοδεύσει καλύτερα το ψάρι.

 Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές χωρίζουν δύο πόλεις, μάξιμουμ 50 λεπτά η μία από την άλλη (μία απ’ αυτές η εντελώς διαφορετική διάλεκτος, μία ακόμη το τοπογραφικό και αρχιτεκτονικό στυλ του Εδιμβούργου που θυμίζει πολύ περισσότερο την Αρχαία Αθήνα, παρά το παραδοσιακό κέλτικο), η πόλη και το ποδόσφαιρό της βιώνουν φέτος μία από τις πλέον λαμπρές περιόδους της ύπαρξής τους.

 Στα 151 χρόνια Ιστορίας της η Χαρτς έχει, όλα κι όλα πανηγυρίσει την κατάκτηση 4 πρωταθλημάτων: με τελευταίο τη σεζόν ’59-’60. Οκτώ κυπέλλων, με τελευταίο το ’11-12. Και 4 Λιγκ Καπ, με τελευταίο το ’62-’63. Δηλαδή τίποτα. Μία μιζέρια μπροστά στα επιτεύγματα των Σέλτικ και Ρέιντζερς.

 Τη τελευταία 20ετία δε, πέρασε τα πάνδεινα πέφτοντας και μετά ξανασηκώνοντας κεφάλι χάρη κυρίως στη δραστική πρωτοβουλία της Αν Μπαντζ, μίας πρώην ψυχολόγου και μετά προγραμματίστρια στον τομέα της πληροφορικής.

 Η Μπαντζ ανέλαβε τα ηνία από τις στάχτες των χρεών που είχε αφήσει πίσω του ο Λιθουανός τραπεζίτης Βλαντιμίρ Ρομανόφ και σταδιακά, μαζεύοντας απ’ όποιον μπορούσε 20εκ. λίρες κατάφερε να ξαναδώσει στην ομάδα μία βιώσιμη σταθερότητα. Μετά ήρθε ο «κυκλώνας» του 55χρονου Άγγλου τζογαδόρου, Τόνι Μπλουμ και η ομάδα, σχεδόν απογειώθηκε.

 Με πτυχίο στα μαθηματικά, ιδιοφυία των αριθμών και «μάγος» του gambling, ο Μπλουμ έφερε στο Εδιμβούργο την απλή μέθοδο, του αγοράζω φθηνά, για να πουλήσω το δεκαπλάσιο, που εφάρμοσε και στη Μπράιτον της οποίας κατέχει το 75% των μετοχών. Έχει επίσης το 21% της βελγικής Σεν Ζιλουάζ, το 19.1% της Αυστραλιανής, Μέλμπουρν Βίκτορι, όπως και το 29% της Χαρτς.

 Το οικονομικό του αριστούργημα το πέτυχε στη Μπράιτον πουλώντας στο δεκαπλάσιο τους Καισέδο, ΜακΆλιστερ ή Φέργκιουσον. Ενώ στους Χαρτς εφάρμοσε ένα σύστημα με αλγόριθμους μέσω του οποίου όχι μόνο επέλεγε τους καλύτερους, φθηνότερους παίκτες (ένας απ’ αυτούς είναι και ο «δικός» μας Κυζιρίδης, που απέκτησε δωρεάν από τη σλοβάκικη Μιχαλόβτσε), αλλά και προπονητές.

 Το τι θα γίνει στο τέλος, ουδείς μπορεί να το γνωρίζει. Αλλά το βέβαιο είναι πως, αυτή τη στιγμή, ύστερα από 12 αγωνιστικές η Χαρτς βρίσκεται αήττητη στην κορυφή του σκοτσέζικου πρωταθλήματος με 30 βαθμούς (9 νίκες και 3 ισοπαλίες), στο +7 από τη Σέλτικ, την οποία «στραπατσάρισε» 3-1 και στο +12 από τη Ρέιντζερς την οποία επίσης έχει ήδη νικήσει 0-2 εκτός έδρας.

 Το να κάνουν, στο Εδιμβούργο μεγάλα όνειρα είναι πλέον περισσότερο από θεμιτό. Κι αν έρθει ο τίτλος, ακόμη καλύτερα. Αν και, για την Ιστορία, ο Μπλουμ είχε ήδη παίξει από το καλοκαίρι την κατάκτηση του τίτλου όταν η απόδοση της Χαρτς «παιζόταν» στο 250…      

Χαρτς Σκωτία Ποδόσφαιρο