Χωρίς Μπατίστ, Διαμαντίδη, Καλάθη και Περπέρογλου, πρόκειται για διαφορετική ομάδα και ο Ζοτς, απέναντι στη Φενέρ, δοκίμασε πράγματα και σχήματα που ίσως να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά, την ίδια στιγμή που επιχείρησε να παρουσιάσει μια ομάδα ανταγωνιστική.

Μετά και το ματς με τη Φενέρ, είναι μπροστά η τελική ευθεία ενόψει της έναρξης των επίσημων υποχρεώσεων και βέβαια, το μοναδικό μέλημα είναι η επιστροφή των τραυματιών σε όσο γίνεται καλύτερη κατάσταση.

Από εδώ και πέρα υπάρχει χρόνος για να σημειωθεί βελτίωση και μάλιστα πολύ σημαντική, μέχρι να αρχίσουν τα μεγάλα ματς.

Αυτό που μπορώ να διακρίνω από τα πρώτα ματς του Παναθηναϊκού, είναι ότι παρότι διανύει πολύ κρίσιμη μεταβατική σεζόν, διαθέτει όλα τα εχέγγυα για να είναι και πάλι ανταγωνιστικός στο κορυφαίο επίπεδο.

Δεν ξέρω αν θα φτάσει μέχρι το φάιναλ φορ, αλλά σε κάθε παιχνίδι θα πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του. Και στο κάτω κάτω, παίκτες με τις περγαμηνές του Διαμαντίδη και του Μπατίστ, ελάχιστες ομάδες διαθέτουν. Ίσως και καμία. Η παρουσία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι η εγγύηση κι αν έτυχε να δείτε τα δύο ματς της Τουρκίας, θα διαπιστώσατε για ποιο λόγο παραμένει ο κορυφαίος προπονητής.

Ξέρει ανά πάσα στιγμή πώς να φερθεί στους παίκτες, τους οποίους σέβεται απεριόριστα, αλλά δεν διστάζει να τους... παρκάρει στον πάγκο αν δεν είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι. Ο Ζοτς δεν τρελαίνεται ποτέ με ένα άστοχο σουτ, με ένα χαμένο λέι απ, με μια κακώς εκτελεσμένη καλή σκέψη. Βγαίνει από τα ρούχα του όταν οι παίκτες του δεν δίνουν σημασία στη λεπτομέρεια. Αυτή που τους διδάσκει σε κάθε προπόνηση.

Είναι επίσης εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο τον κοιτούν στα μάτια όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως οι παίκτες κατά τη διάρκεια των τάιμ άουτ, δείχνοντας απεριόριστο σεβασμό στο πρόσωπό του αλλά και στην απαίτησή του για πειθαρχία.

Και πολύ περισσότερο οι νέοι (όχι νεαροί) παίκτες, η διάθεση των οποίων να κάνουν αυτό που πρέπει κι αυτό που απαιτεί ο Ζοτς είναι απίστευτη. Απλώς δεν τα καταφέρουν σε κάθε περίπτωση.

Συμπεράσματα επί αγωνιστικών θεμάτων δεν μπορούν να προκύψουν από το δεύτερο παιχνίδι, αν και ορισμένες καινοτομίες του Ομπράντοβιτς επιδέχονται συζήτηση κι έχουν ενδιαφέρον. Απλά για να τις αναλύσουμε θα πρέπει να τις ξαναδούμε, όταν το ρόστερ θα είναι πλήρες.

Για αυτό και στεκόμαστε σε αυτά που είχαμε αναφέρει μετά το πρώτο ματς, κόντρα στην Εφές... Αλλά και σε προηγούμενα post... Μέχρι νεωτέρας!

Πηγή: leoforos.gr