Κατ΄ αρχήν πρέπει να παραδεχθούν όλοι οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ ότι μόνο ελάχιστοι πήραν "γεύση" από την ομάδα. Καμιά 200αριά "νοματαίοι" - ανάμεσα στους οποίους βέβαια οι περισσότεροι ήταν φίλοι του "Δικεφάλου" - είδαν το φιλικό με την Καβάλα και μόλις καμιά 50αριά βρέθηκαν στο "Παλατάκι" και για τον αγώνα με την Ολίν. Ως εκ τούτου, μόνο αυτοί έχουν καλύτερη …άποψη, αν και σε τελική ανάλυση κανένας – ακόμη και όσοι παρακολούθησαν αμφότερα τα παιχνίδια του "Δικεφάλου" για τα "Μαυροσκούφεια" - δεν μπορεί να έχει σωστή (ή ούτε και) άποψη για την ομάδα. Διότι σε κανένα από τα δύο κι αν θέλετε ακριβέστερα, σε κανένα από τα φιλικά που έγιναν σε Λιτόχωρο, Αττάλεια και Θεσσαλονίκη δεν ήταν πλήρης η ομάδα. Και δεν θα είναι ούτε μέχρι την Τρίτη, οπότε αναμένονται στην Θεσσαλονίκη – επιτέλους – οι Μάρκους Γκορί και Τζ. Αρ Γκίντενς. "Χονδρικώς" ούτε και ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν μπορεί να έχει ακριβή άποψη για το έμψυχο δυναμικό που διαχειρίζεται καθώς λείπουν από την αρχή της προετοιμασίας το βασικό "3άρι" και το βασικό "4άρι", ενώ έχασε κι άλλα παιχνίδια λόγω προβλημάτων και ο βασικός "άσος" Ράϊτ. Η εικόνα της; 12άδας με 16χρονους σαν τον Λιάπη και τον Αμπαρά σε αρκετά φιλικά και η χρησιμοποίηση έως και για ένα 20λεπτο παικτών όπως του Αράπη, του Καλαμπάκα και κυρίως του Καλλέ δεν δείχνουν μόνο τις αλλαγές που επιχειρούνται κατ΄ ουσία στην ομάδα, αλλά και την σαφή αδυναμία της λόγω απουσιών ως τώρα. Συμπερασματικά, δεν μπορεί να κρίνει κανείς την ομάδα και πολύ περισσότερο δεν μπορούν να βγουν βιαστικά – και ειδικά αρνητικά – συμπεράσματα από μία ή περισσότερες ήττες στα φιλικά παιχνίδια. Θα μπορούσε εξ άλλου να είναι κερδισμένα κι άλλα φιλικά, αλλά εκείνα που «μετράνε» είναι οπωσδήποτε τα επίσημα. Και ενώ το πρώτο γίνεται νωρίς (την Παρασκευή στο Βίλνιους), τα επόμενα (στο Κύπελλο στις 5/10 και στις 15/10 για την πρεμιέρα της Α1) δίνουν από την μία κι άλλο χρονικό περιθώριο προετοιμασίας. Και σε τελική ανάλυση, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος στα προκριματικά της Ευρωλίγκα, για τον ΠΑΟΚ "μετράει" όλη η σαιζόν και περισσότερο το πώς θα "εξελιχθεί" και πως θα τερματίσει.

Κανείς, ποτέ, δεν "στέφθηκε" τιτλούχος επειδή έγινε "πρωταθλητής των φιλικών" ή επειδή κέρδιζε στην αρχή της σεζόν…

Πρώτα οι αδυναμίες...

Η προετοιμασία και τα φιλικά έχουν μεγαλύτερη σημασία για την ίδια την ομάδα. Και λιγότερο για τον κόσμο για τον οποίο δημιουργούνται εντυπώσεις, συχνά μάλιστα λανθασμένες. Πέρσι τέτοιο καιρό λέγαμε για το "λαχείο" του Ντεσόν Σιμς επειδή ήταν νέος, φθηνός και ικανός κι αυτός σε 20 ημέρες την "κοπάνησε" στα "κρύα του λουτρού" αρπάζοντας και περισσότερα από τα δεδουλευμένα. Κι όσο για τον Ντόζιερ που ήρθε μετά λείποντας από τα γήπεδα ένα τρίμηνο λόγω κατάγματος στο πέλμα, αποδείχθηκε "λίρα εκατό"!

Και για το Μάρσαλ όλοι ξέραμε πως ερχόταν από μία σεζόν με 10 μόλις παιχνίδια και στον ΠΑΟΚ, ενώ στα φιλικά έμοιαζε ακόμη και "συνηθισμένος" παίκτης, σε όλη τη διάρκεια της σαιζόν έκανε «παπάδες». Επιπλέον όλη η ομάδα πέρσι, ήταν διαφορετική με το "Λάζο" και όποιοι την έλεγαν αργή και προβλέψιμη διαψεύστηκαν μετά. Ειδικά όταν έφυγε και ο Παπαδόπουλος. Επί της ουσίας τώρα ο βλέπουν όσα έκαναν στην προετοιμασία και τα αντιμετωπίζουν, πρωτίστως ο προπονητής, οι συνεργάτες του και οι παίκτες. Και πασχίζουν να προλάβουν να διορθώσουν ότι περισσότερο μπορούν. Αλλά και να "προωθήσουν" τα καλά στοιχεία της ομάδας στα οποία εν αρχή θα στηριχθούν. Για μας λοιπόν τους λιγότερο "καταρτισμένους", η πρώτη αδυναμία έγκειται στην δυσκολία του μακρινού σουτ. Ράϊτ, Στίγγερς, Καλαμπόκης και λίγο ο Ντικούδης "το έχουν". Είναι όμως αρκετοί;

Η δεύτερη αδυναμία που καλύπτεται όμως πάντα με "ομαδική δουλειά" είναι το ριμπάουντ. Με την συμμετοχή όλων, γιατί μόνος ο Αντριουσκεβίτσιους ή μόνο ο Καλλές, θα μείνουν απλά "καλαμιές στον κάμπο"! Και ο "Λάζος" βέβαια δεν ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ, αλλά όταν το κατάλαβαν άπαντες ότι πρέπει ή να «πηδήξουν» γι΄ αυτό ή να κάνουν τα μπλοκ άουτ, τα "σκουπίδια" μαζεύτηκαν. Παρεμπιπτόντως, η συμμετοχή στον τομέα αυτό έγκειται και στην διάθεση. Και αυτή τονώνεται πάντα από την φυσική κατάσταση. Και η προετοιμασία εστιάζεται και στην βελτίωση της τελευταίας, για να αντέχουν όλοι και να παλεύουν και για το τελευταίο "σκουπίδι" και για την πιο χαμένη μπαλιά… Τέλος, αδυναμία είναι η έλλειψη εμπειρίας. Αλλά είναι αναγκαίο κακό. Ο ΠΑΟΚ το πήρε απόφαση να στηριχθεί και σε νεαρότερους σε ηλικία παίκτες. Για να "βγουν" επιτέλους! Αν μπορούν… Δεν είναι "ρίσκο". Είναι "στρατηγική" απόφαση και δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών είναι επιβεβλημένη. Εύκολο θα ήταν να μοιράζονται συμβόλαια και χρήματα. Που δεν θα πληρώνονταν! Καλύτερα με λίγους και με φιλόδοξους και μαχητικούς, παρά με πολλούς που να γκρινιάζουν. Οι νεαροί όμως θέλουν και "στήριξη". Γιατί και λάθη θα κάνουν και θα ξεφύγει το μυαλό σε κάποια φάση. Τους "στηρίζουν" προπονητής και συμπαίκτες, καλό θα είναι να το κάνει και ο κόσμος. Όλοι από …μικροί αρχίσαμε. Και δεν θέλαμε να μας καταδικάσει κανείς!  

... και μετά τα προτερήματα

Αν και δεν τους είδαμε ακόμη, Γκορί και Γκίντενς θεωρούνται παίκτες ψηλών προδιαγραφών. Και δεν μπορεί βρε αδελφέ, θα προσφέρουν στην ομάδα. Το ίδιο και ο Ράϊτ που έρχεται από την Ευρωλίγκα, αλλά θέλει κι αυτός το χρόνο του. Εξαιρετική ήδη είναι η κατάσταση του Στίγγερς, ενός παίκτη που σε σχέση με όσα έκανε στο περσινό του τρίμηνο και σε όσα κάνει ήδη στην προετοιμασία, είναι ήδη "αποκάλυψη" (και φυσικά χρηματικό "λαχείο"). Ο Καλαμπόκης είναι ο γνωστός παίκτης που ήδη κάνει αυτό για το οποίο αποκτήθηκε. Και μπορεί να μην είναι ο πρώτος σκόρερ, αλλά ποιος είπε ότι ήρθε γι΄ αυτό; Στα δύσκολα θα πάρει τους άλλους από το χέρι… Και ο Ντικούδης. Αυτός είναι η καλύτερη επιλογή μέχρι τώρα. Διότι φέρνει την τεράστια "κλάση" του και την εμπειρία του, ένα πολύ χρήσιμο "μεγάλο κορμί", επιθετική ευχέρεια και ποιότητα σε κάθε κίνηση, ώστε να καλύψει εν μέρει απώλειες από πέρσι στην "ρακέτα". Όλοι αυτοί όμως και οι υπόλοιποι δεν παίζουν μόνοι τους. Αγωνίζονται δουλεύοντας συστήματα και υπακούοντας τον Σούλη Μαρκόπουλο. Το μεγαλύτερο ίσως "αβαντάζ" της ομάδας. Απλά όλοι και η ομάδα επίσης θέλουν χρόνο. Και όσοι το ξεχάσατε από πέρσι και πρόπερσι, οι ομάδες του "κόουτς Σούλη" είναι έτοιμες να πετύχουν από τον Δεκέμβριο και μετά. Και πετυχαίνουν.

Υπομονή λοιπόν και "στήριξη" χρειάζονται τώρα. Και όχι βιαστικά συμπεράσματα ή εύκολες επικρίσεις. Και για μας που έχουμε την "πένα" και την ευχέρεια είναι εύκολο να τους "ξεγυμνώσουμε" σε ελάχιστα λεπτά. Και να μοιράζουμε ευθύνες. Δεν το κάνουμε, δεν πρέπει. Γιατί κι εμείς δεν ξέρουμε και δεν τα είδαμε όλα ακόμη. Κι αν πέρσι τέτοιο καιρό, με ανάλογες αδυναμίες και προβλήματα πίστευε κανείς φίλαθλος ότι η μετέπειτα πορεία θα έφθανε στην 3η θέση, μπορεί να είναι και ψεύτης…

Υ.Γ. Η Ευρωλίγκα δεν είναι πανάκεια. Μπορεί να είναι "σωτηρία". Αν γίνει η υπέρβαση, το "θαύμα" θα «σώσει» τον ΠΑΟΚ. Αν όχι δεν τον καταστρέφει. Θα συνεχίσει αξιοπρεπέστατος στο Eurocup και να το θυμάστε: αν πάει εκεί, θα κάνει διάκριση. 

Πηγή: olapaok.gr

Α1 ΠΑΟΚ